WSJ: «Η Ουκρανία είναι τώρα ο πόλεμος της Ευρώπης»! Ο Τραμπ έφυγε, ο λογαριασμός έμεινε στους Ευρωπαίους

Ενώ ο κόσμος παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα, μια νέα, ωμή πραγματικότητα αναδύεται. Η Ουκρανία δεν είναι πια ένας μακρινός πόλεμος, αλλά η «ανοιχτή πληγή» της ίδιας της Ευρώπης. Με την Ουάσινγκτον να αποσύρεται σταδιακά από την πρώτη γραμμή της χρηματοδότησης, η Γηραιά Ήπειρος καλείται να πληρώσει έναν λογαριασμό που μοιάζει ατελείωτος, την ίδια στιγμή που η στρατιωτικοποίηση και οι εξοπλιστικοί κολοσσοί αλλάζουν τον χάρτη της καθημερινότητάς μας.

Ο Ευρωβουλευτής Μάρτιν Σόνεμπορν το συνόψισε εύστοχα, «Αυτό κλιμακώθηκε γρήγορα». Σε κύριο άρθρο της στις 24/25 Απριλίου 2026, η Wall Street Journal, με τον εμφατικό τίτλο «Η Ουκρανία είναι τώρα ο πόλεμος της Ευρώπης», ξεκαθαρίζει πως η ΕΕ βρίσκεται μπροστά σε μια νέα οικονομική «τρύπα» 19 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και αυτό συμβαίνει παρόλο που μόλις εγκρίθηκε ένα γιγαντιαίο δάνειο 90 δισεκατομμυρίων ευρώ, όπως σημειώνει ο Δρ. Πίτερ Φ. Μάγιερ.

Ο Σόνεμπορν, σχολιάζοντας σαρκαστικά τη στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αναρωτήθηκε: «Υπάρχει ακόμα αρκετό μελάνι στον εκτυπωτή χρημάτων, κυρία Λαγκάρντ;». Το άρθρο της WSJ δεν αποτελεί μια απλή ανάλυση, αλλά ένα σαφές μήνυμα προς τους Ευρωπαίους εταίρους. Μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ υπό τη διοίκηση Τραμπ, το βάρος της σύγκρουσης μεταφέρεται εξ ολοκλήρου στις πλάτες της Ευρώπης. Τα 90 δισεκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν ως δάνειο στο Κίεβο είναι χρήματα που ο φορολογούμενος ήδη επιβαρύνεται με τους τόκους τους, ενώ η αποπληρωμή τους φαντάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Μόλις τέσσερις ημέρες μετά την έγκριση, τα ποσά αυτά θεωρούνται ήδη ανεπαρκή.

Η Γερμανία έχει ήδη δεσμευτεί για επιπλέον 4 δισεκατομμύρια δολάρια σε αεράμυνα και drones, ενώ κοινά εξοπλιστικά προγράμματα με τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Μεγάλη Βρετανία προσπαθούν να κρατήσουν την Ουκρανία επιχειρησιακή. Την ίδια ώρα, ο Ζελένσκι διακηρύσσει πως η χώρα του υπερασπίζεται ολόκληρη την Ευρώπη, η οποία όμως φαίνεται να εξαναγκάζεται σε έναν έμμεσο πόλεμο που αδυνατεί να κερδίσει ή να χρηματοδοτήσει μακροπρόθεσμα.

Το νομικό αδιέξοδο της Αυστρίας

Ο δημοσιογράφος Ρίτσαρντ Σμιτ ασκεί δριμεία κριτική στη συμμετοχή της Αυστρίας στη χρηματοδότηση του πολέμου, υποστηρίζοντας πως παραβιάζεται το αυστριακό σύνταγμα. Με την παροχή εγγύησης 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για το ευρωπαϊκό δάνειο, η αυστριακή κυβέρνηση χρηματοδοτεί ουσιαστικά στρατιωτική τεχνολογία και drones για ένα εμπόλεμο μέρος.

Ο Σμιτ παραπέμπει στο Άρθρο 320 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο ορίζει ότι όποιος παρέχει εν γνώσει του οικονομική ενίσχυση για στρατιωτικούς σκοπούς σε εμπόλεμο μέρος (στο οποίο δεν συμμετέχει η Αυστρία), τιμωρείται με φυλάκιση από έξι μήνες έως πέντε έτη. Οι δηλώσεις του Ζελένσκι πως η πρώτη δόση των 90 δισεκατομμυρίων θα κατευθυνθεί στην εγχώρια παραγωγή όπλων, επιβεβαιώνουν τους χειρότερους φόβους για τη νομιμότητα αυτών των κινήσεων.

Στρατιωτικοποίηση και τα κέρδη του πολέμου

Την ίδια στιγμή, η Γερμανία προχωρά σε μια πρωτοφανή στρατιωτικοποίηση. Η Ένωση Εφέδρων ζητά την αύξηση του ορίου ηλικίας για υπηρεσία από τα 65 στα 70 έτη, ως λύση στην έλλειψη προσωπικού. Από τον Ιανουάριο του 2026, ο νέος νόμος περί στρατολόγησης επιβάλλει αυστηρούς ελέγχους εξόδου από τη χώρα για νέους άνω των 17 ετών, ενώ οι ιατρικές εξετάσεις γίνονται ξανά υποχρεωτικές.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Rheinmetall, Άρμιν Πάπεργκερ, βλέπει τα κέρδη της εταιρείας του να εκτοξεύονται. Ο αμυντικός κολοσσός στοχεύει σε ετήσιο κύκλο εργασιών 50 δισεκατομμυρίων ευρώ έως το 2030, τριπλασιάζοντας τα τρέχοντα μεγέθη του. Η εταιρεία σχεδιάζει ακόμη και την πώληση του τμήματος πολιτικής αυτοκινητοβιομηχανίας της, για να επικεντρωθεί αποκλειστικά στα όπλα.

Ενώ οι νέοι διστάζουν να θυσιαστούν για γεωπολιτικά οράματα, η Ευρώπη μετατρέπεται σταδιακά σε ένα τεράστιο στρατόπεδο, με τη Γερμανία να αναλαμβάνει και πάλι ηγετικό ρόλο στην κούρσα των εξοπλισμών.