Εννέα άτομα που θεωρούνται πολιτικοί κρατούμενοι από μια από τις πιο γνωστές οργανώσεις υπεράσπισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Βενεζουέλα απελευθερώθηκαν μέχρι το απόγευμα της Παρασκευής, στο πλαίσιο μιας κίνησης που έχει κερδίσει την έπαινο του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με ανακοίνωση της ίδιας της οργάνωσης.
Οι απελευθερώσεις αυτές έρχονται εν μέσω ανησυχίας και αναμονής από τις οικογένειες άλλων κρατουμένων σε φυλακές της χώρας, οι οποίες συγκεντρώνονται έξω από τις εγκαταστάσεις αναζητώντας νέα για τους αγαπημένους τους. Ανθρωπιστικές ομάδες, διεθνείς οργανώσεις και πολιτικοί της αντιπολίτευσης έχουν εδώ και καιρό ζητήσει την απελευθέρωση περίπου 800 πολιτικών κρατουμένων που εξακολουθούν να κρατούνται, πολλοί από τους οποίους θεωρούνται «αιχμάλωτοι αντιφρονούντες».
Ο Τραμπ δήλωσε ότι ακύρωσε ένα δεύτερο κύμα επιθέσεων εναντίον της Βενεζουέλας, επικαλούμενος τη συνεργασία της κυβέρνησης στο Καράκας και την απελευθέρωση κρατουμένων ως ένδειξη ειρηνικής προόδου. Υπουργοί και αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον χαρακτήρισαν την κίνηση «έξυπνη χειρονομία» και δείγμα της επιρροής που ασκεί η αμερικανική διοίκηση στις εξελίξεις στη χώρα της Λατινικής Αμερικής.
Ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας, Χόρχε Ροντρίγκες — αδελφός της υπηρεσιακής προέδρου Ντέλσι Ροντρίγκες — χαρακτήρισε τις απελευθερώσεις «χειρονομία ειρήνης», χωρίς όμως να δώσει πλήρη κατάλογο των ονομάτων ή του συνολικού αριθμού των ατόμων που θα αφεθούν ελεύθεροι.
Μεταξύ των πρώτων απελευθερωθέντων ήταν πέντε Ισπανοί πολίτες, συμπεριλαμβανομένης της δικηγόρου και ακτιβίστριας Ρόσιο Σαν Μιγκέλ, της οποίας η κράτηση είχε προκαλέσει διεθνή διαμαρτυρία για τις συνθήκες και τους λόγους της φυλάκισης.
Παρότι οι εννέα απελευθερώσεις αντιπροσωπεύουν ένα μικρό ποσοστό αυτών που βρίσκονται ακόμη πίσω από τα κάγκελα, έχουν προκαλέσει μια μικτή αίσθηση ελπίδας και σκεπτικισμού ανάμεσα σε οικογένειες, ακτιβιστές και αξιωματούχους της αντιπολίτευσης. Πολλοί συνεχίζουν να περιμένουν νέα για τους δικούς τους συγγενείς, ενώ οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων τονίζουν ότι η απελευθέρωση όλων εξαρτάται από ουσιαστικές πολιτικές αλλαγές στη χώρα.
Η εξέλιξη εντάσσεται σε μια ταραχώδη περίοδο για τη Βενεζουέλα, μετά από διεθνείς πιέσεις και πρόσφατες πολιτικές μετακινήσεις στο Καράκας, οι οποίες έχουν επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα των πολιτικών κρατουμένων και της δημοκρατικής προοπτικής στη χώρα.
