Η ανακοίνωση του Ντόναλντ Τραμπ για την στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο φέρνει στο προσκήνιο τη μακροχρόνια στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών στη Λατινική Αμερική: ο έλεγχος των φυσικών πόρων, κυρίως του πετρελαίου, υπερβαίνει κατά πολύ κάθε ρητορική για «δημοκρατία» ή «αποκατάσταση της τάξης».
Σε συνέντευξη Τύπου στη Φλόριντα, ο Τραμπ εμφανίστηκε ανοιχτά ως προς το σχέδιο στρατιωτικής εμπλοκής, σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν φοβούνται την παρουσία στρατευμάτων στο έδαφος. Παράλληλα υπογράμμισε ότι η «παρουσία» αυτή σχετίζεται άμεσα με τον έλεγχο των πετρελαϊκών πόρων της Βενεζουέλας, ενώ η σύλληψη Μαδούρο και η εγκατάσταση της Ντέλσι Ροδρίγκες (η οποία στο μεταξύ, αρνήθηκε) ως μεταβατικής ηγεσίας παρουσιάζεται ως δευτερεύον μέσο.
«Θα εξάγουμε έναν τεράστιο πλούτο από το έδαφος», δήλωσε ο Τραμπ, προσθέτοντας ότι μέρος των εσόδων θα διανεμηθεί στους Βενεζουελάνους και μέρος θα καταβληθεί στις ΗΠΑ ως «αποζημίωση για τις ζημίες που μας προκάλεσε αυτή η χώρα». Η δήλωση αυτή, πέρα από την επίφαση ανθρωπιστικής πρόθεσης, υπογραμμίζει την ουσία της επιχείρησης: η εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων της Βενεζουέλας και η εξασφάλιση κερδών για αμερικανικά συμφέροντα.
Η στρατηγική αυτή δεν περιορίζεται μόνο στη Βενεζουέλα. Ο Τραμπ εξαπέλυσε προειδοποιήσεις προς τον Κολομβιανό πρόεδρο Γκουστάβο Πέτρο και υπαινιγμούς κατά της Κούβας, εντείνοντας την αίσθηση ότι η επέμβαση αποτελεί μέρος ευρύτερου σχεδίου ελέγχου της Λατινικής Αμερικής. Η Κολομβία κατηγορείται για την παραγωγή και διακίνηση κοκαΐνης προς τις ΗΠΑ, ενώ η Κούβα παραμένει παραδοσιακός σύμμαχος της Βενεζουέλας και ενδεχόμενο εμπόδιο στις αμερικανικές φιλοδοξίες.
Αναλυτές σημειώνουν ότι η επιχείρηση των ΗΠΑ ακολουθεί μοτίβο που επαναλαμβάνεται στη γεωπολιτική ιστορία: στρατιωτική επέμβαση με πρόσχημα ανθρωπιστικής ή πολιτικής σταθερότητας, ενώ ο πραγματικός στόχος είναι οικονομικός και στρατηγικός. Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, η χώρα διαθέτει τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, καθιστώντας την «υψηλή προτεραιότητα» για την Ουάσινγκτον.
Η μεταβατική κυβέρνηση της Ροδρίγκες, που ανακοίνωσε ο Τραμπ, λειτουργεί κυρίως ως μέσο νομιμοποίησης της αμερικανικής παρουσίας. Παράλληλα, η στρατιωτική επέμβαση αναμένεται να επηρεάσει άμεσα την κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας, υπονομεύοντας τις δομές εξουσίας και τον έλεγχο των κοινοτήτων πάνω στους φυσικούς τους πόρους.
Η δήλωση του Τραμπ ότι οι ΗΠΑ «θα κυβερνήσουν τη Βενεζουέλα» κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου αποκαλύπτει την ουσία της στρατηγικής: όχι απλώς η αντικατάσταση ενός ηγέτη, αλλά η άμεση και πλήρης ελεγχόμενη πρόσβαση στο ενεργειακό δυναμικό της χώρας. Το σχέδιο, αν υλοποιηθεί, θα σημάνει την πλήρη μετατροπή της Βενεζουέλας σε ζώνη επιρροής των ΗΠΑ, με στρατιωτική, οικονομική και πολιτική κυριαρχία σχεδιασμένη γύρω από την εκμετάλλευση του πετρελαίου.
ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΙΓΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΙΔΕΑΛΙΣΤΕΣ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!!!!ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ Η ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΡΠΑΞΟΥΝ!!!!
Τα όσα διακυβεύονται αυτήν την στιγμή στην Νοτιοαμερικανική Ήπειρο, όπως και αλλού, είναι πολλά περισσότερα και πολλαπλασίως σοβαρότερα από το Πετρέλαιο και μη ανακοινωσιμα. Το Πετρέλαιο είναι ένα μέσον πιέσεως αλλά και αμέσου κερδοφορίας αλλά οπωσδήποτε όχι η αιταία ούτε και ο «Στόχος». Εάν η σημερινή Ηγεσία των ΗΠΑ επιτύχει τουλάχιστον την μία πλευρά των επιχειρούμενων «Στόχων», οπωσδήποτε η Ισταρία θα αναγνωρίσει αποφυγή ευρύτερων Πολέμων και άλλα πολλά υπέρ της, έστω και εάν δεν της αποδοθεί κανένα άλλου είδους «Βραβείο» τουλάχιστον σήμερα που καθένας βλέπει τα πράγματα μόνον όπου φθάνει το Μάτι του και τα ερμηνεύει μόνον με όσα πολύ ολίγα γνωρίζει και αντιλαμβάνεται από την θέση του και την Πληροφόρησή του.