Η απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, να θέσει ξανά την υπόθεση των υποκλοπών στο αρχείο, αποτελεί μια προκλητική ενέργεια συγκάλυψης που προσβάλλει κατάφωρα την έννοια της δικαιοσύνης και το κράτος δικαίου. Αγνοώντας επιδεικτικά τη θύελλα των αποκαλύψεων που προέκυψαν στο ακροατήριο, ο κ. Τζαβέλλας επέλεξε να κλείσει τα μάτια σε συνταρακτικά στοιχεία που συνδέουν ευθέως το κακόβουλο λογισμικό Predator με τις επίσημες κρατικές δομές της ΕΥΠ. Η άρνησή του να συνεκτιμήσει ακόμη και τη δηλωμένη πρόθεση του συνηγόρου των θυμάτων, Ζαχαρία Κεσσέ, για προσκόμιση νέων κρίσιμων στοιχείων, επιβεβαιώνει πως δεν επρόκειτο για μια αμερόληπτη δικαστική κρίση, αλλά για μια μεθοδευμένη επιχείρηση «ταφής» της υπόθεσης πριν τη λήξη της θητείας του.
Το νομικό σκεπτικό της Πράξης του κ. Τζαβέλλα πάσχει από μια θεμελιώδη λογική αντίφαση που αγγίζει τα όρια του δικαστικού παραλογισμού. Ο Εισαγγελέας ισχυρίζεται αυθαίρετα πως «δεν αποδείχθηκε» η ύπαρξη κρατικού απορρήτου ή η τέλεση κατασκοπείας, την ίδια στιγμή που ο ίδιος φρόντισε να μην διεξαχθεί καμία ουσιαστική ανακριτική πράξη που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τέτοια απόδειξη. Δεν εξετάστηκαν οι συσκευές των υπουργών και των αρχηγών του στρατεύματος που στοχοποιήθηκαν, δεν ζητήθηκαν τεχνικές πραγματογνωμοσύνες και δεν κλήθηκαν για εξηγήσεις οι βασικοί εμπλεκόμενοι. Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό να επικαλείται κανείς την απουσία αποδείξεων όταν ο ίδιος έχει αρνηθεί να τις αναζητήσει, μετατρέποντας το κενό έρευνας σε βολικό συμπέρασμα αθώωσης.
Η στάση αυτή του Ανώτατου Εισαγγελέα συνιστά ένα νέο «δικαστικό πραξικόπημα», καθώς προσπερνά με πρωτοφανή ελαφρότητα αποδείξεις-φωτιά: από τον εντοπισμό οχήματος της Intellexa μέσα σε απόρρητες εγκαταστάσεις της ΕΥΠ και τα ψηφιακά ίχνη τεχνικών της σε επίσημα κρατικά μνημόνια, μέχρι την αποστολή μολυσμένων SMS σε υπουργούς την ώρα που χειρίζονταν κρίσιμα εθνικά θέματα και διεθνείς συμφωνίες. Το επιχείρημα ότι η ιδιότητα των θυμάτων ως μελών του ΚΥΣΕΑ ή του Υπουργικού Συμβουλίου δεν αρκεί για να στοιχειοθετηθεί κίνδυνος για το κρατικό απόρρητο, αποτελεί προσβολή στην κοινή λογική. Η ωμή αυτή συγκάλυψη αφήνει έκθετη τη χώρα διεθνώς και αποδεικνύει ότι, στην περίπτωση των υποκλοπών, η ηγεσία της Δικαιοσύνης λειτούργησε ως ασπίδα προστασίας των υπαιτίων αντί για θεματοφύλακας της νομιμότητας.
Περισσότερο ρεπορτάζ για την σκανδαλώδη απόφαση του εισαγγελέα Τζαβέλλα στο σημερινό ΜΑΚΕΛΕΙΟ:
Έχουνε και γι’αυτό το ανθρωπάκι βίντεο και εικόνα ,άλλο ένα λιθαράκι στην αμφισβήτηση των δικαστών και της δικαιοσύνης στην συνείδηση μου.