Ερευνητές που μελετούν τα δελφίνια, ανακάλυψαν πως τα ζώα αυτά χρησιμοποιούν ξεχωριστούς «ηχητικούς κωδικούς» σαν ονόματα για να επικοινωνούν, ενώ μπορούν ακόμα και να μιμηθούν τους ήχους των άλλων, παρόμοια με τον τρόπο που οι άνθρωποι φωνάζουν κάποιον με το όνομά του ή μιλάνε στα μωρά τους.
Η συστηματική μελέτη της επικοινωνίας των δελφινιών, ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, με επιστήμονες όπως ο Τζον Λίλι και το ζευγάρι Μέλμπα και Ντέιβιντ Κάλντεγουελ, οι οποίοι προσπαθούσαν να αποκωδικοποιήσουν τους ήχους των δελφινιών.
Οι Κάλντεγουελ, διαπίστωσαν πως κάθε δελφίνι θέτει σε χρήση κυρίως μια μοναδική σφυρίχτρα, την «σφραγιστική σφυρίχτρα», που λειτουργεί ως όνομα. Τα δελφίνια τη χρησιμοποιούν για να επικοινωνούν μεταξύ τους σε περιβάλλοντα με περιορισμένη ορατότητα.
Η έρευνα της Λέιλα Σαγιέγκ και της ομάδας της στο πρόγραμμα «Sarasota Dolphin Research», υπό την καθοδήγηση του Ράνταλ Ουέλς, εστιάζει σε μια κοινότητα περίπου 170 δελφινιών στην περιοχή Σαρασότα της Φλόριντα, όπου οι επιστήμονες γνωρίζουν την ηλικία, το φύλο και τις συγγενικές σχέσεις σχεδόν όλων των δελφινιών.
Κατά τις τακτικές υγειονομικές εξετάσεις των δελφινιών, η ομάδα τοποθετεί ειδικά μικρόφωνα στο κεφάλι τους για συνεχή καταγραφή των ήχων τους. Μέσα από αυτές τις παρατηρήσεις, διαπιστώθηκε πως τα δελφίνια παράγουν πολλούς ήχους-ονομασίες, οι οποίοι παραμένουν σταθεροί καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, ιδιαίτερα στα θηλυκά.
Τα νεογνά δελφινάκια συχνά προσαρμόζουν τους ήχους τους όταν επικοινωνούν με τη μητέρα τους, αυξάνοντας την ένταση και το ύψος τους – παρόμοια με την ανθρώπινη «παιδική ομιλία» (motherese). Επιπλέον, τα δελφίνια μιμούνται τις σφυρίχτρες των άλλων, σαν να φωνάζουν κάποιον με το όνομά του.
Η ομάδα έχει εντοπίσει επίσης κοινά είδη ήχων που χρησιμοποιούνται από περισσότερα δελφίνια, τα οποία δεν λειτουργούν ως ονόματα, αλλά μάλλον για σήματα συναγερμού ή έκφρασης έκπληξης. Η επικοινωνία των δελφινιών είναι πολύπλοκη και επηρεάζεται από κοινωνικές σχέσεις, ηλικία, φύλο και τις εκάστοτε συνθήκες.
Η έρευνα συνεχίζεται με στόχο την καταγραφή όσο το δυνατόν περισσότερων περιπτώσεων επικοινωνίας, ώστε να γίνει πλήρης κατανόηση των κοινωνικών και γλωσσικών συμπεριφορών των δελφινιών. Όπως επισημαίνει η Σαγιέγκ, η μελέτη της επικοινωνίας τους παραμένει ένα ανεξάντλητο πεδίο, γεμάτο συναρπαστικά επιστημονικά ερωτήματα.
