Η παραδοσιακή εικόνα των πολύχρωμων αυτοκινήτων του 1959 στους δρόμους της Αβάνα χάνει σταδιακά τον ήχο της, καθώς η χώρα αντιμετωπίζει μια από τις πιο βαθιές ελλείψεις καυσίμων των τελευταίων δεκαετιών. Η στροφή των κατοίκων και των τοπικών αρχών προς τα ηλεκτρικά οχήματα, κυρίως τρίκυκλες και άλλα μικρά ηλεκτρικά μέσα μεταφοράς, αντικατοπτρίζει την ανάγκη για βιώσιμες λύσεις ενώ οι παραδοσιακές πηγές ενέργειας στερεύουν.
Η κρίση επιδεινώθηκε αφότου οι εισαγωγές πετρελαίου από τον βασικό προμηθευτή, τη Βενεζουέλα, διακόπηκαν, ενώ η κυβέρνηση της Ηνωμένες Πολιτείες υπό τον Ντόναλντ Τραμπ έχει ενισχύσει τις πιέσεις, χαρακτηρίζοντας την Κούβα απειλή για την εθνική της ασφάλεια. Οι περιορισμοί στις εξαγωγές ενέργειας οδήγησαν σε δραματική μείωση των καυσίμων που φτάνουν στο νησί, επιδεινώνοντας τις καθημερινές δυσκολίες στην κινητικότητα και τις δημόσιες υπηρεσίες.
Σε γειτονιές όπως η Αλάμαρ, οι κρατικές ηλεκτρικές τρίκυκλες έχουν μετατραπεί σε ουσιαστικό τρόπο μετακίνησης για πολλούς κατοίκους, που χωρίς αυτές θα δυσκολεύονταν να καλύψουν βασικές ανάγκες. Οι ιδιωτικές υπηρεσίες μεταφορών παραμένουν πιο ακριβές και λιγότερο προσβάσιμες για το ευρύ κοινό, σε μια οικονομία που συχνά δοκιμάζεται από τον περιορισμό των πόρων και του ρεύματος.
Οι αρχές προσπαθούν να διαχειριστούν την κατάσταση με μέτρα οικονομίας καυσίμων και προστασίας βασικών υπηρεσιών, ενώ η στροφή στην ηλεκτροκίνηση και άλλες μορφές ανανεώσιμης ενέργειας θεωρείται από πολλούς κατοίκους η μόνη ρεαλιστική διέξοδος για να αποφευχθεί η σχεδόν πλήρης παράλυση της χώρας.
Παράλληλα, η ενεργειακή κρίση έχει ευρύτερες επιπτώσεις στην κοινωνία και την οικονομία της Κούβας, όπως ακυρώσεις πτήσεων και αναβολές μεγάλων εκδηλώσεων, γεγονός που επιτείνει την αβεβαιότητα για το άμεσο μέλλον της χώρας.
