Σκηνικό πολεμικής εξάντλησης διαμορφώνεται στον Περσικό Κόλπο, με τα αντιπυραυλικά συστήματα να «στεγνώνουν» από αποθέματα, την ώρα που οι επιθέσεις δεν έχουν σταματημό!
Οι χώρες της περιοχής έχουν ήδη χρησιμοποιήσει τη συντριπτική πλειοψηφία των πυραύλων αναχαίτισης που διέθεταν, ρίχνοντας στη μάχη περίπου 2.400 από τα 2.800 που είχαν πριν ξεσπάσει η σύγκρουση με το Ιράν.
Η ένταση των επιθέσεων, που αποδίδεται στην πρωτοφανή κινητικότητα της Τεχεράνης, έχει φέρει τις αεράμυνες στα όριά τους. Οι καθημερινές εκτοξεύσεις φτάνουν σε επίπεδα-ρεκόρ, με δεκάδες πυραύλους να εκτοξεύονται μέσα σε μία μόνο ημέρα, δημιουργώντας ασφυκτική πίεση στα συστήματα αναχαίτισης.
Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, οι χώρες του Κόλπου αναγκάζονται να στραφούν σε φθηνότερες λύσεις, χρησιμοποιώντας κατευθυνόμενα πυρομαχικά για να καλύψουν τα κενά. Ωστόσο, η απειλή από πυραύλους κρουζ παραμένει ισχυρή, καθώς σε πολλές περιοχές η κατάσταση στον εναέριο χώρο δεν επιτρέπει αποτελεσματική άμυνα σε κοντινές αποστάσεις.
Την ίδια ώρα, η παραγωγή νέων πυραύλων δεν επαρκεί για να καλύψει τη ζήτηση. Με περιορισμένο αριθμό κατασκευής σε ετήσια βάση, η αναπλήρωση των αποθεμάτων γίνεται με αργούς ρυθμούς, την ώρα που οι ανάγκες αυξάνονται δραματικά.
Το αποτέλεσμα είναι ένα εκρηκτικό μείγμα: αυξανόμενες επιθέσεις, μειωμένα αποθέματα και φόβοι ότι, αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός, η ασφάλεια του εναέριου χώρου των χωρών της περιοχής θα βρεθεί σε σοβαρό κίνδυνο.
