Ο ειδικός διαδικτυακός ερευνητής Greg Squire είχε φτάσει σε αδιέξοδο στις προσπάθειές του να σώσει ένα κακοποιημένο 12χρονο κορίτσι που η ομάδα του είχε ονομάσει Lucy.
Ανησυχητικές εικόνες της μοιράζονταν στο σκοτεινό διαδίκτυο (dark web) – μια κρυπτογραφημένη γωνιά του διαδικτύου προσβάσιμη μόνο με ειδικό λογισμικό σχεδιασμένο για να καθιστά τους χρήστες ψηφιακά μη ανιχνεύσιμους.
Αλλά ακόμη και με αυτό το επίπεδο «προστασίας», ο κακοποιητής της Lucy ήταν προσεκτικός στο να «καλύπτει τα ίχνη του», κόβοντας ή αλλοιώνοντας οποιαδήποτε αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά, εξηγεί ο Squire σε συνέντευξή του στο BBC. Ήταν αδύνατο να προσδιοριστεί ποια ήταν η Lucy και πού βρισκόταν.
Έτσι νόμιζε, μέχρι που ανακάλυψε ένα στοιχείο που βρισκόταν «κρυμμένο» σε κοινή θέα που θα οδηγούσε στην τοποθεσία της 12χρονης.
Ο Squire εργάζεται για το Τμήμα Ερευνών Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ σε μια ελίτ μονάδα που προσπαθεί να εντοπίσει παιδιά που εμφανίζονται σε υλικό σεξουαλικής κακοποίησης στο διαδίκτυο ή και αλλού.
Μια ομάδα του BBC πέρασε πέντε χρόνια με τον Squire και άλλες ερευνητικές μονάδες στην Πορτογαλία, τη Βραζιλία και τη Ρωσία, παρουσιάζοντας τους να επιλύουν υποθέσεις όπως αυτή ενός απαχθέντος και θεωρούμενου νεκρού 7χρονου παιδιού από την Ρωσία και τη σύλληψη ενός Βραζιλιάνου άνδρα υπεύθυνου για πέντε από τα μεγαλύτερα φόρουμ παιδικής κακοποίησης στο dark web.
Αυτές οι υποθέσεις δείχνουν πώς αυτές συχνά επιλύονται, όχι μέσω της εξελιγμένης τεχνολογίας, αλλά εντοπίζοντας μικρές αποκαλυπτικές λεπτομέρειες σε εικόνες ή διαδικτυακά φόρουμ.
Το στοιχείο που οδήγησε στην τοποθεσία της 12χρονης Lucy
Ο Squire αναφέρει την υπόθεση της 12χρονης Lucy, την οποία ανέλαβε στην αρχή της καριέρας του, ως «έμπνευση για τη μακροχρόνια αφοσίωσή του σε αυτές τις υποθέσεις».
Τον ενοχλούσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι η Lucy ήταν περίπου στην ίδια ηλικία με την κόρη του και ότι συνεχώς δημοσιεύονταν νέες φωτογραφίες της, προφανώς τραβηγμένες στο υπνοδωμάτιό της.
Ο Squire και η ομάδα του μπορούσαν να διακρίνουν, από τις πρίζες που φαίνονταν στις εικόνες, ότι η Lucy βρισκόταν στη Βόρεια Αμερική. Αλλά αυτό ήταν όλο.
Επικοινώνησαν με το Facebook, το οποίο εκείνη την εποχή «κυριαρχούσε» στον χώρο των social media, ζητώντας βοήθεια για να ψάξουν οικογενειακές φωτογραφίες, για να δουν αν η Lucy εμφανιζόταν σε κάποια από αυτές. Αλλά το Facebook, παρά το γεγονός ότι διέθετε τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου, είπε ότι «δεν είχε τα εργαλεία» για να βοηθήσει.
Έτσι, ο Squire και οι συνάδελφοί του ανέλυσαν όλα όσα μπορούσαν να δουν στο δωμάτιο της Lucy: το πάπλωμα στο κρεβάτι, τα ρούχα της, τα λούτρινα παιχνίδια της. Ψάχνοντας για οποιοδήποτε στοιχείο που θα μπορούσε να τους βοηθήσει.
Και τότε έκαναν μια μικρή ανακάλυψη. Η ομάδα ανακάλυψε ότι ένας καναπές που εμφανιζόταν σε μερικές από τις εικόνες πωλούνταν μόνο σε τοπικό επίπεδο, όχι σε εθνικό, και επομένως είχε πιο περιορισμένο πελατολόγιο.
Αλλά αυτό εξακολουθούσε να αντιστοιχεί σε περίπου 40.000 άτομα.
«Σε εκείνο το σημείο της έρευνας, εξακολουθούσαμε να εξετάζουμε 29 πολιτείες των ΗΠΑ. Πρόκειται για δεκάδες χιλιάδες διευθύνσεις, κάτι που είναι μια πολύ, πολύ δύσκολη αποστολή», είπε ο Squire στο BBC.
Η ομάδα έψαξε για περισσότερα στοιχεία. Και τότε συνειδητοποίησαν ότι κάτι τόσο απλό όσο ο εμφανής τοίχος από τούβλα στο υπνοδωμάτιο της Lucy θα μπορούσε να τους δώσει μια ένδειξη για το που βρισκόταν.
«Έτσι, άρχισα να ψάχνω στο Google για τούβλα. Η αλήθεια είναι ότι δεν δυσκολεύτηκα πολύ για να βρω την Ένωση Βιομηχανίας Τούβλων», εξήγησε ο Squire. «Και η γυναίκα στο τηλέφωνο ήταν καταπληκτική. Μου είπε: «Πώς μπορεί να σας βοηθήσει η βιομηχανία τούβλων;»» Προσφέρθηκε να μοιραστεί τη φωτογραφία με ειδικούς τούβλων σε όλη τη χώρα. Η απάντηση ήταν σχεδόν άμεση, λέει.
Ένας από τους ανθρώπους που επικοινώνησε μαζί του ήταν ο John Harp, ο οποίος εργαζόταν στον τομέα της πώλησης τούβλων από το 1981.
«Παρατήρησα ότι το τούβλο είχε μια έντονα ροζ απόχρωση και είχε μια ελαφριά επίστρωση από κάρβουνο. Ήταν ένα αρθρωτό τούβλο οκτώ ιντσών με τετράγωνες άκρες», λέει. «Όταν το είδα, κατάλαβα αμέσως ποιο τούβλο ήταν», προσθέτει.
Ήταν, όπως είπε στον Squire, ένα τούβλο «Flaming Alamo».
«Η εταιρεία μας κατασκεύαζε αυτό το τούβλο από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 έως περίπου τα μέσα της δεκαετίας του ’80, και είχα πουλήσει εκατομμύρια τούβλα από εκείνο το εργοστάσιο», του είπε.
