Η εκρηκτική άνοδος των τιμών του πετρελαίου στην ασιατική αγορά αποτελεί το άμεσο τίμημα της πολεμικής παράνοιας που καλλιεργεί η κυβέρνηση Τραμπ, η οποία φαίνεται να τινάζει στον αέρα την παγκόσμια οικονομία για να ικανοποιήσει τις επεκτατικές της βλέψεις. Με το Brent να εκτοξεύεται στα 124 δολάρια, οι λαοί καλούνται τώρα να πληρώσουν τον λογαριασμό των «σύντομων και ισχυρών» επιθέσεων που σχεδιάζει η CENTCOM, σε μια κυνική προσπάθεια της Ουάσιγκτον να επιβάλει τους όρους της μέσω της ισχύος των όπλων και της καταστροφής κρίσιμων υποδομών. Η εμμονή του Λευκού Οίκου σε σενάρια κατάληψης των Στενών του Ορμούζ και η επιμονή σε έναν παράνομο ναυτικό αποκλεισμό έχουν μετατρέψει μια από τις πιο νευραλγικές θαλάσσιες οδούς του πλανήτη σε πεδίο μάχης, κρατώντας όμηρο το 20% της παγκόσμιας ροής πετρελαίου.
Την ίδια στιγμή που ο Αμερικανός πρόεδρος συναντάται με τους βαρόνους της ενέργειας, υποσχόμενος δήθεν προστασία στους καταναλωτές, το Πεντάγωνο ομολογεί ότι η πολεμική τυχοδιωκτία κατά του Ιράν έχει ήδη κοστίσει 25 δισεκατομμύρια δολάρια, πόροι που αφαιρούνται από κοινωνικές ανάγκες για να τροφοδοτήσουν τη μηχανή του θανάτου. Η στήριξη του Τραμπ στην αποχώρηση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ αποτελεί ακόμη ένα χτύπημα στη διεθνή συνεργασία, καθώς ο Αμερικανός ηγέτης χαιρετίζει τη διάσπαση των παραδοσιακών δομών προς όφελος ενός ανεξέλεγκτου ανταγωνισμού που ευνοεί μόνο τα μεγάλα συμφέροντα. Ενώ οι αναλυτές προειδοποιούν για ένα σκοτεινό μέλλον χωρίς καμία βραχυπρόθεσμη προοπτική ειρήνης, είναι πλέον σαφές ότι η στρατηγική της «μέγιστης πίεσης» δεν είναι παρά ένας ωμός εκβιασμός που βυθίζει τον πλανήτη στην ενεργειακή ανασφάλεια και τη φτώχεια.
Το «Πετρέλειο» ως αντικείμενο διαπραγματεύσεως σε Διεθνή Χρηματιστηρια και μάλιστα με όρους «ατιμωρησίας» της Κερδοσκοπείας, θα ανεβοκατεβαίνουν και μερικώς αιτιολογημένα και εντελώς αναιτιολόγητα όσο συμβαίνουν στην Μέση Ανατολή, με την Ρωσσία, την Βεβεζουέλα, τα δικά μας και οτιδήποτε άλλο μας επιφυλάσσουν οι διάφορες ορέξεις. Το βασικό κριτήριο όμως είναι πάντοτε «η Κατανάλωσις». Αυτήν μπορούμε να την ελέγξουμε εμείς. Σε δύο επίπεδα. Το πρώτο άμεσο και αναγκαίο είναι να περιορίσουμε δραστικά τον Καταναωτισμό δηλαδή την άκοπη μη αναγκαία κατανάλωση. Το δεύτερο επίπεδο είναι η εξοικονόμησις κατά την αναγκαία χρήση. Περιορισμός σπατάλης σε κάθε χρήση Ενέργειας. Το ισχυρότερο αντίμετρο στην Κερδοσκοπεία. Είναι στο χέρι μας και στο μυαλό μας..