Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προχώρησε το Σάββατο σε συντονισμένες αεροπορικές επιδρομές κατά του Ιράν, σε συνεργασία με το Ισραήλ, σηματοδοτώντας μια στρατηγική στροφή προς μεγάλης κλίμακας στρατιωτική δράση που ενδέχεται να εξελιχθεί σε παρατεταμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή.
Η επιχείρηση, που φέρει την κωδική ονομασία «Επική Οργή», στοχεύει στην αποδυνάμωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν και στην προώθηση της ανατροπής της ιρανικής κυβέρνησης, ένα εγχείρημα υψηλού ρίσκου και με αβέβαιο αποτέλεσμα.
Η πρώτη φάση των επιδρομών επικεντρώθηκε σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της Τεχεράνης, με στόχο κυρίως στρατιωτικά στελέχη και πολιτικούς παράγοντες. Ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ μεταφέρθηκε σε ασφαλή τοποθεσία, ενώ αρκετοί διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης και άλλοι κορυφαίοι αξιωματούχοι φέρεται να έχουν χάσει τη ζωή τους. Αναλυτές προειδοποιούν ότι ακόμη και αν οι στόχοι επιτευχθούν, μπορεί να προκληθεί χάος ή να αναδειχθεί μια στρατιωτική κυβέρνηση που θα δυσχεράνει περαιτέρω τις σχέσεις με τη Δύση και θα καταστείλει το λαό.
Στρατιωτικοί και αναλυτές υπογραμμίζουν ότι η επίτευξη ανατροπής καθεστώτος αποκλειστικά μέσω αεροπορικών πληγμάτων είναι εξαιρετικά δύσκολη, ενώ η έκκληση Τραμπ προς τους Ιρανούς να εξεγερθούν μπορεί να επιφέρει περισσότερη αναταραχή παρά αλλαγή. Παράλληλα, η συγκέντρωση τεράστιων αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή φέρνει αυξημένο κίνδυνο εμπλοκής σε ευρύτερη σύγκρουση.
Η κλιμάκωση αυτή αναδεικνύει την τάση της αμερικανικής προεδρίας να δίνει προτεραιότητα στη στρατιωτική ισχύ έναντι της διπλωματίας, καθώς οι τελευταίοι γύροι διαπραγματεύσεων για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν δεν απέφεραν αποτελέσματα. Παράλληλα, η κίνηση αυτή επισκιάζει θέματα εσωτερικής πολιτικής, όπως το κόστος ζωής στις Ηνωμένες Πολιτείες, και εγείρει ερωτήματα για τις πολιτικές συνέπειες ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.
Η επέμβαση του Τραμπ χαρακτηρίζεται ήδη ως η πιο τολμηρή και ριψοκίνδυνη εξωτερική πολιτική του δεύτερου προεδρικού του κύκλου, με πιθανές συνέπειες όχι μόνο για την περιοχή, αλλά για τη γεωπολιτική ισορροπία σε παγκόσμιο επίπεδο.
