Η ένταση μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας έχει κλιμακωθεί σημαντικά, με την ισραηλινή πλευρά να προετοιμάζει ανοιχτά την αποβολή της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ.
Η σχέση Ισραήλ-Τουρκίας έχει εισέλθει σε μια φάση δομικής αντιπαράθεσης, με το Ισραήλ να προσαρμόζει πλέον την εθνική του στρατηγική για να «αντιμετωπίσει» την Άγκυρα ως άμεση απειλή.
Ισραηλινοί αναλυτές και πολιτικοί (όπως ο Ναφτάλι Μπένετ) θεωρούν την Τουρκία ως μια αναδυόμενη «απειλή» (συχνά αποκαλούμενη «νέο Ιράν») που επιδιώκει να κυκλώσει το Ισραήλ, με κύρια σημεία τριβής τη Γάζα, τη Συρία και τη στήριξη στη Χαμάς.
Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις αμυντικών επιτροπών (όπως η Επιτροπή Nagel) και αναλύσεις από μέσα όπως η Israel Hayom, το Ισραήλ θεωρεί πλέον την Τουρκία ως έναν από τους βασικότερους στρατηγικούς αντιπάλους του στην περιοχή.Αναβάθμιση Απειλής: Η Τουρκία αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα κράτος με δικό του «στρατηγικό οικοσύστημα», το οποίο συχνά συγκρούεται με τα ισραηλινά συμφέροντα.
Υπάρχουν εισηγήσεις για αναθεώρηση του αμυντικού προϋπολογισμού ώστε να περιλαμβάνει σενάρια άμεσης ή έμμεσης σύγκρουσης με την Άγκυρα.
Το Ισραήλ ενισχύει τον άξονα με Ελλάδα και Κύπρο για να περιορίσει την τουρκική επιρροή στην Ανατολική Μεσόγειο, και αυτός ο άξονας «εμπλουτίζεται» από την γαλλική στρατιωτική συμμετοχή.
Η ηλεκτρική διασύνδεση και οι αγωγοί στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλούν την αντίδραση της Άγκυρας, η οποία προσπαθεί να επιβάλει τη δική της ατζέντα (Γαλάζια Πατρίδα).
Οι πολεμικές προετοιμασίες των Τούρκων είναι εμφανείς πλέον, μαζί με το άπλωμα της αμυντικής της βιομηχανίας, ενώ τα σχέδια για το Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία, αποτελούν καμπανάκι για όλες τις χώρες της Μεσογείου.
Ωστόσο, η Τουρκία παραμένει κρίσιμο μέλος του ΝΑΤΟ (από το 1952) και το 2026 αναμένεται να φιλοξενήσει τη Σύνοδο Κορυφής στην Άγκυρα, γεγονός που υπογραμμίζει τον στρατηγικό της ρόλο, παρά τις ρήξεις. Η αποπομπή της θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη διαδικαστικά, καθώς δεν προβλέπεται ρητά από τη συνθήκη της συμμαχίας.
Η επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία των ΗΠΑ, αποσταθεροποιεί ήδη την συμμαχία, με κάποιους να εικάζουν ότι μια αμερικανική απόσυρση θα μπορούσε να μειώσει τους περιορισμούς του Άρθρου 5, διευκολύνοντας ενδεχόμενες στρατιωτικές αντιπαραθέσεις.
Οι αναλυτές βλέπουν το 2026 ως περίοδο «ελεγχόμενης έντασης» με κίνδυνο στρατιωτικής εμπλοκής κυρίως μέσω τρίτων (proxy forces) στη Συρία, παρά ως ανοιχτό πόλεμο.
Το Ισραήλ επιθυμεί την απομόνωση της Τουρκίας από τις δυτικές δομές ασφαλείας λόγω της αντιπαλότητας, και σε αυτό όπως βλέπουμε αρχίζει να συμπλέει και η επικεφαλής της ΕΕ, Φοντ Ντερ Λάιεν εμ τις πρόσφατες δηλώσεις της, γεγονός που δείχνει αλλαγή γεωπολιτικών κινήσεων και λόγω πολέμου στο Ιράν.
Κανείς δεν θέλει μια «Οθωμανική» Τουρκία στα πόδια του, είτε είναι Γάλλος, Ισραηλινός, πόσο μάλλον αν είναι Έλληνας, και αυτό λειτουργεί αρνητικά για τα σχέδια της Άγκυρας, που δεν δείχνουν περιφερειακή ηγεμονία, αλλά βλέψεις για κάτι παραπάνω.
