Η αβεβαιότητα γύρω από τον πόλεμο στο Ιράν έχει φέρει σε αμηχανία την Ουάσιγκτον, αφήνοντας συμμάχους, αγορές και πολιτικούς να μαντεύουν το πότε και πώς θα λήξει η σύγκρουση. Κάθε εβδομάδα που περνά χωρίς σαφή κατάληξη αυξάνει τον οικονομικό κίνδυνο, τόσο στην εγχώρια όσο και στη διεθνή αγορά, ενώ τα πολιτικά διακυβεύματα για τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ εντείνονται ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Ο Τραμπ έχει δηλώσει σε ρεπουμπλικανικές συγκεντρώσεις ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ήδη «κερδίσει τον πόλεμο», αλλά προσθέτει ότι «δεν έχουμε κερδίσει αρκετά». Μερικές ώρες νωρίτερα, σε συνέντευξή του στο CBS, χαρακτήρισε τον πόλεμο «πολύ ολοκληρωμένο, σχεδόν ολοκληρωμένο». Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ προειδοποίησε ότι η Τρίτη θα είναι η «πιο έντονη ημέρα επιθέσεων» μέχρι σήμερα, ενισχύοντας την αίσθηση επικείμενης κλιμάκωσης.
Οι ειδικοί εξετάζουν πέντε πιθανά σενάρια για το τέλος της σύγκρουσης:
1. Διαπραγματευμένη κατάπαυση πυρός και νέα πυρηνική συμφωνία
Ο τερματισμός του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος ήταν βασικός στόχος του Τραμπ από την αρχή της επιχείρησης «Επική Οργή». Αν και πριν από την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων είχαν γίνει τρεις γύροι έμμεσων συνομιλιών στη Γενεύη, οι Αμερικανοί απεσταλμένοι κατέληξαν ότι η Τεχεράνη δεν ήταν έτοιμη να δεσμευτεί σοβαρά. Ο Τραμπ έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο επανέναρξης των συνομιλιών, αν και παραμένει απογοητευμένος από τη διαδοχή του σκληροπυρηνικού Μοτζταμπά Χαμενεΐ.
2. Μοντέλο τύπου Βενεζουέλας
Ο Τραμπ έχει αναφερθεί στη Βενεζουέλα ως παράδειγμα, όπου οι ΗΠΑ συνέλαβαν τον πρόεδρο Μαδούρο και συνεργάστηκαν με τη διάδοχό του Ροντρίγκεζ. Στόχος είναι μια ανάλογη στρατηγική στο Ιράν, εκμεταλλευόμενοι την αμφισβητούμενη ηγεσία του νέου Ανώτατου Ηγέτη. Ωστόσο, αναλυτές επισημαίνουν ότι η ισχύς του ιρανικού καθεστώτος είναι βαθιά ριζωμένη, με στρατιωτικούς, θρησκευτικούς και πολιτικούς μηχανισμούς που εξασφαλίζουν την επιβίωσή του.
3. Λαϊκή εξέγερση και κατάρρευση του καθεστώτος
Η πιθανότητα εσωτερικής ανατροπής παραμένει υπαρκτή: η οικονομία του Ιράν έχει πληγεί βαριά, ενώ η χώρα γνώρισε τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις από την επανάσταση του 1979. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου υποστήριξε ότι οι επιθέσεις δημιουργούν «συνθήκες για τον γενναίο ιρανικό λαό να πάρει τη μοίρα του στα χέρια του». Ωστόσο, η έλλειψη ενιαίου ηγέτη και οργανωμένης δύναμης της αντιπολίτευσης περιορίζει την αποτελεσματικότητα μιας τέτοιας εξέγερσης, ενώ η εμπλοκή κουρδικών δυνάμεων φέρνει νέους κινδύνους εμφυλίου τύπου Συρίας.
4. Ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ σε πυρηνικές εγκαταστάσεις
Στρατιωτικά σενάρια περιλαμβάνουν την αποστολή ειδικών δυνάμεων για να εξασφαλίσουν ή να καταστρέψουν τα ιρανικά αποθέματα ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού. Αυτό θα τερμάτιζε τον πόλεμο όχι πολιτικά, αλλά με στρατιωτικό τρόπο, στέλνοντας Αμερικανούς στρατιώτες σε ένα έδαφος όπου η απειλή βαλλιστικών πυραύλων παραμένει ενεργή.
5. Νίκη Τραμπ και μονομερής απόσυρση
Σε αυτό το σενάριο, ο Τραμπ κηρύσσει νίκη μόλις υποβαθμιστούν οι δυνατότητες πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών του Ιράν, αποσύροντας τα στρατεύματα ανεξαρτήτως της εσωτερικής κατάστασης στην Τεχεράνη. Οι αγορές ποντάρουν σε γρήγορη έξοδο, καθώς η οικονομική πίεση στην αμερικανική αγορά μπορεί να επιδεινώσει την πολιτική κατάσταση του προέδρου.
Ο Τραμπ προειδοποίησε ότι η επιλογή «λάθος ηγέτη» στο Ιράν θα μπορούσε να αναγκάσει τις ΗΠΑ να επιστρέψουν στον πόλεμο σε πέντε χρόνια, ενώ η τελική επίλυση μπορεί να απαιτεί ακόμη και την έγκριση του Ισραήλ, που έχει δείξει πρόθεση να δράσει μονομερώς για την εξάλειψη της ιρανικής πυρηνικής απειλής.
η ελλαδα ως πειραματωζωο μεσα απο τον πολεμο στο ιραν…….