Τρία χρόνια συμπληρώθηκαν από την εκείνη μέρα, όπου 57 αθώες ψυχές έχασαν τη ζωή τους, στο έγκλημα των Τεμπών. Τρία χρόνια μετά, οι συγγενείς των θυμάτων αναζητούν δικαίωση.
Η Χρυσούλα Χλωρού, αδερφή της αδικοχαμένης Βασιλικής, μίλησε στο onlarissa.gr, για τα όσα λαμβάνουν χώρα τους τελευταίους μήνες στο Δικαστικό Μέγαρο της Λάρισας και τα όσα βιώνουν οι συγγενείς των θυμάτων.
«Η απογοήτευση κάθε μέρα που περνάει μεγαλώνει, γιατί συναντάμε συνεχώς τα εμπόδια που στήνονται ώστε να μη βγει προς τα έξω η αλήθεια. Παρ’ όλα αυτά κρατούμε όλοι οι συγγενείς τη ψυχραιμία μας, προσπαθώντας να βγάλουμε άκρη και προσδοκώντας κάποιοι από τους δικαστικούς λειτουργούς να δείξουν τιμιότητα προς το λειτούργημα τους και να εκδικάσουν τις υποθέσεις, ακριβώς όπως πρέπει» είπε η κ. Χλωρού και πρόσθεσε:
«Είναι μία προμελετημένη πρόκληση εκ μέρους των αντιδίκων ώστε να προσβάλουν τους συγγενείς των θυμάτων που βρίσκονται και παρακολουθούν τη διαδικασία με πόνο ψυχής, ίσως με απώτερο σκοπό να μας εκδιώξει η πρόεδρος και να αδειάσει η αίθουσα. Να γίνει τόσος πολύς ο θυμός ώστε να παρεκτραπούμε. Προσπαθούμε να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας όσο περισσότερο γίνεται, ωστόσο είναι πολύ δύσκολο καθώς υπάρχουν πολλές αναφορές, πολλά ειρωνικά χαμόγελα… οι προκλήσεις είναι καθημερινές».
Για τη Μαρία Καρυστιανού: «Όλοι οι συγγενείς είναι ενωμένοι σε έναν κοινό σκοπό. Να αποδοθεί δικαιοσύνη, να βγει η αλήθεια στο φως και να μη γίνει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο, να υπάρχει ασφάλεια. Από εκεί και πέρα η αντιμετώπιση του ζητήματος από τον καθένα, η τακτική που ακολουθεί, είναι προσωπική του υπόθεση και όχι συλλογική. Αυτοί που επιτίθενται στην κ. Καρυστιανού πρέπει να θυμούνται ότι κάθε Έλληνας πολίτης έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθε.
Έτσι λοιπόν και κ. Καρυστιανού παίρνοντας αυτό τον δρόμο για τη δικαίωση του παιδιού της, θα κάνει αυτό που θέλει. Δε θα την κρίνει κανένας σαν μάνα γιατί αυτή η ιδιότητα της δε χάνεται. Είναι μία χαροκαμένη μάνα η οποία κλαίει μέσα της και παλεύει τόσο καιρό. Όταν ανακοινώσει τις πολιτικές της θέσεις, ο κόσμος έχει το δικαίωμα να την κρίνει και να αποφασίσει αν θα ακολουθήσει ή όχι τη δική της πορείας. Η μία ιδιότητα όμως δεν αναιρεί την άλλη. Σαν γονείς είμαστε ενωμένοι σε έναν κοινό σκοπό. Απόδοση δικαιοσύνης μέσα από τις δικαστικές αίθουσες, μέσα από την πολιτική, μέσα από τον κόσμο που μας στηρίζει. Με όλους τους τρόπους, με όποια θυσία χρειαστεί να κάνουμε».
