Σε ένα κρεσέντο αδιαλλαξίας που απειλεί να τινάξει στον αέρα την εύθραυστη ειρήνη και να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία στο χάος, ο Ντόναλντ Τραμπ επέλεξε τη Δευτέρα να κλείσει προκλητικά την πόρτα στην τελευταία διπλωματική διέξοδο που προσέφερε το Ιράν. Παρά το γεγονός ότι η Τεχεράνη πρότεινε την άμεση εκτόνωση της ενεργειακής ασφυξίας με το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, ο Αμερικανός πρόεδρος, εγκλωβισμένος σε μια λογική ισχύος και μηδενικού αθροίσματος, δείχνει έτοιμος να θυσιάσει τη διεθνή σταθερότητα στον βωμό της εσωτερικής του πολιτικής κυριαρχίας. Κατά τη διάρκεια της κρίσιμης σύσκεψης με αξιωματούχους εθνικής ασφάλειας, ο Τραμπ φάνηκε να αντιμετωπίζει τη μοίρα της παγκόσμιας ναυσιπλοΐας και τις τιμές των καυσίμων που γονατίζουν τους πολίτες του ως απλά αναλώσιμα «χαρτιά» σε μια κυνική παρτίδα πόκερ.
Η άρνησή του να διαχωρίσει την ελεύθερη διακίνηση του πετρελαίου από το ακανθώδες πυρηνικό ζήτημα αποκαλύπτει έναν επικίνδυνο τυχοδιωκτισμό, καθώς προτιμά να κρατά ολόκληρη την υφήλιο όμηρο των υψηλών τιμών ενέργειας παρά να επιτρέψει μια σταδιακή αποκλιμάκωση. Ενώ ο Λευκός Οίκος οχυρώνεται πίσω από ασαφείς δηλώσεις περί «συμφωνιών που εξυπηρετούν τον λαό», η πραγματικότητα είναι ότι η Ουάσιγκτον φαίνεται να ποντάρει στην πλήρη συντριβή του αντιπάλου, αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο μιας νέας, ακόμη πιο φονικής ανάφλεξης. Αυτή η δραματική εμπλοκή, σε μια στιγμή που η εκεχειρία κρέμεται από μια κλωστή, αναδεικνύει την αδυναμία της αμερικανικής ηγεσίας να αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ διπλωματίας και εκβιασμού, αφήνοντας το φάντασμα του πολέμου να πλανιέται πάνω από τον Περσικό Κόλπο πιο απειλητικό από ποτέ.
