Μια σκοτεινή και πολυεπίπεδη συνωμοσία, η οποία είχε ως απώτερο στόχο την αποκαθήλωση του προκαθήμενου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, Πάπα Φραγκίσκου, έρχεται στο φως της δημοσιότητας. Ο πρώην στενός συνεργάτης του Ντόναλντ Τραμπ και θεωρητικός της «εναλλακτικής δεξιάς», Στιβ Μπάνον, φέρεται να είχε συνάψει μια ιδιότυπη συμμαχία με τον κατηγορούμενο για σεξουαλικά εγκλήματα και αυτόχειρα, Τζέφρι Επστάιν.
Ο κοινός τους στόχος δεν ήταν άλλος από τον εξαναγκασμό του Ποντίφικα σε παραίτηση, χρησιμοποιώντας ως μοχλό πίεσης σκάνδαλα, οικονομικές ατασθαλίες και σεξουαλικές υποθέσεις εντός του Βατικανού.
Η «Ανίερη Συμμαχία» για τον Έλεγχο της Εκκλησίας
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία, ο Στιβ Μπάνον θεωρούσε τον Πάπα Φραγκίσκο ως έναν επικίνδυνο ιδεολογικό αντίπαλο. Για τον Μπάνον, ο Αργεντινός Ποντίφικας εκπροσωπούσε τον «πολιτισμικό Μαρξισμό» και μια φιλελεύθερη στροφή της Εκκλησίας που απειλούσε τις παραδοσιακές αξίες της Δύσης. Προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του, που ήταν η απομάκρυνση του Φραγκίσκου, αναζήτησε συμμάχους που διέθεταν πληροφόρηση και επιρροή σε σκοτεινούς κύκλους.
Εδώ εισέρχεται ο ρόλος του Τζέφρι Επστάιν. Ο Επστάιν, ο οποίος διατηρούσε ένα τεράστιο δίκτυο επαφών με ισχυρούς παράγοντες παγκοσμίως, φέρεται να προσέγγισε τον Μπάνον προσφέροντας τις υπηρεσίες του. Ο Επστάιν επιδίωκε την αποκατάσταση της φήμης του και την απόκτηση πολιτικής κάλυψης, και είδε στο πρόσωπο του Μπάνον το κατάλληλο όχημα για να επανέλθει στο προσκήνιο ως «χρήσιμος παίκτης».
Ο Μηχανισμός του Εκβιασμού
Το σχέδιο, όπως περιγράφεται, ήταν κυνικό και βασιζόταν στη λογική του «kompromat» (συλλογή ενοχοποιητικών στοιχείων). Ο Μπάνον φέρεται να ζήτησε από τον Επστάιν να χρησιμοποιήσει τις διασυνδέσεις του για να ξεθάψει ή να κατασκευάσει σκάνδαλα που θα έπλητταν το περιβάλλον του Πάπα.
Συγκεκριμένα, το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε:
- Οικονομικά σκάνδαλα: Σκοτεινές διαδρομές χρήματος που συνδέονταν με την Τράπεζα του Βατικανού.
- Σεξουαλική κακοποίηση: Υποθέσεις παιδεραστίας εντός της Καθολικής Εκκλησίας που είτε είχαν συγκαλυφθεί είτε δεν είχαν αναδειχθεί επαρκώς.
Η στρατηγική ήταν να δημιουργηθεί ένα κλίμα αφόρητης πίεσης γύρω από τον Φραγκίσκο, ώστε να φανεί ανίκανος να διοικήσει και να αναγκαστεί να ακολουθήσει τον δρόμο του προκατόχου του, Βενέδικτου ΙΣΤ’, παραιτούμενος από τον θρόνο του Αγίου Πέτρου.
Ο Ρόλος των ΜΜΕ και η Επικοινωνιακή Καταιγίδα
Για να επιτύχουν τον στόχο τους, οι συνωμότες δεν αρκέστηκαν μόνο στη συλλογή πληροφοριών. Σχεδίαζαν να διοχετεύσουν τα στοιχεία αυτά σε φιλικά προσκείμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, δημιουργώντας μια επικοινωνιακή καταιγίδα που θα απονομιμοποιούσε τον Πάπα στα μάτια των πιστών, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η συντηρητική πτέρυγα της Καθολικής Εκκλησίας ήταν ήδη εχθρική προς τον Φραγκίσκο.
Ο Επστάιν, θέλοντας να εντυπωσιάσει τον Μπάνον, φέρεται να καυχιόταν για τις γνώσεις του γύρω από τα άδυτα του Βατικανού και για την ικανότητά του να διεισδύει σε κύκλους που ήταν κλειστοί για τους περισσότερους. Ωστόσο, παραμένει ασαφές πόσες από αυτές τις πληροφορίες ήταν πραγματικές και πόσες ήταν μέρος της συνήθους τακτικής του Επστάιν να υπερβάλλει για την επιρροή του.
Η Αποτυχία του Σχεδίου
Παρά τη μεθοδικότητα και τη σκοτεινή φύση του σχεδίου, η ανατροπή του Πάπα Φραγκίσκου δεν επετεύχθη. Ο Ποντίφικας παραμένει στη θέση του, συνεχίζοντας το μεταρρυθμιστικό του έργο. Ωστόσο, η αποκάλυψη αυτής της συνωμοσίας ρίχνει φως στο πόσο αδίστακτος ήταν ο πόλεμος παρασκηνίου που διεξήχθη τα προηγούμενα χρόνια.
Η υπόθεση αναδεικνύει επίσης το πώς πρόσωπα όπως ο Τζέφρι Επστάιν προσπαθούσαν να εργαλειοποιήσουν την πολιτική πόλωση για προσωπικό όφελος, εμπλέκοντας ακόμη και θρησκευτικούς θεσμούς στα παιχνίδια εξουσίας τους. Η συνεργασία ενός ακροδεξιού στρατηγικού αναλυτή με έναν κατηγορούμενο για trafficking, με κοινό στόχο τον ηγέτη της Καθολικής Εκκλησίας, αποτελεί ένα από τα πιο παράδοξα και ανησυχητικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας.
