Η Μέση Ανατολή βράζει και ο πλανήτης κρατά την ανάσα του. Η αιματηρή κλιμάκωση έχει ήδη αφήσει πίσω της χιλιάδες νεκρούς, ενώ τα χτυπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο σε μια αλυσίδα που δείχνει να μην έχει φρένο.
Στόχοι μέσα στο Ιράν, από βιομηχανικές εγκαταστάσεις μέχρι ερευνητικά κέντρα, μπαίνουν στο στόχαστρο μετά τις επιθέσεις που προηγήθηκαν σε αμερικανικές βάσεις, το Ισραήλ και χώρες του Κόλπου.
Την ίδια ώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες ανεβάζουν τον δείκτη ανησυχίας στο «κόκκινο», καλώντας τους πολίτες τους να εγκαταλείψουν άμεσα το Ιράκ, σε μια κίνηση που θυμίζει σκηνικό γενικευμένης ανάφλεξης.
Σαν να μην έφτανε το πολεμικό σκηνικό, η οικονομική βόμβα έχει ήδη σκάσει: το πετρέλαιο εκτινάσσεται, αγγίζοντας τα 109 δολάρια το βαρέλι, με άνοδο περίπου 8%, προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις. Η Ασία αρχίζει να «στεγνώνει» από καύσιμα και η Ευρώπη ετοιμάζεται για το επόμενο κύμα πίεσης στις τιμές και την καθημερινότητα.
Διεθνείς οργανισμοί χτυπούν καμπανάκι κινδύνου για μια κρίση χωρίς προηγούμενο, προειδοποιώντας για επιπτώσεις που μπορεί να τινάξουν στον αέρα οικονομίες και ισορροπίες. Στο παρασκήνιο γίνονται κινήσεις για κοινή αντίδραση, αλλά το τοπίο παραμένει θολό.
Στο διπλωματικό πεδίο, η κατάσταση μοιάζει παγωμένη. Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται αμετακίνητος, υποστηρίζοντας ότι τα πλήγματα απέτρεψαν το Ιράν από την απόκτηση πυρηνικών όπλων και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων επιθέσεων αν χρειαστεί. Από την άλλη πλευρά, η Τεχεράνη ζητά εγγυήσεις για εκεχειρία, όμως οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ουσιαστικά κλειστοί.
Παρά τις προσπάθειες τρίτων χωρών να φέρουν τις δύο πλευρές στο ίδιο τραπέζι, καμία συμφωνία δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η κρίση βαθαίνει – και μαζί της μεγαλώνει ο φόβος για κάτι πολύ μεγαλύτερο.
