Βάσει του κειμένου που παραθέσατε, ακολουθεί μια αναπροσαρμοσμένη παρουσίαση της είδησης, με έντονη κριτική εστίαση στην ελληνική κυβερνητική πολιτική:
Ενώ ο πλανήτης ολόκληρος «καίγεται» από την εκτίναξη των τιμών ενέργειας λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή, η Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη παραμένει η αρνητική εξαίρεση, εμμένοντας στην εξάντληση των πολιτών μέσω της άρνησης μείωσης των ειδικών φόρων. Την ώρα που άλλες κυβερνήσεις αναγνωρίζουν την έκτακτη ανάγκη και προχωρούν σε γενναίες φοροελαφρύνσεις για να ανακουφίσουν νοικοκυριά και επιχειρήσεις, στην Αθήνα η κυβέρνηση συνεχίζει να παρακολουθεί αμέτοχη την αφαίμαξη των εισοδημάτων.
Τι κάνουν οι άλλοι (και τι ΔΕΝ κάνει ο Μητσοτάκης)
Τα στοιχεία από το διεθνές ρεπορτάζ είναι καταπέλτης για την ελληνική αδράνεια:
Γερμανία: Προχώρησε σε άμεση μείωση φόρων στα καύσιμα, ένα μέτρο ύψους 1,75 δισ. ευρώ, βάζοντας ως προτεραιότητα την αγοραστική δύναμη των πολιτών της.
Καναδάς: Εφάρμοσε σχέδιο μείωσης για βενζίνη και ντίζελ ύψους 1,56 δισ. ευρώ, αναγνωρίζοντας ότι η ενεργειακή κρίση απαιτεί κρατική παρέμβαση στην πηγή του προβλήματος (τους φόρους).
Ιταλία & Αυστραλία: Παρατείνουν τις μειώσεις στους φόρους καυσίμων, επενδύοντας εκατοντάδες εκατομμύρια για να κρατήσουν την οικονομία ζωντανή.
Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αρνείται πεισματικά να αγγίξει το «ιερό δισκοπότηρο» των φορολογικών εσόδων από τα καύσιμα. Αντί για τη μόνιμη και ουσιαστική ελάφρυνση που ζητά η αγορά και η κοινωνία, αρκείται σε αναποτελεσματικά fuel pass και ημίμετρα που εξατμίζονται πριν φτάσουν στην τσέπη του καταναλωτή.
Είναι πλέον προφανές ότι η επίκληση της «δημοσιονομικής υπευθυνότητας» λειτουργεί ως βολικό πρόσχημα. Όταν η Γερμανία και ο Καναδάς μειώνουν φόρους, η ελληνική δικαιολογία περί «κινδύνου του χρέους» καταρρέει. Η επιλογή να διατηρούνται στα ύψη οι φόροι στα καύσιμα εν μέσω κρίσης δεν είναι οικονομική ανάγκη, αλλά πολιτική επιλογή που στραγγαλίζει την ελληνική οικογένεια.
Σε απόγνωση οι πολίτες
Καθώς το ΔΝΤ και οι «New York Times» προειδοποιούν για μια παρατεταμένη κρίση που θα διαρκέσει χρόνια, η επιμονή της κυβέρνησης να μην μειώνει τους φόρους στα καύσιμα αποτελεί συνταγή οικονομικής εξαθλίωσης. Οι Έλληνες πληρώνουν μία από τις ακριβότερες βενζίνες στην Ευρώπη, την ώρα που ο Μητσοτάκης αρνείται να ακολουθήσει το παράδειγμα των υπόλοιπων ηγετών, αφήνοντας την ακρίβεια να λειτουργεί ως ένας έμμεσος, άδικος φόρος που πλήττει τους πάντες.
Η διεθνής κοινότητα αντιδρά με γενναιότητα. Η Ελλάδα παραμένει εγκλωβισμένη σε μια πολιτική που ευνοεί τα πλεονάσματα στα χαρτιά, την ώρα που η πραγματική οικονομία βουλιάζει. Η άρνηση μείωσης των φόρων στα καύσιμα δεν είναι πλέον αμέλεια· είναι πρόκληση.
