Ο Ρέι Ντάλιο, ένας από τους ισχυρότερους επενδυτές στον πλανήτη, μιλά ανοιχτά για το τέλος της παγκόσμιας τάξης και για την είσοδο της ανθρωπότητας σε μια σκοτεινή εποχή γενικευμένης αναταραχής.
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ισορροπίες που κράτησαν δεκαετίες διαλύονται, τα κράτη οπλίζονται ξανά μέχρι τα δόντια και η λογική της ισχύος αντικαθιστά τη διπλωματία. Το μήνυμα είναι ωμό και αμείλικτο: ο παλιός κόσμος πέθανε και ο νέος που έρχεται θα είναι σκληρός, ασταθής και επικίνδυνος.
Ο Ρέι Ντάλιο δεν είναι ένας τυχαίος άνθρωπος, είναι ένας «γίγαντας» των αγορών που διαβάζει την ιστορία σαν ανοιχτό βιβλίο.Ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής και ιδρυτής της Bridgewater Associates, Ρέι Ντάλιο, δεν κρούει απλώς τον κώδωνα του κινδύνου· σημαίνει συναγερμό για το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Με μια ανάρτηση-μανιφέστο, ανακηρύσσει τη σύγχρονη παγκόσμια τάξη επίσημα «νεκρή», υποστηρίζοντας ότι η ανθρωπότητα διολισθαίνει σε μια περίοδο όπου η ισχύς των όπλων και του πλούτου αντικαθιστά οριστικά τη διπλωματία και το διεθνές δίκαιο, όπως αναφέρει το fortune.com
1. Η ανατριχιαστική αναλογία με το 1933: Το μάθημα που δεν πήραμε
Ο Ντάλιο μας μεταφέρει νοητά στο 1933, μια χρονιά-ορόσημο όπου ο κόσμος αποσυντίθετο. Όπως τότε η Γερμανία και η Ιαπωνία εγκατέλειψαν την Κοινωνία των Εθνών για να κυνηγήσουν αυτοκρατορικές φιλοδοξίες, έτσι και σήμερα οι μεγάλες δυνάμεις γυρίζουν την πλάτη στους διεθνείς οργανισμούς.
Ο «Νόμος τησ Ζούγκλας»: Σύμφωνα με τον Ντάλιο, όταν οι κανόνες παύουν να εφαρμόζονται, το μόνο που απομένει είναι η ωμή δύναμη. Σε αυτό το περιβάλλον, οι αποφάσεις δεν λαμβάνονται σε τραπέζια διαπραγματεύσεων, αλλά επιβάλλονται μέσω οικονομικού και στρατιωτικού εξαναγκασμού.
Η Αποτυχία των Μεταρρυθμίσεων: Επικαλούμενος την έκθεση «Υπό Καταστροφή» από τη Διάσκεψη του Μονάχου, ο επενδυτής τονίζει ότι πλέον δεν μιλάμε για «διορθώσεις» του συστήματος, αλλά για μια σαρωτική, βίαιη ανατροπή των πάντων.
Για τον δισεκατομμυριούχο μάνατζερ, η κατάρρευση της διεθνούς τάξης που βασίζεται σε κανόνες συμβαδίζει με τη διάβρωση της διεθνούς νομισματικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια συνομιλίας με το Fortune στο Νταβός, ο Ντάλιο προειδοποίησε ότι το αυξανόμενο εθνικό χρέος των ΗΠΑ, ύψους 38 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των ανισορροπιών του τελικού σταδίου του κύκλου, όπως και τα προηγούμενα γεγονότα στην ιστορία πριν από μια ύφεση.
Στο Νταβός τον περασμένο μήνα, ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής δήλωσε ότι οι απειλές του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη Γροιλανδία ήταν μια προφανής ένδειξη ότι το σύστημα που βασίζεται σε κανόνες είχε «τελειώσει».
2. Το «Στάδιο 6»: Το βίαιο φινάλε ενός μεγάλου κύκλου
Στο εμβληματικό του έργο «Αρχές για την αντιμετώπιση της μεταβαλλόμενης παγκόσμιας τάξης», ο Ντάλιο περιγράφει έναν ιστορικό κύκλο 80 ετών που επαναλαμβάνεται εδώ και πέντε αιώνες.
Η Μετάβαση στο Σκότος: Ενώ για χρόνια θεωρούσε ότι οι ΗΠΑ βρίσκονταν στο Στάδιο 5 (εσωτερική σήψη και οικονομική δυσπραγία), τώρα ισχυρίζεται ότι περάσαμε το κατώφλι του Σταδίου 6.
Τι σημαίνει αυτό; Είναι η φάση της ολοκληρωτικής κατάρρευσης. Είναι η στιγμή που οι εσωτερικές κοινωνικές εντάσεις μετατρέπονται σε επαναστάσεις ή εμφύλιες συρράξεις και οι εξωτερικές αντιπαραθέσεις οδηγούν σε παγκόσμιους πολέμους, ανάλογους με τον Β’ Παγκόσμιο.
3. Το «δίλημμα του φυλακισμένου» και η απειλή της Ταϊβάν
Ο Ντάλιο αναλύει πώς οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας έχουν εγκλωβιστεί σε ένα σχήμα «ηττημένου-ηττημένου». Οι δύο δυνάμεις, φοβούμενες η μία την άλλη, λαμβάνουν μέτρα που τελικά βλάπτουν και τις δύο, οδηγώντας σε έναν φαύλο κύκλο καταστροφής.
Υπαρξιακοί Πόλεμοι: Η σύγκρουση δεν είναι πλέον μόνο οικονομική. Ο Ντάλιο βλέπει τον έλεγχο της Ταϊβάν ως το σημείο μηδέν, το φυτίλι που μπορεί να μετατρέψει τον τεχνολογικό και εμπορικό πόλεμο σε μια κατά μέτωπον στρατιωτική σύγκρουση με εκατομμύρια θύματα.
4. Η οικονομική «θηλιά» των 38 τρισεκατομμυρίων δολαρίων
Η πολιτική κατάρρευση συμβαδίζει με τη νομισματική αυτοκτονία. Το χρέος των ΗΠΑ έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο, φτάνοντας το αστρονομικό ποσό των 38 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.
Η Μοιραία Επιλογή: Οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής βρίσκονται μπροστά σε έναν τοίχο. Είτε θα τυπώσουν χρήμα χωρίς σταματημό, προκαλώντας έναν πληθωριστικό όλεθρο που θα εξαφανίσει τις αποταμιεύσεις των πολιτών, είτε θα αφήσουν μια τεράστια κρίση χρέους να ισοπεδώσει την οικονομία.
Το Τέλος του Δολαρίου; Ο Ντάλιο προειδοποιεί ότι η διάβρωση της νομισματικής πολιτικής είναι το τελικό καρφί στο φέρετρο κάθε αυτοκρατορίας που καταρρέει.
5. Τεχνητή νοημοσύνη vs γεωπολιτικό σκότος
Υπάρχει ελπίδα; Ορισμένοι οραματιστές πιστεύουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα φέρει μια εποχή «ριζοσπαστικής αφθονίας». Ο Ντάλιο όμως παραμένει δύσπιστος. Αναρωτιέται αν η ανθρωπότητα θα προλάβει να φτάσει σε αυτό το «φως» ή αν οι συγκρούσεις των μεγάλων δυνάμεων θα μας επιστρέψουν στον «μεσαίωνα» πριν η τεχνολογία μας σώσει. Η σχεδόν καθολική συμφωνία ηγετών, όπως ο Μακρόν, ότι η Ευρώπη πρέπει να ετοιμάζεται για πόλεμο, επιβεβαιώνει τη ζοφερή του πρόβλεψη.
Και βασικό αν σκεφτείς οτι το χρήμα πχ το 1 ευρώ τα 50 ευρώ και ου το κάθε εξής υπάρχει σαν κυρίαρχο νόμισμα γιατί έχουμε συμφωνήσει όλοι,ο τραπεζίτης ο έμπορος άπαντες οτι το ένα ευρώ έχει αυτήν την αξία το κατοστάρικα έχει αυτήν την αξία όταν καταρρεύσει η κοινωνία θα ναι απλα χαρτί και ο πλούσιος θα ναι σαν εμένα σαν εσένα ισότητα χωρίς το χρήμα ο πλούσιος δεν θα έχει υπηρεσίες μετα θα τρώει κρύο φαγητό αν είχε προετοιμαστει φυσικα θα κρυώνει θα ναι στο μηδέν γιατί απλα θα έχει αμέτρητα χαρτιά χωρίς αξία τοποθετημένα απλα κάπου τόσο απλό…κρίμα αλλα εκεί παμε αλλα πρέπει έπρεπε να ήμασταν εννομενοι πριν τον μεγάλο πόλεμο η μία μεγάλη απειλή άσχετος κουλτούρας χρώματος ιδεολογίας κοινωνικής τάξης αλλα δύστυχος όταν καταρρεύσει η οικονομία λίγοι θα επιβιώσουν Ίδη στις συμμαχίες Νάτο Ευρώπη Αμερική Κίνα δεν εμπιστεύομαι ο ένας τον αλλο τα κράτη οι ηγέτες τι νομίζετε να γίνει με τον απλο λαό όταν οι ηγέτες αλλάζουν συμμαχίες κατά τα συμφέροντα τους και ανάλογος της πίεσης που ασκείτε απο άλλους είτε ειναι θεσμοί οικονομικοί παράγοντες όπως το ΔΝΤ όλα θα καταρρεύσουν δεν χρειάζεται να το πει ο κινοσαγκι η οποιαδήποτε οικονομολόγος φενεται οτι εκεί παμε