Αντιδράσεις προκαλεί η κινητοποίηση υπέρ του Τζαβέντ Ασλάμ, με αφορμή την απόφαση για ανάκληση του καθεστώτος ασύλου του. Ομάδα «αλληλέγγυων» πολιτών –μεταξύ τους δικηγόροι, συνδικαλιστές και ακτιβιστές– συγκεντρώνει υπογραφές, κάνοντας λόγο για «εκδικητική ενέργεια».
Ωστόσο, δεν είναι αυτονόητο ότι κάθε διοικητική απόφαση συνιστά πολιτική δίωξη. Σε ένα κράτος δικαίου, το καθεστώς ασύλου δεν αποτελεί μόνιμο και ανεξέλεγκτο προνόμιο, αλλά υπόκειται σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις και ελέγχους. Η αυτόματη παρουσίαση της υπόθεσης ως «αντιρατσιστικής μάχης» από τους υποστηρικτές του φαίνεται να επιχειρεί να μετατρέψει μια νομική διαδικασία σε ιδεολογικό ζήτημα.
Η δημόσια συζήτηση οφείλει να βασίζεται σε στοιχεία και θεσμικές διαδικασίες – όχι σε συνθήματα και πολιτική εργαλειοποίηση. Η υπεράσπιση δικαιωμάτων είναι θεμιτή· όμως εξίσου θεμιτός είναι και ο έλεγχος των προϋποθέσεων υπό τις οποίες αυτά χορηγούνται.
