Στον ήδη διαμορφωμένο άξονα Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας φαίνεται πλέον να προστίθεται και το Μπαγκλαντές, εξέλιξη που αναγκάζει την Ινδία να αντιμετωπίσει μια σκληρή γεωπολιτική πραγματικότητα, την οποία δεν μπορεί πλέον να αγνοήσει. Το Νέο Δελχί οδηγείται έτσι σε άμεσες στρατηγικές κινήσεις, με επίκεντρο την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.
Ήδη, η Ινδία προχωρά σε ενίσχυση της στρατιωτικής της συνεργασίας με την Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς οι δύο χώρες θεωρούνται κομβικά σημεία στο σχέδιο μεταφοράς ενέργειας και εμπορευμάτων προς τη Μεσόγειο και την Ευρώπη. Την ίδια ώρα, τα ινδικά μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για μια συντονισμένη προσπάθεια δημιουργίας ενός ισχυρού και καλά εξοπλισμένου αντι-ινδικού μπλοκ.
Στις 13 Ιανουαρίου 2026, πολυμελής τουρκική αντιπροσωπεία, στην οποία συμμετείχαν και στελέχη της Τουρκικής Αεροδιαστημικής Βιομηχανίας (TAI), επισκέφθηκε τη Ντάκα για διαβουλεύσεις με αξιωματούχους της Πολεμικής Αεροπορίας του Μπαγκλαντές. Λίγο αργότερα, επιβεβαιώθηκε η πρόθεση του Μπαγκλαντές να αποκτήσει έξι επιθετικά ελικόπτερα T129 ATAK τουρκικής κατασκευής, καθώς και αντιαεροπορικά συστήματα μέσου βεληνεκούς Hisar‑O+, στο πλαίσιο συμφωνίας ύψους 600 εκατομμυρίων δολαρίων.
Παράλληλα, φέρονται να έχουν γίνει διαπραγματεύσεις για την προμήθεια μη επανδρωμένων αεροσκαφών μάχης Anka, ενώ στα τέλη Δεκεμβρίου 2025 υπήρξαν πληροφορίες ότι το Μπαγκλαντές εξετάζει την αγορά πυραύλων λέιζερ Cirit της εταιρείας Roketsan. Η ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας Άγκυρας–Ντάκα έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στον ινδικό Τύπο.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις του Μπαγκλαντές χρησιμοποιούν ήδη εκτεταμένα τουρκικό στρατιωτικό εξοπλισμό. Ο Στρατός διαθέτει, μεταξύ άλλων, οχήματα Kobra και Kobra II, φορτηγά BMC, πυραύλους TRG‑230, συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών TRG‑300 Kasirga, αερομεταφερόμενες οβίδες Boran και μη επανδρωμένα αεροσκάφη Bayraktar TB2. Η Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιεί επίσης πυρομαχικά καθοδήγησης λέιζερ Teber‑81.
Πέραν αυτών, το Μπαγκλαντές φέρεται να εξετάζει την απόκτηση ελαφρών αρμάτων μάχης Tulpar και αντιαεροπορικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς SIPER, κινήσεις που θα ενισχύσουν κατακόρυφα τις αμυντικές του δυνατότητες. Παράλληλα, η Τουρκία έχει προσφέρει τεχνογνωσία στο Εργοστάσιο Εργαλειομηχανών του Μπαγκλαντές και έχει προτείνει τη δημιουργία κοινών αμυντικών βιομηχανικών εγκαταστάσεων.
Η Άγκυρα επιδιώκει να «δέσει» τους συμμάχους της μέσω της εξάρτησής τους από τουρκικά οπλικά συστήματα, οικοδομώντας έναν ισχυρό στρατιωτικό άξονα με στρατηγικό στόχο τον διάδρομο από τον Ινδικό Ωκεανό έως την Ανατολική Μεσόγειο. Στο πλαίσιο αυτό, η Τουρκία φιλοδοξεί να επεκτείνει την επιρροή της σε μουσουλμανικές χώρες της Δυτικής Ασίας και της Αφρικής, ενώ επιδιώκει και τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου.
Το βασικό ανάχωμα στα νεοοθωμανικά σχέδια της Άγκυρας παραμένει ο αμυντικός άξονας Ελλάδας‑Κύπρου‑Ισραήλ, στον οποίο όλα δείχνουν ότι θα ενταχθεί και η Ινδία, μαζί με άλλες χώρες. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με τα τεράστια οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα της Ινδίας στον διάδρομο προς την Ευρώπη, ιδιαίτερα μετά τη συμφωνία στρατηγικής σημασίας που υπεγράφη πρόσφατα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ήδη η Ινδία προσανατολίζεται στην ενίσχυση της παρουσίας της στη Μεσόγειο, με αποστολές ναυτικών μονάδων και αυξημένες αεροπορικές ασκήσεις στο Αιγαίο. Σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα από την ενεργοποίηση του οικονομικού διαδρόμου Ινδίας‑Ευρώπης, εκτιμάται ότι θα υπάρξει και μόνιμη παρουσία ινδικών ενόπλων δυνάμεων σε βάσεις της Μεσογείου, εξέλιξη που αναμένεται να προκαλέσει ισχυρούς κραδασμούς στην Άγκυρα.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, τα τουρκικά σχέδια θα βρεθούν αντιμέτωπα με σοβαρά εμπόδια, ενώ ο άξονας μουσουλμανικών χωρών που επιχειρεί να διαμορφώσει ο Ερντογάν ενδέχεται να αποδειχθεί εύθραυστος, λόγω εσωτερικών αντιθέσεων και αντικρουόμενων συμφερόντων, με την ίδια την τουρκική αλαζονεία να λειτουργεί τελικά ως καταλύτης της αποδυνάμωσής του.
