Η ρευματοειδής αρθρίτιδα, μια αυτοάνοση πάθηση που πλήττει το 0,5-1% του πληθυσμού και προκαλεί σταδιακή καταστροφή των αρθρώσεων, φαίνεται ότι ξεκινά πολύ νωρίτερα από ό,τι πιστεύαμε, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Translational Medicine από το Allen Institute σε συνεργασία με το CU Anschutz, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και το Benaroya Research Institute.
Η ερευνητική ομάδα παρακολούθησε επί επτά χρόνια άτομα υψηλού κινδύνου, που έφεραν αντισώματα ACPA, γνωστούς βιοδείκτες αυξημένου κινδύνου για ρευματοειδή αρθρίτιδα. Με τη μεγαλύτερη λεπτομέρεια που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα, εντόπισαν ανοσολογικές αλλαγές πολύ πριν εμφανιστούν κλινικά συμπτώματα, αποκαλύπτοντας μια σειρά από μηχανισμούς που οδηγούν στην ανάπτυξη της νόσου.
Κύρια ευρήματα της μελέτης περιλαμβάνουν:
-
Συστηματική φλεγμονή: Η φλεγμονή ήταν ήδη ενεργή σε όλο το σώμα, όχι μόνο στις αρθρώσεις.
-
Δυσλειτουργία ανοσοκυττάρων: Τα Β κύτταρα είχαν μετατραπεί σε προ-φλεγμονώδη κατάσταση, ενώ μια υποομάδα Τ βοηθητικών κυττάρων ήταν υπερδραστήρια.
-
Επιγενετικός επαναπρογραμματισμός: Ακόμη και «αθώα» Τ κύτταρα έδειχναν προδιάθεση για φλεγμονώδη δράση.
-
Φλεγμονώδη μονοκύτταρα στο αίμα: Λευκά αιμοσφαίρια παρήγαγαν υψηλά επίπεδα φλεγμονωδών μορίων, αντίστοιχα με αυτά που εντοπίζονται σε ασθενείς με ενεργή νόσο. (benaroyaresearch.org)
Ο συν-επικεφαλής της μελέτης, Mark Gillespie, Ph.D., δήλωσε ότι η έρευνα «μπορεί να δώσει στους ειδικούς τη δυνατότητα να ανακόψουν την εξέλιξη της νόσου, εντοπίζοντας εγκαίρως ποιοι ασθενείς κινδυνεύουν περισσότερο». Η πρόωρη αναγνώριση των σημάτων κινδύνου ανοίγει τον δρόμο για προληπτικές θεραπείες που θα σταματούν τη νόσο πριν εκδηλωθεί, βελτιώνοντας ουσιαστικά την ποιότητα ζωής των ασθενών.
Η μελέτη αλλάζει ριζικά την κατανόηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την αντιμετώπιση του πόνου στην έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη, καθιστώντας πλέον δυνατή την παρακολούθηση ατόμων υψηλού κινδύνου ακόμα πριν εμφανιστούν τα πρώτα συμπτώματα.
