Νέα νευροεπιστημονική έρευνα φωτίζει με δραματικό τρόπο πώς η λεκτική κακοποίηση στην παιδική ηλικία δεν αποτελεί απλώς τραύμα συναισθηματικό, αλλά μια εμπειρία που διαμορφώνει την ίδια τη λειτουργία και την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Συστηματικά ταπείνωση, απειλές και υποτιμητικές εκφράσεις από ενήλικες προκαλούν υπερδραστηριότητα στα εγκεφαλικά κυκλώματα αντίληψης απειλής και εξασθένηση στην ανταπόκριση του συστήματος επιβράβευσης, καθιστώντας δυσκολότερη την εμπιστοσύνη και τη ρύθμιση συναισθημάτων αργότερα στη ζωή.
Αυτές οι νευρολογικές προσαρμογές δεν επηρεάζουν μόνο την ψυχική ευημερία, αλλά εισβάλλουν βαθιά στη δομή των νευρωνικών θεμελίων που διευκολύνουν τη γλώσσα, την κοινωνική κατανόηση και την αίσθηση του εαυτού. Μελέτες δείχνουν ότι η επαναλαμβανόμενη λεκτική κακοποίηση μπορεί να αλλάξει γκρι και λευκή ουσία στον εγκέφαλο, επηρεάζοντας την ανάπτυξη περιοχών που σχετίζονται με επεξεργασία ήχου, λόγου και συναισθημάτων.
Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα περιλαμβάνουν αυξημένες πιθανότητες άγχους, κατάθλιψης και κοινωνικών δυσλειτουργιών στην ενήλικη ζωή, με κάποιες έρευνες να δείχνουν μεγαλύτερο κίνδυνο για κακή ψυχική υγεία σε όσους υπέστησαν λεκτική κακοποίηση σε σχέση με άλλες μορφές παιδικής κακοποίησης.
Πέρα από την επιστημονική αποτύπωση, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η λεκτική κακοποίηση παραμένει συχνά αόρατη και υποτιμημένη στο δημόσιο διάλογο και τις πολιτικές προστασίας παιδιών. Καλούν για ευρύτερη αναγνώριση του φαινομένου, πρόληψη και εκπαίδευση γονέων και φροντιστών ώστε να δημιουργηθούν περιβάλλοντα όπου τα παιδιά ακούγονται με σεβασμό και ενθάρρυνση, όχι με βαρύτητα και ταπείνωση.
Πηγή: Eamon McCrory, The Conversation — νευροεπιστημονική έρευνα για τις επιπτώσεις της λεκτικής κακοποίησης στην ανάπτυξη του εγκεφάλου.
