Πούτιν: «Ο κόσμος γίνεται πιο επικίνδυνος» — Σιωπή για Βενεζουέλα, Ιράν και απειλές Τραμπ

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προέβη την Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026 στις πρώτες δημόσιες δηλώσεις του για θέματα εξωτερικής πολιτικής εντός του έτους, υποστηρίζοντας ότι η διεθνής κατάσταση επιδεινώνεται και ο κόσμος γίνεται ολοένα πιο επικίνδυνος. Οι παρατηρήσεις του έγιναν σε τελετή υποδοχής νέων πρεσβευτών στο Κρεμλίνο, όπου επανέλαβε την κριτική του για το διεθνές σύστημα και την κυριαρχία μεγάλων δυνάμεων.
«Η κατάσταση στη διεθνή σκηνή επιδεινώνεται — δεν νομίζω ότι κάποιος θα διαφωνήσει με αυτό — οι παλαιότερες συγκρούσεις εντείνονται και νέα σοβαρά σημεία τριβής εμφανίζονται», είπε με ένα ελαφρύ χαμόγελο, χωρίς όμως να κατονομάσει συγκεκριμένες κρίσεις ή να επικαλεστεί άμεσες απειλές από συγκεκριμένες χώρες.
Παρά τη ρητορική για έξαρση των συγκρούσεων, ο Πούτιν παρέμεινε σιωπηλός σε ό,τι αφορά τρεις από τις πιο αμφιλεγόμενες εξελίξεις της διεθνούς επικαιρότητας: την ανατροπή του προέδρου της Βενεζουέλας Nicolás Maduro από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τις μαζικές διαδηλώσεις και τις εντάσεις στο Ιράν και τις συνεχείς απειλές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για την κατάσταση στη Γροιλανδία.
Αν και δεν αναφέρθηκε ξεκάθαρα στις ΗΠΑ ή στον Τραμπ, ο Ρώσος ηγέτης κατήγγειλε μια «μονολογία» από δυνάμεις που θεωρούν ότι έχουν το δικαίωμα να επιβάλλουν τη θέλησή τους, να επιβάλλουν μαθήματα και να δίνουν εντολές σε άλλες χώρες. Επιχείρησε να τοποθετήσει τη Ρωσία ως υπέρμαχο ενός πολυπολικού κόσμου, επαναλαμβάνοντας την ανάγκη για μια νέα ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας και καλώντας για συζήτηση γύρω από αυτήν.
Στην ομιλία του αναφέρθηκε επίσης στη σύγκρουση στην Ουκρανία, περιγράφοντάς την ως τη θανατηφόρα σύγκρουση στην Ευρώπη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης από την κρίση των πυραύλων στην Κούβα το 1962.
Η εν λόγω σιωπή για κρίσιμα θέματα σε συνδυασμό με την έντονη ρητορική κατά των ισχυρών κρατών υποδηλώνει μια προσέγγιση όπου το Κρεμλίνο αποφεύγει να σχολιάσει άμεσα ορισμένες φυσικά ευαίσθητες διεθνείς εξελίξεις, διατηρώντας ταυτόχρονα μια γενική γραμμή αντιπαράθεσης με τις δυτικές δυνάμεις.