Σε μια απόφαση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις και διεθνή προβληματισμό, το Ανώτατο Δικαστήριο της Λαχόρης στο Πακιστάν, απέρριψε το αίτημα αποφυλάκισης με εγγύηση για τον Ναντίμ Μασίχ, έναν 49χρονο τυφλό χριστιανό που αντιμετωπίζει τη θανατική ποινή. Ο Μασίχ κρατείται από τον περασμένο Αύγουστο με την κατηγορία της βλασφημίας, σε μια υπόθεση που η υπεράσπιση και η οικογένειά του χαρακτηρίζουν ως «κατασκευασμένη».
Το δικαστικό «όχι» και οι αντιφάσεις της δικογραφίας
Παρά την αναπηρία του κατηγορουμένου, ο δικαστής Μοχάμαντ Τζαγουάντ Ζαφάρ αρνήθηκε την εγγύηση, υποστηρίζοντας πως υπάρχει κίνδυνος διαφυγής ή επηρεασμού μαρτύρων. Ωστόσο, ο δικηγόρος του Μασίχ, Τζάβεντ Σαχότρα, καταγγέλλει σοβαρά κενά στη δικογραφία:
Αναντιστοιχία χρόνου και τόπου: Η αστυνομία υποστηρίζει ότι το περιστατικό συνέβη στις 11 μ.μ. σε πάρκο που κλείνει στις 9 μ.μ., ενώ τα δεδομένα των κλήσεων δείχνουν πως ούτε ο καταγγέλλων ούτε ο κατηγορούμενος βρίσκονταν στο σημείο εκείνη την ώρα.
Ύποπτες καταθέσεις: Βασικοί μάρτυρες κατηγόρησαν τον Μασίχ για προσβολή του Προφήτη με καθυστέρηση δύο εβδομάδων, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για τη γνησιότητα των ισχυρισμών τους.
Η εκδοχή της οικογένειας: Ένας «στημένος» καβγάς
Η 80χρονη μητέρα του Μασίχ, Μάρθα Γιουσάφ, δίνει μια εντελώς διαφορετική διάσταση. Υποστηρίζει ότι ο γιος της έπεσε θύμα εκβιασμού και παρενόχλησης από τοπικούς εργολάβους στο πάρκο όπου εργαζόταν με μια ζυγαριά. Σύμφωνα με την ίδια, η κατηγορία περί βλασφημίας επιστρατεύτηκε ως «εργαλείο» μετά από έναν καβγά για χρήματα, ενώ καταγγέλλει ότι ο γιος της ξυλοκοπήθηκε άγρια υπό κράτηση για να ομολογήσει.
«Ο νόμος ως όπλο»: Το ευρύτερο πλαίσιο
Η υπόθεση του Μασίχ δεν είναι μεμονωμένη. Διεθνείς οργανισμοί, όπως η Human Rights Watch, προειδοποιούν ότι οι νόμοι περί βλασφημίας στο Πακιστάν συχνά εργαλειοποιούνται για:
–Τη στοχοποίηση θρησκευτικών μειονοτήτων.
–Το ξεκαθάρισμα προσωπικών και οικονομικών διαφορών.
–Την πυροδότηση βίαιων αντιδράσεων από τον όχλο.
Ένας «κοινωνικός δυναμίτης»
Στο Πακιστάν, η κατηγορία της βλασφημίας σπάνια περιορίζεται στα στενά όρια μιας ποινικής διαδικασίας. «Ο νόμος ως όπλο» μετατρέπεται σε έναν διαρκή κίνδυνο για τις ευάλωτες κοινότητες. Η περίπτωση του Ναντίμ Μασίχ —ενός ανθρώπου πλήρως τυφλού και οικονομικά εξαθλιωμένου— υπογραμμίζει την τραγικότητα ενός συστήματος όπου η κατηγορία λειτουργεί ως «κοινωνικός δυναμίτης», ικανός να οδηγήσει στην αγχόνη ακόμη και με ελάχιστα ή αντιφατικά στοιχεία.
Σύμφωνα με τη λίστα World Watch List 2026 της οργάνωσης Open Doors, το Πακιστάν καταλαμβάνει την 8η θέση παγκοσμίως στις διώξεις χριστιανών, επιβεβαιώνοντας το εξαιρετικά εχθρικό περιβάλλον για τις θρησκευτικές μειονότητες.
Ενώ εδώ είναι ΑΡΧΟΝΤΕΣ