Η καθιστική ζωή έχει χαρακτηριστεί ως το νέο «κάπνισμα», καθώς η παρατεταμένη ακινησία μπροστά σε οθόνες, στο αυτοκίνητο ή στον καναπέ επιβαρύνει σοβαρά την υγεία, δεδομένου ότι το ανθρώπινο σώμα είναι εκ φύσεως φτιαγμένο για κίνηση. Όταν μένουμε ακίνητοι για πολλές ώρες, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται, δυσχεραίνοντας τη ρύθμιση του σακχάρου, της αρτηριακής πίεσης και των λιπαρών ουσιών, ενώ οι λιγότερες καύσεις θερμίδων ευνοούν την παχυσαρκία.
Παράλληλα, το μυοσκελετικό σύστημα εξασθενεί, οδηγώντας σε αστάθεια, πόνους στη μέση, τον αυχένα και τους ώμους λόγω κακής στάσης σώματος, ενώ η επιβράδυνση της κυκλοφορίας του αίματος αυξάνει τον κίνδυνο για κιρσούς, θρομβώσεις, εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια. Μεταβολικά, η ακινησία μειώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, αυξάνοντας την πιθανότητα διαβήτη τύπου 2, ενώ επηρεάζει αρνητικά και την ψυχική υγεία, καθώς συνδέεται με συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης λόγω της έλλειψης ενδορφινών και της κοινωνικής απομόνωσης. Νεότερες έρευνες συσχετίζουν μάλιστα τη χρόνια έλλειψη κίνησης με τη γνωστική έκπτωση και την άνοια λόγω μειωμένης αιμάτωσης του εγκεφάλου.
Το θετικό είναι ότι ο κίνδυνος μπορεί να μειωθεί σημαντικά με μικρές καθημερινές αλλαγές, όπως το να σηκώνεται κανείς κάθε μία ώρα, να περπατά κατά τη διάρκεια τηλεφωνημάτων ή να προτιμά τις σκάλες, υπενθυμίζοντας ότι η συχνή κίνηση είναι απαραίτητη για την ορθή λειτουργία σώματος και εγκεφάλου.
