Η εικόνα που έρχεται από τον Λίβανο δεν θυμίζει απλώς κρίση – θυμίζει ολοκληρωτική κατάρρευση. Τα νοσοκομεία δεν αντέχουν άλλο. Οι τραυματίες καταφθάνουν κατά κύματα και το ιατρικό προσωπικό δίνει μάχη στα όρια της εξάντλησης, σε μια χώρα που μοιάζει να έχει γονατίσει από τα συνεχή ισραηλινά πλήγματα.
Η εκπρόσωπος ανθρωπιστικής οργάνωσης περιγράφει τη σφοδρότερη επίθεση που έχει ζήσει η χώρα, με τις δομές υγείας να λειτουργούν πλέον στα όρια της διάλυσης. Δεν είναι μόνο οι υλικές ζημιές. Είναι ο φόβος, η αγωνία, το ψυχολογικό βάρος που συνθλίβει έναν ολόκληρο πληθυσμό που δεν προλαβαίνει να ανασάνει.
Άνθρωποι που πριν από λίγες εβδομάδες είχαν ήδη ξεριζωθεί και μεταφερθεί στη Βηρυτό, βρίσκονται ξανά στον δρόμο. Η ιστορία επαναλαμβάνεται με πιο σκληρούς όρους. Οι προσωρινοί χώροι φιλοξενίας δεν επαρκούν ούτε για τους μισούς – μετά βίας καλύπτουν ένα μικρό ποσοστό των εκτοπισμένων.
Χιλιάδες πολίτες περνούν τις νύχτες όπου βρουν: σε τζαμιά, σε πλατείες, ακόμη και δίπλα στη θάλασσα. Ο Λίβανος βυθίζεται σε μια ανθρωπιστική κρίση χωρίς φρένο, με το σύστημα υγείας να καταρρέει και την κοινωνία να παλεύει να κρατηθεί όρθια μέσα στα συντρίμμια.
