Φθόριο στο νερό: Δεν υπάρχει επίδραση στο IQ, δείχνει νέα επιστημονική μελέτη

Η έκθεση σε φθόριο μέσω του πόσιμου νερού κατά την παιδική ηλικία δεν φαίνεται να έχει καμία επίδραση στο IQ στην εφηβεία ή την ενήλικη ζωή, σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν και του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, οι οποίοι εξέτασαν δεδομένα από κοινότητες στο Ουισκόνσιν με διαφορετικά επίπεδα φθορίωσης του νερού κατά τις δεκαετίες του 1940 και του 1950. Οι ερευνητές παρακολούθησαν τις επιδόσεις σε τεστ περισσότερων από 10.000 κατοίκων κατά τη σχολική τους ηλικία, καθώς και αποτελέσματα γνωστικών αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 53 και 80 ετών.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS), δεν εντόπισε διαφορά στο IQ μεταξύ όσων είχαν εκτεθεί σε φθόριο μέσω του πόσιμου νερού και όσων δεν είχαν εκτεθεί.

Τα αποτελέσματα έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ, όπως η Φλόριντα και η Γιούτα, έχουν προχωρήσει σε απαγορεύσεις της φθορίωσης στο δημόσιο πόσιμο νερό, εν μέσω συνεχιζόμενων επιστημονικών και πολιτικών αντιπαραθέσεων για την ασφάλειά της, σημειώνει το abcnews, που ανέλυσε τα επιστημονικά ευρήματα.

Ο επικεφαλής της μελέτης, Ρομπ Γουόρεν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, δήλωσε ότι η έρευνα ξεκίνησε ως απάντηση σε ισχυρισμούς που συνδέουν το φθόριο με χαμηλότερο IQ, επισημαίνοντας ότι τα διαθέσιμα στοιχεία δεν επιβεβαιώνουν μια τέτοια συσχέτιση. Όπως ανέφερε, τα ευρήματα ευθυγραμμίζονται με προηγούμενη μελέτη που είχε δημοσιευθεί στο περιοδικό Science Advances, η οποία επίσης δεν είχε εντοπίσει σχέση μεταξύ φθορίωσης και γνωστικής απόδοσης.

Ωστόσο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι η μελέτη έχει ορισμένους περιορισμούς, καθώς η έκθεση στο φθόριο εκτιμήθηκε με βάση τον τόπο κατοικίας των συμμετεχόντων, χωρίς δυνατότητα άμεσης μέτρησης βιολογικών δεικτών, όπως δείγματα αίματος ή ούρων.

Το φθόριο απαντάται φυσικά στο περιβάλλον και σε ορισμένα τρόφιμα και ποτά, ενώ χρησιμοποιείται ευρέως και σε οδοντιατρικά προϊόντα, όπως η οδοντόκρεμα, λόγω της συμβολής του στην πρόληψη της τερηδόνας. Σύμφωνα με την Αμερικανική Οδοντιατρική Εταιρεία (ADA) και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC), η φθορίωση του πόσιμου νερού έχει αναγνωριστεί ως σημαντικό μέτρο δημόσιας υγείας για τη μείωση της τερηδόνα. Το CDC έχει χαρακτηρίσει τη φθορίωση ως μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις δημόσιας υγείας του 20ού αιώνα, ενώ ορισμένοι αξιωματούχοι και επικριτές έχουν εκφράσει ανησυχίες για πιθανές επιπτώσεις, ζητώντας επανεξέταση των σχετικών οδηγιών.

Παράλληλα, επιστημονικές και οδοντιατρικές ενώσεις υπογραμμίζουν ότι η φθορίωση του νερού παραμένει ένα χαμηλού κινδύνου και υψηλής αποτελεσματικότητας μέτρο πρόληψης, ιδιαίτερα για πληθυσμούς με περιορισμένη πρόσβαση σε τακτική στοματική υγιεινή.

Ο επικεφαλής της μελέτης ανέφερε ότι στόχος είναι τα ευρήματα να συμβάλουν στη διαμόρφωση τεκμηριωμένων αποφάσεων πολιτικής σχετικά με τη χρήση φθορίου στο πόσιμο νερό, υπογραμμίζοντας την ανάγκη οι σχετικές αποφάσεις να βασίζονται στα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα.