Στους πέτρινους τοίχους του αρχαίου Κολοσσαίου, εκεί όπου πριν αιώνες γράφτηκαν οι πιο σκληρές σελίδες αίματος, χιλιάδες πιστοί φώτισαν τη νύχτα με κεριά προσευχόμενοι για τα αθώα θύματα των σύγχρονων συγκρούσεων και των απάνθρωπων πολιτικών εκτοπισμού.
Ο Πάπας Λέων 14ος, νέος αλλά με λόγο καταιγιστικό, οδήγησε την τελετή της Μεγάλης Παρασκευής, την παραδοσιακή Via Crucis, σέρνοντας με σταθερό βήμα τον ξύλινο σταυρό μέσα στο σκοτάδι, θυμίζοντας σε όλους ότι η ιστορία της θυσίας ζει ακόμη.
Οι 14 σταθμοί της σταύρωσης, αναβιωμένοι μέσα στο αρχαίο αμφιθέατρο που κάποτε υποδεχόταν θανάτους, μετατράπηκαν σε έναν ύμνο για τα ορφανά του πολέμου, τα παιδιά που βιάστηκαν από πολιτικές απέλασης και τους «σιωπηλούς» που έχουν χαθεί κάτω από τα ερείπια των συγκρούσεων.
Με φωνή που αντήχησε σαν καμπάνα καταδίκης, οι πνευματικές διαλογιστικές αναγνώσεις όχι μόνο αναφέρθηκαν στην αγάπη και τη θυσία του Χριστού αλλά επανέλαβαν ότι «κάθε ισχυρός θα κριθεί μια μέρα από τον Θεό για τις επιλογές του», ένα μήνυμα που πολλοί το δέχτηκαν ως ανοιχτή προειδοποίηση σε αυτούς που κρατούν τα ηνία της εξουσίας.
Οι χιλιάδες πιστοί που είχαν γεμίσει την κοιλάδα γύρω από το Κολοσσαίο προσευχήθηκαν στα διάφορα σημεία της πορείας για πρόσφυγες, θύματα εμπορίας ανθρώπων, πολιτικούς κρατουμένους και εκείνους που έχουν πεθάνει κάτω από τα συντρίμμια των πολέμων. Αν και στα κείμενα που διαβάστηκαν δεν αναφέρθηκαν ονόματα ηγετών ή χωρών, η υπόκρουση αυτού του πένθους ήταν μια ξεκάθαρη καταδίκη της σύγχρονης βίας και της αδιαφορίας.
