Σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη πολιτική στιγμή για τη Βενεζουέλα και τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες, η Μαρία Κορίνια Μάτσαδο — η εξέχουσα αντιπολιτευόμενη ηγέτης και βραβευμένη με το Νόμπελ Ειρήνης το 2025 — πραγματοποίησε στις 15 Ιανουαρίου 2026 συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, επιδιώκοντας να αλλάξει την αμερικανική στρατηγική για το μέλλον της χώρας της.
Η Μάτσαδο εμφανίστηκε μπροστά στους δημοσιογράφους με αποφασιστικότητα, δηλώνοντας ότι παραμένει «εξαιρετικά σίγουρη» πως τα υπολείμματα ενός «εγκληματικού καθεστώτος» στη Βενεζουέλα θα απομακρυνθούν τελικά και θα ανοίξει ο δρόμος για μια «τάξη και ελεύθερες εκλογές», παρά τις ενστάσεις για το χρονοδιάγραμμα και το πολιτικό πλαίσιο.
Κατά τη διάρκεια του κλειστού γεύματος εργασίας στον Λευκό Οίκο, η Μάτσαδο προχώρησε σε μια συμβολική κίνηση υψηλού πολιτικού φορτίου: παρέδωσε προσωπικά στον Τραμπ το μετάλλιο του Νόμπελ Ειρήνης που της είχε απονεμηθεί το 2025, ως ένδειξη «εκτίμησης για τη δέσμευσή του στην ελευθερία του λαού της Βενεζουέλας». Ο Νορβηγικός Ινστιτούτος Νόμπελ είχε ήδη ξεκαθαρίσει ότι το βραβείο δεν μεταβιβάζεται στην ουσία του, αλλά η ίδια η χειρονομία προκάλεσε παγκόσμια προσοχή και συζητήσεις.
Παρά τις επιδιώξεις της Μάτσαδο, ο Τραμπ διατήρησε την «πραγματιστική» προσέγγιση της αμερικανικής διοίκησης: δεν δεσμεύτηκε να στηρίξει άμεσα την ίδια ως ηγέτη της μεταβατικής κυβέρνησης και επανέλαβε ότι θεωρεί πως η χώρα χρειάζεται σταθερότητα πριν από νέες εκλογές, χωρίς να δώσει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα. Στο μεταξύ, υποστήριξη στις ΗΠΑ συνεχίζει να λαμβάνει η προσωρινή πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκες, πρώην αντιπρόεδρος υπό τον Νικολάς Μαδούρο.
Η επίσκεψη της Μάτσαδο στην Ουάσινγκτον — η πρώτη με τόσο υψηλό προφίλ μετά την εξέγερση και τη σύλληψη του Μαδούρο — αναδεικνύει την βαθιά πολιτική και διπλωματική αβεβαιότητα που συνεχίζει να χαρακτηρίζει τη χώρα. Παρά τη ρητορική για δημοκρατική μετάβαση και ελεύθερες εκλογές, οι διαφορές μεταξύ των προσδοκιών της αντιπολίτευσης και της αμερικανικής γραμμής παραμένουν σημαντικές, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα για το πότε και πώς η Βενεζουέλα θα βρει σταθερή πορεία μετά από χρόνια κρίσης.
