Νεκρός ο θρύλος του snowboard Ueli Kestenholz – Ο 50χρονος Ολυμπιονίκης άφησε την τελευταία του πνοή στην κοιλάδα Lötschental, βυθίζοντας στο πένθος την Ελβετία
Το παγκόσμιο στερέωμα των χειμερινών σπορ θρηνεί την απώλεια του Ueli Kestenholz, του Ελβετού χάλκινου Ολυμπιονίκη που έχασε τη ζωή του σε ηλικία 50 ετών, χτυπημένος από χιονοστιβάδα.
Η Ελβετική Ομοσπονδία Σκι (Swiss-Ski) επιβεβαίωσε την τραγική είδηση την Τρίτη 13 Ιανουαρίου, ανακοινώνοντας πως ο διακεκριμένος αθλητής εγκλωβίστηκε από τον όγκο του χιονιού την περασμένη Κυριακή, ενώ έκανε snowboard με φίλο του στην κοιλάδα Lötschental των ελβετικών Άλπεων.
Το χρονικό της τραγωδίας
Σύμφωνα με την αστυνομία του καντονιού Valais, το περιστατικό σημειώθηκε λίγο μετά το μεσημέρι της Κυριακής στην ανατολική πλαγιά της κοιλάδας. Η χιονοστιβάδα «κατάπιε» τον 50χρονο αθλητή, ενώ ο φίλος του, που έκανε σκι στο ίδιο σημείο, κατάφερε να σωθεί. Παρά την άμεση κινητοποίηση των ομάδων διάσωσης και τη μεταφορά του με ελικόπτερο της Air Zermatt σε νοσοκομείο της περιοχής, ο Kestenholz υπέκυψε τελικά στα τραύματά του.
Ένας πρωτοπόρος των χειμερινών σπορ
Ο Kestenholz έγραψε ιστορία το 1998 στο Ναγκάνο, κερδίζοντας το χάλκινο μετάλλιο στο γιγαντιαίο τεχνικό σλάλομ, στην πρώτη επίσημη εμφάνιση του snowboarding σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Συμμετείχε επίσης στους Αγώνες του 2002 και του 2006, ενώ θεωρείται ένας από τους πρωτοπόρους του αθλήματος παγκοσμίως.
«Η ζωή του ήταν πολύ σύντομη. Η κοινότητα του σκι και του snowboard είναι συντετριμμένη», ανέφερε η Ομοσπονδία στην ανακοίνωσή της, εκφράζοντας τα συλλυπητήριά της στην οικογένεια και τα δύο του παιδιά.
Ένας «crossover» αθλητής μέχρι την τελευταία στιγμή
Ακόμη και μετά την απόσυρσή του από τον πρωταθλητισμό το 2006, ο Kestenholz παρέμεινε ενεργός ως επαγγελματίας αθλητής outdoor δραστηριοτήτων. Ήταν μια πολυδιάστατη προσωπικότητα: freerider, πιλότος αλεξίπτωτου πλαγιάς, ποδηλάτης.
Όπως είχε δηλώσει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του: «Το snowboard μου έδωσε την ευκαιρία να βιώνω την αγαπημένη μου αίσθηση –να γλιστράω πλαγίως– ακόμα και τον χειμώνα». Η αφοσίωσή του στο βουνό παρέμεινε ακλόνητη μέχρι την τελευταία του πνοή.
