Ένα αποκαλυπτικό email που εστάλη το 2010 από τον Αλ Σέκελ προς τον Τζέφρι Έπσταϊν αποτελεί τρανταχτή απόδειξη της συστηματικής, εγκληματικής προσπάθειας να διαμορφωθεί η δημόσια αντίληψη και να συγκαλυφθούν οι πράξεις ενός καταδικασμένου εγκληματία.
Δείτε το mail που φέρνει στο φως της δημοσιότητας το makeleio.gr:
Μετάφραση:
«Έχουν κάθε είδους προστασία γύρω από τη φωτογραφία της «φωτογραφίας σύλληψης» σου στο wiki, και έτσι τώρα χακάρουμε το wiki για να την αφαιρέσουμε και να την αντικαταστήσουμε με τη φωτογραφία που έστειλες, η οποία θα έχει τον τίτλο:
Jeffrey Epstein, επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος
Παρεμπιπτόντως, σε αφαιρέσαμε και από την κατηγορία «σεξουαλικός παραβάτης» και αφαιρέσαμε την επικεφαλίδα στην αρχική πρόταση από το wiki που επίσης σε ανέφερε ως «σεξουαλικό παραβάτη». Και τώρα απλώς αναγράφεται επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος.
Καταγράψαμε τις διευθύνσεις IP των ατόμων που έμπαιναν και αναιρούσαν τις αλλαγές μας και ουσιαστικά χακάραμε τον ιστότοπο για να τους μπλοκάρουμε να ξαναμπούν. Γι’ αυτό ο ιστότοπος έχει παραμείνει σταθερός. ;-)»
Η εντολή ήταν ξεκάθαρη: Να μετατραπεί η εικόνα του Έπσταϊν από «σεξουαλικού παραβάτη» σε «επιχειρηματία, φιλάνθρωπο». Αυτή η πράξη δεν ήταν απλή δημοσίων σχέσεων. Ήταν ψηφιακό έγκλημα – μία επιθετική επίθεση κατά της αλήθειας και της δημόσιας πληροφόρησης στην πιο δημοφιλή διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια του κόσμου. Η αποστροφή του Σέκελ, που ανέφερε πως «καταγράψαμε τις IP» και «αποκλείσαμε όσους διόρθωναν τις αλλαγές μας», δείχνει μια προμελετημένη επιχείρηση λογοκρισίας και ψηφιακού εκφοβισμού ενδεικτικό των δυνατοτήτων που είχε το ανθρωπόμορφο παιδόφιλο τέρας για να ικανοποιεί τις αρρωστημένες ορέξεις του.
Ποιος ήταν ο Αλ Σέκελ
Ο Αλ Σέκελ (1958-2015) δεν ήταν ένας τυχαίος χακερ. Ήταν γνωστός νευροεπιστήμονας, συγγραφέας και διοργανωτής της σειράς συνεδρίων «The Amazing Meeting», με διασυνδέσεις σε διάσημους επιστήμονες όπως ο Richard Dawkins. Η εμπλοκή του σε αυτή τη φάση του σκανδάλου αποκαλύπτει το εύρος του δικτύου του Έπσταϊν: δεν περιλάμβανε μόνο πολιτικούς και δισεκατομμυριούχους, αλλά διείσδυσε και σε κύκλους διανοουμένων και επιστημόνων, οι οποίοι, είτε από ηθική τυφλότητα είτε από προσωπικό όφελος, έθεταν τις δεξιότητές τους στην υπηρεσία της συγκάλυψης.
Η πράξη του Σέκελ ήταν περισσότερο από μια υπηρεσία. Ήταν συμμετοχή σε μια καμπάνια να ξαναγραφεί η Ιστορία, να διαγραφεί η εγκληματικότητα και να επιβληθεί μια ψευδής αφήγηση. Επισημαίνει πώς η εξουσία και οι διασυνδέσεις μπορούν να διαβρώσουν ακόμα και τους φαινομενικά λογικούς και κριτικούς χώρους.
Τον «αυτοκτόνησαν»;
Η υπόθεση του θανάτου του Αλ Σέκελ τον Απρίλιο του 2015 προσθέτει ένα στρώμα βαθύτερου μυστηρίου και τρομακτικών ερωτημάτων στην ιστορία.
Βρέθηκε νεκρός σε απόκρημνη παραλία στο Palos Verdes Estates. Η επίσημη ανακοίνωση του ιατροδικαστή χαρακτήρισε το θάνατό του ως «αυτοκτονία με πτώση από ύψος». Ωστόσο, ο θάνατός του δεν ήρθε σε άσχετη στιγμή. Βρισκόταν ήδη υπό έρευνα από το FBI για κατηγορίες δολιοφθοράς και απάτης άνω του 1 εκατομμυρίου δολαρίων, κλέβοντας χρήματα από λογαριασμούς μιας εκκλησίας και διασημοτήτων της επιστήμης.
Το σώμα του βρέθηκε σε δύσβατη και απόκρημνη θέση, με αναφορές για έλλειψη φρέσκων πατημασιών. Η οικογένεια και οι φίλοι του, αναφέροντας ότι δεν έδειχνε σημάδια βαθιάς κατάθλιψης και είχε μελλοντικά σχέδια, αμφέβαλαν δημόσια για το ενδεχόμενο της αυτοκτονίας. Δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ ανεξάρτητη, πλήρης νεκροψία που να καλύψει όλα τα ανοιχτά ερωτήματα με τον φάκελο να κλείνει κακήν κακώς.
Η χρονική σύμπτωση του θανάτου του με τις νομικές του δυσκολίες θα μπορούσε να είναι εύλογη, αν δεν υπήρχε κάτι σημαντικό. Ο Σέκελ ήταν άμεσα εμπλεκόμενος στις εγκληματικές ενέργειες συγκάλυψης του Έπσταϊν. Το email του 2010 τον κατατάσσει ως γκουρού των ψηφιακών τακτικών του δικτύου. Στο πλαίσιο ενός δικτύου όπου πολλοί γνώστες (όπως ο Jean-Luc Brunel) έχουν πεθάνει υπό ύποπτες συνθήκες, ο θάνατος του Σέκελ εγείρει αναπόφευκτα το φάντασμα της σιωπής μέσω βίας.
Η ιστορία που ξεκινά από ένα email για χακάρισμα της Wikipedia και καταλήγει σε έναν ύποπτο θάνατο είναι παραδειγματική για την οντότητα του δικτύου Έπσταϊν. Δεν αφορούσε απλώς έναν μεμονωμένο εγκληματία, αλλά ένα ολοκληρωμένο και ισχυρό σύστημα που λειτουργούσε σε πολλαπλά επίπεδα:
Εκμετάλλευση της πιο αδύναμης πληθυσμιακής ομάδας, των μικρών κοριτσιών.Προσέλκυση και ανάμειξη ισχυρών ατόμων από κάθε χώρο (πολιτική, οικονομία, επιστήμη).Χρήση κάθε μέσου, μέχρι και του ψηφιακού εγκλήματος (χακάρισμα, λογοκρισία), για να εξαλείψει ή να διαμορφώσει την αλήθεια. Ύποπτοι θάνατοι και «αυτοκτονίες» που αφήνουν ερωτήματα χωρίς απαντήσεις.
Η υπόθεση Έπσταϊν με την εμπλοκή Σέκελ είναι μια τραγική υπενθύμιση ότι το δικαίωμα στην αλήθεια είναι εύθραυστο. Δείχνει πώς η εξουσία μπορεί να επιχειρήσει να ελέγξει ακόμα και τις συλλογικές μας πηγές γνώσης και τι κίνδυνο διατρέχουν όσοι γίνονται φορείς των μυστικών της. Η πλήρης αποκάλυψη της αλήθειας απαιτεί όχι μόνο δικαιοσύνη για τα θύματα, αλλά και μια επίμονη διερεύνηση του σκοτεινού μοτίβου σιωπής που ακολουθεί το δίκτυο.
