Σημαντικό πολιτικό πλήγμα δέχθηκε την Παρασκευή ο πρωθυπουργός της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι, καθώς νομοσχέδιο που θα άνοιγε τον δρόμο για την αύξηση των εδρών στα νομοθετικά σώματα και θα έφερνε πιο κοντά την πρόβλεψη για δέσμευση του ενός τρίτου των θέσεων υπέρ των γυναικών, δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες ψήφους για να περάσει από το κοινοβούλιο.
Η κυβερνητική πρόταση προέβλεπε ευρύτερη αναδιάταξη των εκλογικών περιφερειών, με το επιχείρημα ότι πρέπει να αποτυπωθούν οι πληθυσμιακές μεταβολές που έχουν σημειωθεί από την τελευταία απογραφή του 1971. Ωστόσο, τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν πως η σύνδεση του σχεδίου για τις γυναίκες με την αναχάραξη των περιφερειών ήταν πολιτικός ελιγμός της κυβέρνησης, με στόχο να αλλοιωθούν οι συσχετισμοί και να ενισχυθεί εκλογικά.
Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Ραχούλ Γκάντι έκανε λόγο για αντισυνταγματικό τέχνασμα «στο όνομα των γυναικών», λίγα μόλις λεπτά μετά την αποτυχία της ψηφοφορίας. Από την πλευρά της, η κυβέρνηση απέρριψε τις κατηγορίες, επιμένοντας ότι θα συνεχίσει να στηρίζει την ιδέα της ενίσχυσης της γυναικείας εκπροσώπησης.
Πριν από την ψηφοφορία, ο υπουργός Εσωτερικών Αμίτ Σαχ υποστήριξε ότι οι γυναίκες της χώρας δεν θα συγχωρήσουν όσους σταθούν εμπόδιο στο σχέδιο. Παρ’ όλα αυτά, το κείμενο δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία των δύο τρίτων, καθώς 298 βουλευτές ψήφισαν υπέρ και 230 κατά.
Η διαμάχη αγγίζει ένα ευρύτερο και διαχρονικό ερώτημα: αν οι θέσεις ευθύνης πρέπει να προκύπτουν από ποσοστώσεις ή από τα προσόντα, την πολιτική επάρκεια και τη λαϊκή αποδοχή. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τη σύγκρουση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ορίζεται η αντιπροσώπευση σε ένα σύγχρονο κοινοβούλιο.
Υπενθυμίζεται ότι σχετική ρύθμιση για την παραχώρηση του ενός τρίτου των εδρών στις γυναίκες είχε εγκριθεί το 2023, όμως η εφαρμογή της συνδέθηκε με την επόμενη απογραφή, γεγονός που μετέθετε ουσιαστικά την υλοποίησή της πέρα από τις εκλογές του 2029.
Σήμερα, στο κάτω σώμα του ινδικού κοινοβουλίου οι γυναίκες καταλαμβάνουν μόλις το 14% των εδρών, ενώ στο άνω σώμα το ποσοστό φτάνει το 17%. Στα πολιτειακά νομοθετικά σώματα, το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται περίπου στο 10%, στοιχείο που δείχνει πόσο χαμηλή παραμένει η γυναικεία εκπροσώπηση στη χώρα, ακόμη και μέσα σε ένα κλίμα όπου η συζήτηση για τις ποσοστώσεις παραμένει βαθιά διχαστική.
