Τρεις από τα πλέον προβεβλημένα πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών επέλεξαν το τελευταίο διάστημα νέους προέδρους με ισχυρό νομικό υπόβαθρο, εξέλιξη που ερμηνεύεται ως ένδειξη των αυξημένων πιέσεων που δέχεται η ανώτατη εκπαίδευση στο σημερινό πολιτικό περιβάλλον.
Το Πανεπιστήμιο Κολούμπια ανακοίνωσε την ανάληψη της προεδρίας από την Τζένιφερ Μνούκιν, μέχρι πρότινος πρύτανη στο Ουισκόνσιν–Μάντισον και πρώην κοσμήτορα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες. Λίγο νωρίτερα, το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν επέλεξε τον Κεντ Σάιβερουντ, επίσης πρώην κοσμήτορα Νομικής Σχολής και νυν καγκελάριο στο Πανεπιστήμιο του Σίρακιουζ. Από τον Οκτώβριο, το Τζόρτζταουν έχει ανακοινώσει την τοποθέτηση του Εδουάρδο Πενιάλβερ, πρώην κοσμήτορα της Νομικής Σχολής του Κορνέλ και σημερινού προέδρου του Πανεπιστημίου του Σιάτλ. Και οι τρεις αναλαμβάνουν καθήκοντα τον Ιούλιο.
Σύμφωνα με έρευνες της Πατρίσια Σόλκιν, ανώτατης ακαδημαϊκής αξιωματούχου του Πανεπιστημίου Τούρο, ο αριθμός δικηγόρων και στελεχών νομικών σχολών που φτάνουν στην κορυφή της πανεπιστημιακής διοίκησης έχει υπερδιπλασιαστεί ανά δεκαετία τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Οι διορισμοί αυτοί εμφανίζονται συχνότερα σε περιόδους κρίσης, όταν τα ιδρύματα καλούνται να διαχειριστούν σύνθετα νομικά και πολιτικά ζητήματα.
Το Κολούμπια και το Μίσιγκαν συγκαταλέγονται στα πανεπιστήμια που βρέθηκαν το τελευταίο έτος στο στόχαστρο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το Κολούμπια κατέληξε σε πολυδάπανη συμφωνία με την κυβέρνηση Τραμπ για να επιλύσει καταγγελίες περί αντισημιτισμού και να αποκαταστήσει χρηματοδοτήσεις, ενώ το Μίσιγκαν ερευνάται για ξένες δωρεές και έχει βιώσει αλλεπάλληλες αλλαγές ηγεσίας, παράλληλα με το κλείσιμο του γραφείου ποικιλομορφίας και ένταξης το 2025.
Οι νέοι πρόεδροι υποστηρίζουν ότι η νομική κατάρτιση αποτελεί πλεονέκτημα στη σημερινή συγκυρία, όπου οι ομοσπονδιακές πολιτικές μεταβάλλονται ταχύτατα και οι πανεπιστημιακές διοικήσεις καλούνται να αξιολογούν τι επιβάλλεται νομικά και τι όχι. Ενδεικτικό είναι το παράδειγμα του Πενιάλβερ, ο οποίος, όπως ανέφερε, διέγνωσε έγκαιρα ότι προειδοποιητική επιστολή του υπουργείου Παιδείας για τα προγράμματα ποικιλομορφίας δεν είχε δεσμευτική ισχύ, αποφεύγοντας βεβιασμένες αποφάσεις.
Μέσα σε ένα περιβάλλον περικοπών στη χρηματοδότηση της έρευνας, παρεμβάσεων στα ζητήματα ένταξης, ελέγχων για αντισημιτισμό και αλλαγών στο σύστημα πιστοποίησης των ιδρυμάτων, η επιλογή ηγετών με νομική εξειδίκευση αντανακλά την ανάγκη των πανεπιστημίων για μεγαλύτερη θεσμική θωράκιση και γρήγορη προσαρμογή στους νέους κανόνες.
