Την ώρα που η Ευρώπη διακηρύσσει την ανάγκη «στρατηγικής αυτονομίας» και προστασίας της κοινωνικής συνοχής, μια παλιά αλλά εξαιρετικά επικίνδυνη συμφωνία επιστρέφει στο προσκήνιο απειλώντας να σαρώσει ό,τι έχει απομείνει από τον ευρωπαϊκό – και ειδικά τον ελληνικό – πρωτογενή τομέα. Η εμπορική συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης–Mercosur δεν αποτελεί απλώς ένα τεχνικό εμπορικό κείμενο. Είναι μια πολιτική επιλογή με βαθιές και επώδυνες συνέπειες, τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση επιλέγει να υποβαθμίσει ή να αγνοήσει πλήρως.
Τι πραγματικά είναι η Mercosur – και τι φέρνει μαζί της
Η Mercosur δεν είναι ένας «ουδέτερος εμπορικός εταίρος». Πρόκειται για έναν συνασπισμό χωρών με τεράστιες εκτάσεις, μαζική βιομηχανική αγροτική παραγωγή, χαμηλό κόστος εργασίας και ασθενή – έως ανύπαρκτα – περιβαλλοντικά και υγειονομικά πρότυπα. Βραζιλία και Αργεντινή, οι ατμομηχανές της Mercosur, λειτουργούν με μοντέλα εντατικής εκμετάλλευσης γης και ζώων που δεν θα μπορούσαν ποτέ να εφαρμοστούν στην Ευρώπη χωρίς κοινωνικές και οικολογικές εκρήξεις.
Κι όμως, αυτά ακριβώς τα προϊόντα – βοδινό κρέας, σόγια, ζάχαρη, καλαμπόκι – ετοιμάζονται να εισβάλουν στην ευρωπαϊκή αγορά, πιέζοντας τις τιμές προς τα κάτω και οδηγώντας χιλιάδες Ευρωπαίους παραγωγούς σε οικονομική ασφυξία.
Ο ελληνικός πρωτογενής τομέας στο στόχαστρο
Για την Ελλάδα, η συμφωνία αυτή δεν είναι απλώς «προβληματική». Είναι δυνητικά καταστροφική. Ο Έλληνας αγρότης και κτηνοτρόφος ήδη επιβιώνει οριακά, πιεσμένος από το υψηλό κόστος ενέργειας, τις εισαγωγές, τη φορολογία και τις κλιματικές καταστροφές. Η άρση των δασμών σε φθηνά προϊόντα της Mercosur ισοδυναμεί με οικονομικό στραγγαλισμό.
Το ελληνικό κρέας, τα δημητριακά, η ζωική παραγωγή και συνολικά η αγροτική οικονομία δεν μπορούν να ανταγωνιστούν προϊόντα που παράγονται με κόστος, όρους και ελέγχους που δεν ισχύουν στην ΕΕ. Το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο: εγκατάλειψη εκμεταλλεύσεων, ερήμωση της υπαίθρου, περαιτέρω εξάρτηση από εισαγωγές.
Περιβάλλον: υποκρισία χωρίς όρια
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μιλά για Πράσινη Συμφωνία και κλιματική ουδετερότητα, την ίδια στιγμή που διαπραγματεύεται εμπορικές συμφωνίες με χώρες που κατηγορούνται ανοιχτά για αποψίλωση τροπικών δασών και περιβαλλοντική καταστροφή. Η Βραζιλία αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα πολιτικών που ευνοούν την καταστροφή του Αμαζονίου για χάρη της αγροβιομηχανίας.
Η εισαγωγή τέτοιων προϊόντων δεν υπονομεύει μόνο το περιβάλλον, αλλά και την ίδια την ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική, μετατρέποντας τους Ευρωπαίους παραγωγούς σε θύματα μιας βαθιά άνισης «πράσινης» υποκρισίας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η απουσία εθνικής γραμμής
Απέναντι σε αυτή την απειλή, η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Αντί για σαφή, σθεναρή υπεράσπιση του ελληνικού πρωτογενούς τομέα, η Αθήνα εμφανίζεται ευθυγραμμισμένη με τις επιλογές των Βρυξελλών, χωρίς ουσιαστική διαπραγμάτευση, χωρίς κόκκινες γραμμές, χωρίς στρατηγικό σχέδιο.
Οι Έλληνες αγρότες ακούν διακηρύξεις περί «ανάπτυξης» και «εξωστρέφειας», αλλά βλέπουν στην πράξη πολιτικές που τους αφήνουν εκτεθειμένους σε έναν αδυσώπητο παγκόσμιο ανταγωνισμό. Η απουσία ξεκάθαρης αντίθεσης στη συμφωνία με τη Mercosur ισοδυναμεί με σιωπηρή αποδοχή των συνεπειών της.
Ένα ευρωπαϊκό δίλημμα με ελληνικό κόστος
Η συμφωνία ΕΕ–Mercosur αποκαλύπτει το βαθύτερο πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής: την προθυμία να θυσιαστούν κοινωνίες και παραγωγικοί τομείς στο όνομα ενός αμφίβολου «ελεύθερου εμπορίου». Για την Ελλάδα, το κόστος αυτής της επιλογής δεν είναι θεωρητικό. Είναι άμεσο, μετρήσιμο και βαθιά κοινωνικό.
Αν η συμφωνία προχωρήσει χωρίς ουσιαστικές εγγυήσεις και εξαιρέσεις, το τίμημα θα το πληρώσουν οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι και οι τοπικές κοινωνίες. Και τότε, καμία κυβερνητική ανακοίνωση δεν θα μπορεί να κρύψει την πολιτική ευθύνη για μια ακόμη χαμένη μάχη του ελληνικού πρωτογενούς τομέα.
Δεν είναι «Απουσία Εθνικής Γραμμής». Είναι υποκατάστασις Εθνικής Γραμμής και υποκαταστασις Εθνικής Διακυβερνήσεως. Παρουσι’αζουν ως «Εθνική Γραμμή» την καταστροφή της Υπαίθρου και του Έθνους και ως Εθνική Διακυβέρνηση εαυτούς. Πρώτος Ελευθέριος Βενιζέλος με όσες αντιδημοκρατικές τακτικές, (προγονός Κ.Μ.), συρρίκνωσε τον Αγροτοκτηνοτροφικό Πληθυσμό, δεύτερος Ο Κωνσταντίονς Καραμανλής (με την Αστυφιλία), και όλοι οι υπόλοιποι τελευταίας 50ετίας λιθαράκι -λιθαράκι έως παρούσα «Διακυβέρνηση» η οποία ανελαβε να αποτελειώσει Ύπαιθρο και Έθνος. Κατά την αντίληψή μου.από όσα υφίσταμαι ως Έλλην Πατριώτης.
Τα κουλοτρολάκια ξεκίνησαν, αλλά ο Κούλης, δυστυχώς, τελειώνει…
Ειμαστε δεμενοι χειροποδαρα δεν μπορουμε να κανουμε εθνικη πολιτικη αυτο ειναι φοβερο και ο μητσοτακης προσκυναει γιατι στην μεση ειναι τα ευρωπαικα κονδυλια που τα τσιμπανε η δικοι του.
Ενας μικρος μαδουρο μας κυβερναει τα σκανδαλα που βλεπουμε γινονται σε χωρες οπως η βενεζουελα υποκλοπες,ΟΠΕΚΕΠΕ βαλε μυαλο μητσοτακη δεν προχωραει ετσι οσο και καλα να τα εχεις με το ισραηλ.
Μπορούμε να έχουμε εθνική πολιτική. Είναι εύκολο.
Υπάρχει και το Α50 να βγούμε από την ΕΕ αν χρειαστεί το επόμενο πρωί.
Διαβάζω τα σχόλια των ΝΔ που γράφουν σε αυτό το άρθρο, και τα έχω πάρει το κρανίο.
Κοιτα φιλε, επειδη οι πατατες ως περιοχη καταγωγης εχουν την νοτια Αμερικη, εγω θα επαιρνα Ουρουγουαης. Γιατι και στην Θηβα φθηνα εργατικα εχουν με πακιστανους και δεν ξερω τι αλλο εχουν μαζεψει και εχουν θησαυρισει οι μεγαλοαγροτες. Γαμος στην Θηβα, με μερσεντικο και χρυσες αλυσιδιες και ρολογια να παει συννεφο.
Η Μερκοσουρ αν είναι ο «Ουρουγουανός» αγρότης, αλλά η πολυεθνική που καλλιεργεί τις εκτάσεις σε καθεστώς σκλάβιάς τους ντόπιους. Χρησιμοποιούν λιπάσματα και χημικά που έχουν απαγορευτεί όχι μόνο από την ΕΕ αλλά ακόμα και από την Ελλάδα τη δεκαετία του 1960 ως καρκινογόνα.
Το μοσχάρι με τις διοξίνες που γέμισε η Ελλάδα πριν 10 χρόνια, ήταν από τη Βραζιλία από πολυευθνικές επίσης.
Πατάτες Ουρουγουάης 0.75. Πατάτες Νευροκοπιου. 1.15…..τι κάνουμε τώρα…????
Ότι κάνουμε και με τις πατάτες «Αιγύπτου» ..
Η συμφωνία ΕΕ-Mercosur δεν είναι για την προστασία των καταναλωτών, είναι για το ελεύθερο εμπόριο με κάθε κόστος. Και το κόστος αυτό, θα το πληρώσουν η δημόσια υγεία και ο ευρωπαϊκός πρωτογενής τομέας.
Με ελέγχους μόλις 1-30% στα σύνορα, η Βραζιλία ήδη έστειλε ορμονούχο κρέας στην Ευρώπη.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη σιωπά, αφήνοντας τους Έλληνες παραγωγούς να θυσιαστούν στο βωμό των πολυεθνικών.
Ναι, θα περάσουν στην Ε.Ε, ακόμη και αν δεν πληρούν τα πρότυπα. Η συμφωνία έχει σχεδιαστεί ακριβώς για αυτό.
Έχετε αποδείξεις, έστω κάποια πηγή, που αποδεικνύει ότι οι έλεγχοι γίνονται κατά «1-30%» στα τελωνεία; Αν ναι, πηγή. Αν όχι, με βαριά καρδιά σας το λέω, τα λόγια σας θα έχουν από λίγο έως καθόλου αντίκτυπο στο αναγνωστικό κοινό. Αυτό που ξέρω, έχοντας διαβάσει την Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) (οι κανόνες που καθορίζουν τη πολιτική δράση της Ε.Ε. με απλά λόγια), πως ό,τι εισάγεται ελέγχεται. Ό,τι είναι ευθυγραμμισμένο με τους κανόνες υγιεινής, περιβαλλοντικούς ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ συνθηκών εργασίας ΚΑΙ βίου των ζώων στη τρίτη χώρα από ‘που έρχεται το εισαγόμενο λόγου χάρη κρεατικό, μένει. Ό,ΤΙ δεν ευθυγραμμίζεται, φεύγει. ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ, υπάρχουν ΘΕΣΜΟΙ της Ένωσης, που ΑΣΚΟΥΝ έλεγχο στους συνεργαζόμενους επιχειρηματικούς οργανισμούς (εργοστάσια επεξεργασίας κρέατος, φάρμες, κλπ.) στις τρίτες χώρες!
Η ίδια η ΕΕ σου λέει πλέον ότι δεν μπορούν να γίνουν ποιοτικοί έλεγχοι σε επίπεδο ΕΕ για τα προϊόντα της Μερκοσούρ.
Το θέμα είναι η κάθε χώρα τί κάνει μετά. Ο Βελό το έχει πεί ΤΙΠΟΤΑ απο Τουρκία και Μερκοσούρ στην Ελλάδα. ΕΜΠΑΡΓΚΟ μπορεί να γίνει.
Οι Πατάτες Νευροκοπίου σαπίζουν στις αποθήκες γιατί ο μεσάζοντας τις αγοράζει 0,10 και στις πουλάει 1.15
Εκεί είναι η απάτη ρεεεεε. Ξύπνα. Οι μεσάζοντες φουσκώνουν τις τιμές στα Ελληνικά προϊόντα 10 και 20 φορές για να μένουν απούλυτα και να κάνουν εισαγωγές δηλητηρίου.
Τη πατάτα Ουρουγάης την αγοράζουν 0,05 πριν στην δώσουν 0,75.