Η γυναίκα που αποκαλεί τον εαυτό της «κυρία της κρίσης» στην Ευρώπη πλησιάζει στην τελική ευθεία της καριέρας της, σε έναν κόσμο που ελάχιστα θυμίζει εκείνον που γνώρισε όταν ξεκινούσε.
Δύο δεκαετίες μετά την είσοδό της στη δημόσια σφαίρα, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Κριστίν Λαγκάρντ, μπορεί να αντλεί αισιοδοξία από τις προοπτικές του σταθερού πληθωρισμού στην Ευρωζώνη και από μια σχετική ανθεκτικότητα της οικονομικής ανάπτυξης. Ωστόσο, η άνοδος του λαϊκισμού και η δυσκολία της Γηραιάς Ηπείρου να κινηθεί με αυτονομία στο πεδίο της παγκόσμιας ισχύος βαραίνουν έντονα τις σκέψεις της.
Αυτές είναι ορισμένες από τις επισημάνσεις που έκανε η Λαγκάρντ σε συνέντευξή της για τη σειρά Leaders with Francine Lacqua του Bloomberg.
Από τον 39ο όροφο του κτηρίου της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη, περιγράφει πώς οι κοινωνικές ανισότητες τροφοδοτούν την ενίσχυση των πολιτικών άκρων, ενώ η αργή λήψη αποφάσεων υπονομεύει την ικανότητα της Ευρώπης να χαράξει τη δική της πορεία.
«Θα ζήσουμε σε έναν κόσμο πιο ασταθή, πιο επιρρεπή σε σοκ και ξεκάθαρα κατακερματισμένο μπροστά στα μάτια μας», είπε η Λαγκάρντ στη συνέντευξη που παραχώρησε τον Νοέμβριο. «Ελπίζω να φτάσουμε σε μια στιγμή απολογισμού».
Νέα παγκόσμια τάξη
Η κούρσα για τη διαδοχή στην ηγεσία της ΕΚΤ έχει ήδη ξεκινήσει, παρότι μέχρι την αποχώρηση της Λαγκάρντ το επόμενο έτος πολλά μπορεί ακόμη να αλλάξουν. Όπως κι αν εξελιχθούν τα πράγματα, η Γαλλίδα αξιωματούχος, που έκλεισε τα 70 της έτη την περασμένη εβδομάδα, βλέπει ήδη πώς οι νέες ισορροπίες σε έναν κόσμο που αναδιαμορφώνεται από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και τη στρατηγική αντιπαλότητα με την Κίνα θα αποτελέσουν πρόκληση για τον ή την διάδοχό της.
Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο πέρυσι, ο Τραμπ έχει διατάξει στρατιωτικές επιθέσεις σε επτά κυρίαρχα κράτη και έχει επιδιώξει την αναδιάρθρωση του παγκόσμιου εμπορίου προς όφελος των ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, η Κίνα κινείται επιθετικά για να επεκτείνει τη δική της οικονομική επιρροή. Παρά τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαντήσει —με σχέδια ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και πρωτοβουλίες επανεξοπλισμού— το μπλοκ παραμένει παγιδευμένο στη γραφειοκρατία και τις εσωτερικές διαφωνίες.
Η ΕΚΤ θεωρεί ότι η αδράνεια απειλεί τις επιχειρηματικές επενδύσεις και την καταναλωτική δαπάνη, υπονομεύοντας τα δύσκολα κεκτημένα από τη σταθεροποίηση του πληθωρισμού στο 2%, έπειτα από μια ιστορική έκρηξη τιμών και μια δεκαετή περίοδο φόβων αποπληθωρισμού. Αντιλαμβανόμενη την πίεση του χρόνου, η Λαγκάρντ έχει εντείνει τις εκκλήσεις για αλλαγή, ζητώντας περισσότερες μεταρρυθμίσεις, ταχύτερες αποφάσεις και μεγαλύτερη ενότητα.
κυρια για τον βοθρο εισαι μπαμπο