Ο ΛΑΟΣ ΜΕΤΡΑΕΙ ΚΕΡΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΑΕΙ ΚΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΙΑΚΟΠΑΡΕΙ: Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ – ΣΤΑ 186 ΕΥΡΩ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΜΕΛΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Οι τιμές για το πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μετατρέπουν τη χαρά των γιορτών σε άγχος και αγανάκτηση. Το υποτιθέμενο «γιορτινό κλίμα» διαλύεται μπροστά στα ράφια, όπου κάθε προϊόν μοιάζει να καίει — και η κυβέρνηση παρακολουθεί σαν θεατής, ανίκανη ή απρόθυμη να συγκρουστεί με την αισχροκέρδεια.

Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι μια τετραμελής οικογένεια πλήρωσε φέτος περίπου 186 ευρώ μόνο για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι — σχεδόν 20% πάνω από πέρυσι. Παρά τις διαβεβαιώσεις περί «σταθεροποίησης», τα νοικοκυριά ζουν το ακριβώς αντίθετο. Οι έρευνες των καταναλωτικών οργανώσεων δεν αφήνουν αμφιβολία: οι αυξήσεις είναι γενικευμένες και βαριές, ενώ τα μέτρα περιορίζονται σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα.

Μέσα σε λίγες μόλις ημέρες, βασικά τρόφιμα σκαρφαλώνουν σε νέες τιμές. Γλυκά και κρέατα μετατρέπονται σε είδη πολυτελείας, αναγκάζοντας τους πολίτες να κόβουν, να υπολογίζουν, να «μαγειρεύουν» λύσεις για να βγει το τραπέζι — την ώρα που η κυβέρνηση συνεχίζει να μιλά για «αγορά που αυτορυθμίζεται».

Στα κρεοπωλεία, η εικόνα είναι αποκαλυπτική. Το κοτόπουλο πωλείται από 3 έως 3,5 ευρώ, το χοιρινό από 5 έως 6, ενώ το μοσχάρι —που σε μεγάλο ποσοστό εισάγεται— έχει ξεφύγει. Από 9 έως 11 ευρώ με κόκαλο και έως 14 ευρώ χωρίς, γίνεται προϊόν για λίγους. Το αρνί και το κατσίκι ακριβαίνουν λόγω μειωμένης παραγωγής, αλλά και λόγω της αυξημένης ζήτησης που κάποιοι αξιοποιούν για να «τσιμπήσουν» λίγο ακόμη τις τιμές. Και πάλι: ελεγκτικοί μηχανισμοί; Μόνο στα χαρτιά.

Τα γλυκά των γιορτών, παραδοσιακό σύμβολο οικογενειακής ζεστασιάς, φορτώνουν επιπλέον βάρος στον οικογενειακό προϋπολογισμό. Μελομακάρονα και κουραμπιέδες ξεκινούν ήδη ακριβά στα σούπερ μάρκετ και φτάνουν σε εξωφρενικά ποσά στα ζαχαροπλαστεία. Οι πολίτες στρέφονται σε φθηνότερα υποκατάστατα, θυσιάζοντας ποιότητα και παράδοση — άλλη μια «σιωπηλή απώλεια» που δεν καταγράφεται στους δείκτες.

Οι επαγγελματίες του κλάδου εξηγούν ότι το κόστος πρώτων υλών έχει εκτιναχθεί εδώ και καιρό. Όμως, αντί για ουσιαστικές παρεμβάσεις, σχέδιο και έλεγχο, το μόνο που βλέπουμε είναι ευχολόγια. Η ακρίβεια έχει γίνει καθεστώς, και το τίμημα το πληρώνουν καθημερινά οι καταναλωτές.

Οι γιορτές φέτος δεν «ακριβαίνουν» απλώς. Απογυμνώνουν μια σκληρή πραγματικότητα: μια κοινωνία που πιέζεται διαρκώς, και μια κυβέρνηση που αφήνει την αγορά να λειτουργεί χωρίς όρια, μετατρέποντας το εορταστικό τραπέζι σε δοκιμασία αντοχής για κάθε οικογένεια.