Πρόσφατες αναλύσεις και δορυφορικά δεδομένα που φέρνει στο φως το περιοδικό Forbes αποκαλύπτουν μια συντονισμένη προσπάθεια του Λιβυκού Εθνικού Στρατού (LNA) να αναβαθμίσει την αεροπορική του ισχύ. Υπό την καθοδήγηση του Στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ, οι δυνάμεις της ανατολικής Λιβύης φαίνεται να παρακάμπτουν συστηματικά το εμπάργκο όπλων των Ηνωμένων Εθνών, ενισχύοντας τις βάσεις τους με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στρατιωτικών προδιαγραφών.
Σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς και δημοσιογραφικές έρευνες, η αεροπορική βάση Al Khadim αποτελεί πλέον κέντρο επιχειρήσεων για κινεζικά drones τύπου Feilong-1 και τουρκικά Bayraktar TB2, επιβεβαιώνοντας τη φιλοδοξία του LNA για πλήρη έλεγχο στις νότιες και ανατολικές περιοχές της χώρας.
Πολυεθνικά δίκτυα λαθρεμπορίου και η στρατηγική των «ψευδών δηλώσεων»
Η επιχειρησιακή ενδυνάμωση του Χαφτάρ στηρίζεται σε ένα περίπλοκο δίκτυο διακρατικών προμηθειών, στο οποίο φέρονται να εμπλέκονται κομβικά πρόσωπα που διευκολύνουν τη ροή εξοπλισμού προς την οικογένεια του Στρατάρχη. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εισαγωγή των οπλικών συστημάτων χαρακτηρίζονται από ευρηματικότητα και προσπάθεια παραπλάνησης των διεθνών αρχών, όπως συνέβη με την απόπειρα εισαγωγής κινεζικών drones που είχαν δηλωθεί ψευδώς ως «ανεμογεννήτριες». Παρά τις σποραδικές κατασχέσεις υλικού από ευρωπαϊκές χώρες, η συνεχιζόμενη ροή πολεμικού υλικού αναδεικνύει τα κενά στους διεθνείς περιορισμούς και την αδυναμία αποτελεσματικής αστυνόμευσης των λιβυκών συνόρων.
Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της λιβυκής κρίσης είναι η σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και της διοίκησης στη Βεγγάζη. Η Άγκυρα, η οποία ιστορικά υπήρξε ο κύριος υποστηρικτής της κυβέρνησης στην Τρίπολη, φαίνεται να υιοθετεί μια πιο ευέλικτη στρατηγική, προσεγγίζοντας τον LNA μέσω συγκαλυμμένων προμηθειών αμυντικού υλικού.
Η κίνηση αυτή ερμηνεύεται ως μια προσπάθεια της Τουρκίας να εξασφαλίσει τη νομοθετική κύρωση του τουρκολυβικού μνημονίου θαλασσίων συνόρων του 2019 από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στην ανατολική Λιβύη. Ωστόσο, η Τουρκία φροντίζει να διατηρεί το πλεονέκτημα, προμηθεύοντας την Τρίπολη με πιο εξελιγμένα συστήματα, όπως τα Akinci, ενώ παραμένει αβέβαιο αν τα drones που κατέχει ο Χαφτάρ διαθέτουν μηχανισμούς εξ αποστάσεως απενεργοποίησης.
Το γεωπολιτικό σκηνικό στην ανατολική Λιβύη περιπλέκεται περαιτέρω από το ενδιαφέρον νέων δυνάμεων να εισέλθουν στην εγχώρια αμυντική αγορά. Πληροφορίες αναφέρουν ότι το Πακιστάν ενδέχεται να αναδειχθεί σε βασικό εταίρο του Στρατάρχη Χαφτάρ, εξετάζοντας την πώληση μαχητικών αεροσκαφών JF-17 Thunder. Εφόσον μια τέτοια συμφωνία οριστικοποιηθεί, θα μεταβάλει τις ισορροπίες ισχύος στο εσωτερικό της Λιβύης και θα εδραιώσει το Πακιστάν ως έναν κρίσιμο αμυντικό παίκτη στην περιοχή, προσφέροντας στον LNA δυνατότητες που μέχρι πρότινος φαίνονταν απρόσιτες.
