Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίστηκε σε ένα τηλεοπτικό διάγγελμα που υποτίθεται πως θα έριχνε φως σε έναν πόλεμο που ο ίδιος ξεκίνησε — όμως τελικά άφησε πίσω του περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.
Σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές τόσο για το εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών όσο και για τη διεθνή σκηνή, ο Τραμπ απέφυγε επιδεικτικά να αναφερθεί σε οποιαδήποτε εν εξελίξει διαπραγμάτευση με το Ιράν. Δεν παρουσίασε κανένα σαφές σχέδιο εξόδου από τη σύγκρουση, ούτε τόλμησε να δώσει ένα χρονοδιάγραμμα λήξης. Αντί για στρατηγική, πρόσφερε γενικόλογες διακηρύξεις και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.
Η ομιλία του, που προβλήθηκε σε ώρα υψηλής τηλεθέασης, φάνηκε περισσότερο ως επίδειξη εξουσίας παρά ως σοβαρή ενημέρωση. Για περίπου 20 λεπτά, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακύκλωνε γνωστές θέσεις χωρίς να εξηγεί τίποτα ουσιαστικό: ούτε πώς ακριβώς απειλεί το Ιράν, ούτε πώς η στρατιωτική επιχείρηση εξυπηρετεί έναν ξεκάθαρο στόχο. Οι ισχυρισμοί του περί «εξουδετερωμένων απειλών» έμειναν μετέωροι, χωρίς αποδείξεις.
Ακόμη πιο ανησυχητικό ήταν το γεγονός ότι απέφυγε να δώσει οποιαδήποτε σαφή εικόνα για τα επόμενα βήματα. Ενώ χιλιάδες Αμερικανοί στρατιώτες κατευθύνονται προς τη Μέση Ανατολή, ο ίδιος περιορίστηκε σε αόριστες απειλές για «σκληρά πλήγματα» τις επόμενες εβδομάδες. Καμία αναφορά σε διπλωματία, καμία ένδειξη αποκλιμάκωσης — μόνο μια επικίνδυνη προσκόλληση στη στρατιωτική κλιμάκωση.
Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ φαίνεται να παίζει ένα διπλό παιχνίδι. Από τη μία παρουσιάζει την κατάσταση ως σχεδόν υπό έλεγχο, από την άλλη συνεχίζει να ενισχύει τη στρατιωτική παρουσία και να προετοιμάζει το έδαφος για περαιτέρω σύγκρουση. Η αντίφαση αυτή δεν είναι απλώς πολιτική ασάφεια — είναι ένδειξη στρατηγικής ανεπάρκειας.
Αξιοσημείωτη ήταν και η αλλαγή τόνου απέναντι στους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Μετά από ημέρες επιθέσεων και απειλών, ο Τραμπ επέλεξε τη σιωπή. Δεν αναφέρθηκε καν στη συμμαχία, αποφεύγοντας να επαναλάβει τις επιθετικές του δηλώσεις. Αντί αυτού, πέταξε το βάρος της ευθύνης σε άλλες χώρες, καλώντας τες ουσιαστικά να «καθαρίσουν» την κατάσταση μετά το τέλος του πολέμου.
Στο εσωτερικό, η πίεση αυξάνεται επικίνδυνα. Οι πολίτες βλέπουν τις τιμές των καυσίμων να ανεβαίνουν, την οικονομία να κλυδωνίζεται και την αβεβαιότητα να κυριαρχεί. Ο Τραμπ, όμως, δεν παρουσίασε καμία συγκεκριμένη λύση. Αντίθετα, ζήτησε από τους Αμερικανούς να αποδεχτούν το κόστος ως μια «επένδυση για το μέλλον» — μια φράση που μοιάζει περισσότερο με δικαιολογία παρά με σχέδιο.
Η εικόνα που προκύπτει είναι αυτή ενός ηγέτη που έχει βυθίσει τη χώρα σε έναν πόλεμο χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική, χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία. Ένας πρόεδρος που μιλά για νίκες, ενώ αποφεύγει να εξηγήσει πού ακριβώς οδηγεί αυτή η σύγκρουση.
Και το πιο ανησυχητικό; Ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια και τις δραματικές δηλώσεις, δεν υπάρχει καμία σαφής πορεία εξόδου — μόνο ένας πόλεμος που βαθαίνει και μια ηγεσία που μοιάζει να κινείται στα τυφλά.
Τραμπάκουλα είσαι ένα βήμα από το Δαφνί,πήγαινε να πλύνεις τα σώβρακα του Σατανιάχου,αυτός είναι το αφεντικό σου
Τι άλλο να τους δηλώσει έχουν την μεγαλύτερη ευκαιρία για να φτιάξουν Ευρωστρατό, τώρα στο Ιράν η χερσαία επίθεση θα γίνει, με τελικό στόχο να αλλάξουν το θεοκρατικό καθεστώς, οι Ιρανοί δέχονται μόνο να μην αποκτήσουν πυρηνικά όπλα…
Πάτα το κουμπί Κιμ !!!!!
Δεν άντεξα να ακούσω ολη την ομιλία του Μέγα Νάρκισσου, αυτοπαινευται συνεχώς, δεν ακούει ή δεν έχει καθόλου συμβούλους να τον συγκρατήσουν από την κατρακύλα
Μ αρεσει που κατηγορουσε τον sleepy jo λες και αυτος ειναι νεωτερος η στεκει καλα στα μυαλα του.
Μας εβαλε σε εναν φαυλο κυκλο και τα χειρότερα ερχονται σε λιγο….