Σκληρά λόγια κατά Ισραήλ
Στόχος των παγκοσμιοποιητών της Δύσης είναι η κατάληψη της Ιερουσαλήμ και η ανακοίνωση, από την πόλη στην οποία ενώνονται οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες, εγκαθίδρυσης παγκόσμιας «ειρήνης», δηλαδή δικτατορίας χωρίς αντίπαλο δέος, γεγονός που δεν μπορεί να συμβεί όμως αναίμακτα καθώς υπάρχει η Ρωσία του Πούτιν.
Σε αυτή την κατεύθυνση, σύσσωμη η Δύση επιθυμεί την άμεση λύση του Παλαιστινιακού, ψέγοντας το ίδιο το Ισραήλ για τα συνεχή επεκτατικά σχέδιά του.
Ουκ ολίγες φορές ο Ο.Η.Ε. έχει καταδικάσει την ισραηλινή συμπεριφορά στην Παλαιστίνη και δεν αποκλείεται να χρησιμοποιηθούν δραστικά μέσα κατά του Τελ Αβίβ, σε περίπτωση που υπάρξει περισσότερη καθυστέρηση στην εφαρμογή των σχεδίων της Νέας Τάξης με ευθύνη του εβραϊκού κράτους.
Αυτή την φορά ο Ο.Η.Ε. έβαλε μπροστά την Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD), η οποία, σε αναφορά της, κατηγορεί σε αυστηρούς τόνους το Ισραήλ πως μέσω της κατοχικής (!!!) πολιτικής του εμποδίζει την ανάπτυξη της παλαιστινιακής οικονομίας.
Ασκείται σκληρή κριτική στην «ισραηλινή κατοχή» της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας και τονίζεται πως τα ισραηλινά μέτρα εμποδίζουν την ανάκαμψη της οικονομίας των Παλαιστινίων.
Σε περίπτωση που δεν υπήρχε ισραηλινή κατοχή, τονίζει η αναφορά, η οικονομία της Παλαιστίνης θα ήταν δύο φορές ισχυρότερη και μεγαλύτερη απ’ ότι σήμερα.
Το έγγραφο του Ο.Η.Ε. υπογραμμίζει τo, όπως αναφέρει, «τεράστιο κόστος της κατοχικής πολιτικής του Ισραήλ στην Παλιστίνη».
Στις σημαντικότερες αιτίες για την υψηλή ανεργία και την φτώχεια στα παλαιστινιακά εδάφη, ο Ο.Η.Ε. κατατάσσει «την αρπαγή της παλαιστινιακής γης, του νερού και των φυσικών πόρων».
Εν ολίγοις ο Ο.Η.Ε., χρησιμοποιώντας σκληρά λόγια, κάνει λόγο ανοιχτά για ισραηλινή παράνομη κατοχή στην Παλαιστίνη και αρπαγή εδάφους και πόρων από τους Παλαιστίνιους, οι οποίοι, σύμφωνα με το κείμενο, πρέπει άμεσα να απελευθερωθούν για να ανακάμψουν.
Προετοιμάζεται δηλαδή η διεθνής παρέμβαση στην περιοχή ακόμα και εις βάρος των Ισραηλινών, καθώς εμπρός στα σχέδια της παγκόσμιας εξουσίας δεν υπολογίζονται ούτε «εκλεκτοί λαοί».
