Πώς θα άλλαζαν οι διατροφικές μας επιλογές αν, δίπλα στις θερμίδες ενός σνακ, βλέπαμε και τον χρόνο άσκησης που απαιτείται για να τις «κάψουμε»;
Το ερώτημα αυτό εξετάζουν επιστήμονες, προτείνοντας μια διαφορετική μορφή σήμανσης τροφίμων που δεν μιλά μόνο με αριθμούς, αλλά με εικόνες της καθημερινότητας: λεπτά περπατήματος και τρεξίματος.
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα, μια τέτοια ένδειξη θα μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά στην υπερκατανάλωση.
Ένα απλό παράδειγμα είναι μια μπάρα σοκολάτας, που ισοδυναμεί με περίπου 20 λεπτά τρεξίματος ή πάνω από 40 λεπτά περπάτημα, ή ένα σακχαρούχο αναψυκτικό που «μεταφράζεται» σε σχεδόν μισή ώρα βάδισμα. Όσο για μια πίτσα, ο λογαριασμός ανεβαίνει: απαιτούνται ώρες συνεχούς περπατήματος για να ισοσκελιστεί ενεργειακά.
Μελέτες που έχουν αναλύσει τη συγκεκριμένη προσέγγιση δείχνουν ότι η αναγραφή «θερμίδων άσκησης» στις ετικέτες μπορεί να μειώσει την ημερήσια ενεργειακή πρόσληψη έως και κατά 200 θερμίδες. Με απλά λόγια, χωρίς δίαιτες και απαγορεύσεις, οι καταναλωτές τείνουν να σκέφτονται δεύτερη φορά αν αξίζει το σνακ όταν βλέπουν τον χρόνο κόπου που απαιτείται για να αντισταθμιστεί.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι δεν πρόκειται για εργαλείο ενοχοποίησης, αλλά για μέσο εκπαίδευσης. Η μετατροπή των θερμίδων σε χρόνο φυσικής δραστηριότητας καθιστά πιο κατανοητό το ενεργειακό κόστος της τροφής και υπενθυμίζει τη σημασία της κίνησης στην καθημερινότητα. Σε χώρες με υψηλά ποσοστά παχυσαρκίας, μια τέτοια σήμανση εκτιμάται ότι θα μπορούσε, μακροπρόθεσμα, να συμβάλει στη βελτίωση της δημόσιας υγείας.
