Σημαντική πτώση καταγράφουν οι εισαγωγές υγροποιημένου φυσικού αερίου στην Ασία, αγγίζοντας τα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων σχεδόν έξι ετών, καθώς το ουσιαστικό «μπλόκο» στα Στενά του Ορμούζ έχει διακόψει τη ροή φορτίων από το Κατάρ, έναν από τους βασικότερους προμηθευτές παγκοσμίως.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών, οι εισαγωγές για τον Απρίλιο διαμορφώνονται κοντά στα 19 εκατομμύρια τόνους, εμφανίζοντας αισθητή πτώση σε σχέση με τον Μάρτιο αλλά και με τα υψηλά επίπεδα του χειμώνα. Πρόκειται για τη χαμηλότερη επίδοση από τα μέσα του 2020, γεγονός που αποτυπώνει το μέγεθος της αναταραχής στην αγορά.
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη αυτή παίζει η δραστική μείωση των φορτίων από το Κατάρ, καθώς μετά τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ έχει ουσιαστικά περιοριστεί. Τα ελάχιστα φορτία που φτάνουν τώρα στην Ασία είναι εκείνα που είχαν αναχωρήσει πριν την κλιμάκωση της κρίσης.
Την ίδια ώρα, η αγορά φαίνεται να προσαρμόζεται, αλλά με διαφορετικούς ρυθμούς ανά χώρα. Η Κίνα, ο μεγαλύτερος εισαγωγέας LNG στον κόσμο, έχει μειώσει συνειδητά τις αγορές της, αξιοποιώντας την εγχώρια παραγωγή και τις προμήθειες μέσω αγωγών. Μάλιστα, εκμεταλλεύτηκε και την άνοδο των τιμών τον Μάρτιο για να μεταπωλήσει φορτία, πριν περιορίσει σημαντικά τις εξαγωγές τον Απρίλιο.
Οι τιμές στην ασιατική αγορά εκτινάχθηκαν μετά την έναρξη της κρίσης, φτάνοντας σε υψηλά επίπεδα τον Μάρτιο, πριν υποχωρήσουν ελαφρώς μέσα στον Απρίλιο, παραμένοντας όμως αισθητά αυξημένες σε σχέση με πριν.
Σε πιο δύσκολη θέση βρίσκονται χώρες της Νότιας Ασίας. Το Πακιστάν, που εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από το Κατάρ, κινδυνεύει να μείνει χωρίς καθόλου εισαγωγές μέσα στον Απρίλιο, καθώς τα φορτία παραμένουν «κολλημένα» εκτός Ορμούζ. Η αύξηση των τιμών έχει καταστήσει το LNG ασύμφορο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, επιδεινώνοντας την κατάσταση.
Αντίθετα, το Μπανγκλαντές κατάφερε να διαφοροποιήσει τις πηγές του, εξασφαλίζοντας φορτία από άλλες χώρες και περιορίζοντας τις απώλειες. Η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει το πόσο κρίσιμη είναι η ευελιξία στις ενεργειακές προμήθειες σε περιόδους διεθνούς έντασης.
