ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ! ΑΔΙΑΝΟΗΤΗ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΓΝΩΜΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ Λ@ΜΟΓΙΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΩΝΥΜΙΑΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ – ΟΠΟΙΟ ΚΕΦΑΛΙ ΔΙΑΦΩΝΕΙ, ΘΑ ΚΟΒΕΤΑΙ

Εκεί που νομίζαμε πως η ψηφιακή μας ελευθερία ήταν δεδομένη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έρχεται να μας θυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι για την κυβέρνησή του η ελεύθερη έκφραση δεν είναι δικαίωμα — είναι εμπόδιο. Ο κλοιός στενεύει επικίνδυνα, και όσοι είχαν την αφέλεια να πιστέψουν ότι η απαγόρευση των social media στα παιδιά ήταν απλώς ένα μέτρο προστασίας, καλούνται τώρα να αντικρίσουν την αλήθεια κατάματα: εκείνο ήταν μόνο η πρώτη κίνηση σε ένα σχέδιο ελέγχου που αγγίζει επικίνδυνα τα όρια της δικτατορίας.

Με πρόσχημα την «τοξικότητα» και την παραπληροφόρηση, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να αφαιρέσει από κάθε Έλληνα πολίτη το τελευταίο καταφύγιο ιδιωτικότητας που του είχε απομείνει: την ανωνυμία στο διαδίκτυο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, με την πλήρη κάλυψη και στήριξη του Πρωθυπουργού, ανακοίνωσε με αδιαντροπιά αυτό που επί χρόνια αρνιόταν να παραδεχτεί η κυβέρνηση: το τέλος της ανωνυμίας στον ψηφιακό χώρο. Η «ψηφιακή τοξικότητα» και η παραπληροφόρηση βαφτίζονται τώρα «ζητήματα επιβίωσης της δημοκρατίας» — μια υποκριτική ρητορεία που χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την καθολική ταυτοποίηση κάθε πολίτη που τολμά να εκφέρει λόγο στο διαδίκτυο.

Τίποτα δεν ήταν τυχαίο. Η απαγόρευση πρόσβασης των παιδιών στα κοινωνικά δίκτυα, ένα μέτρο που η κοινή γνώμη αποδέχθηκε εύκολα λόγω της φυσικής ανάγκης προστασίας των ανηλίκων, ήταν στην πραγματικότητα ο «πολιορκητικός κριός». Το πρώτο βήμα για να συνηθίσει η κοινωνία στην ιδέα ότι το κράτος έχει το δικαίωμα να ελέγχει ποιος μιλά και πώς. Τώρα η ατζέντα επεκτείνεται αδίστακτα στο σύνολο του πληθυσμού. Η πρόταση που ξεκίνησε από το Athens Alitheia Forum και γιγαντώθηκε στο Φόρουμ των Δελφών απαιτεί να βγουν οι «κουκούλες» από το διαδίκτυο — πίσω από κάθε ψευδώνυμο, το κράτος Μητσοτάκη θέλει να γνωρίζει το ονοματεπώνυμο και το φυσικό πρόσωπο που κρύβεται, με την απειλή της λογοδοσίας κρεμαστή πάνω από το κεφάλι κάθε χρήστη σαν δαμόκλειος σπάθη.

Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για συγκροτημένη πολιτική βούληση κι όχι για μια απλή προσωπική θέση, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης Δημήτρης Παπαστεργίου έσπευσε να επιβεβαιώσει ότι το καθεστώς της ανωνυμίας πρέπει να τελειώσει οριστικά, διαβεβαιώνοντας μάλιστα πως οι πλατφόρμες έχουν ήδη την τεχνική δυνατότητα να απαιτούν επίσημα ταυτοποιητικά στοιχεία — ταυτότητα, ΑΦΜ — για τη δημιουργία λογαριασμού. Η ρητορική περί «μάχης για την αλήθεια» στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης χρησιμοποιείται ως το τέλειο περιτύλιγμα για έναν έλεγχο του δημόσιου διαλόγου που δεν έχει προηγούμενο σε δημοκρατική χώρα της μεταπολεμικής Ευρώπης. Ο ισχυρισμός ότι «η δημοκρατία δεν ταυτίζεται με την ασυδοσία» — αγαπημένο επιχείρημα των αυταρχικών καθεστώτων διαχρονικά — ανοίγει τον δρόμο για περιορισμούς που μέχρι πρότινος θα φάνταζαν αδιανόητοι σε οποιαδήποτε χώρα σέβεται τις ελευθερίες των πολιτών της.

Το αποτέλεσμα είναι προβλέψιμο και τρομακτικό: κάθε πλατφόρμα θα υποχρεούται να αποκαλύπτει τους χρήστες της στις αρχές, μετατρέποντας το διαδίκτυο από πεδίο ελεύθερης έκφρασης σε ελεγχόμενο χώρο όπου κάθε λέξη θα μπορεί να στραφεί εναντίον σου. Μιλάμε για ένα σύστημα που δεν απέχει και πολύ από αυτό που εφαρμόζουν σήμερα αυταρχικά καθεστώτα — και που στην ελληνική ιστορία παραπέμπει σε εποχές που κανείς δεν θα έπρεπε να θέλει να ξαναζήσει.

Η στρατηγική αυτή δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ, και ο Μητσοτάκης το γνωρίζει καλά. Η ταυτοποίηση είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Μόλις το κράτος αποκτήσει πρόσβαση στην ταυτότητα κάθε σχολιαστή, το επόμενο βήμα θα είναι ο αλγοριθμικός φιλτραρισμός και η σήμανση του «επικίνδυνου» περιεχομένου. Η ψηφιακή μας ζωή μπαίνει σε γυάλινο κλουβί, όπου η ιδιωτικότητα θυσιάζεται στον βωμό μιας υποτιθέμενης ασφάλειας και μιας «υγιούς» δημοκρατίας που στην πραγματικότητα δεν ανέχεται καμία ανώνυμη κριτική εις βάρος της εξουσίας.

Ξεκινήσαμε από την προστασία των παιδιών — κάτι που όλοι επιθυμούμε — και καταλήγουμε σε ένα σύστημα κοινωνικής παρακολούθησης που θυμίζει τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης ιστορίας. Αν δεν είσαι «καλός και ήσυχος χρήστης», το ψηφιακό σου αποτύπωμα θα σε ακολουθεί παντού σαν ρετσινιά. Κι αν περάσει αυτό χωρίς αντίσταση, ο δρόμος για τον απόλυτο έλεγχο θα είναι ορθάνοιχτος: ο ψηφιακός λόγος δεν θα είναι πλέον δικαίωμα, αλλά προνόμιο που θα παραχωρείται μόνο σε όσους υπακούν στους κανόνες του Μαξίμου. Αυτό δεν είναι δημοκρατία. Αυτό είναι η σύγχρονη εκδοχή της λογοκρισίας με ψηφιακό προσωπείο.