Η εικόνα που προβάλλει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας στα κοινωνικά δίκτυα απέχει δραματικά από την πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά γιατροί, νοσηλευτές και ασθενείς. Πίσω από τα εγκαίνια και τις κορδέλες, τα «ανακαινισμένα» νοσοκομεία εμφανίζουν σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές και προσωπικό, αποκαλύπτοντας ένα ΕΣΥ που λειτουργεί στα όριά του.
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος κατηγορείται ότι επενδύει περισσότερο στην επικοινωνιακή διαχείριση παρά στην ουσιαστική ενίσχυση των δημόσιων δομών. Η κυβέρνηση του Μητσοτάκη προβάλλει την εικόνα «εκσυγχρονισμού», ωστόσο τα στοιχεία και οι καταγγελίες των εργαζομένων σκιαγραφούν μια διαφορετική πραγματικότητα.
Πλημμύρες και ράντζα σε «ανακαινισμένα» νοσοκομεία
Στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών – παρά την πρόσφατη ανακαίνιση – έχει πλημμυρίσει επανειλημμένα τους τελευταίους μήνες. Οι εικόνες με νερά να εισβάλλουν σε χώρους περίθαλψης και ασθενείς σε ράντζα συνθέτουν ένα σκηνικό που δύσκολα συνάδει με τον όρο «αναβάθμιση». Το προσωπικό καλείται να αντιμετωπίσει βλάβες σε σωληνώσεις και ελλείψεις βασικού εξοπλισμού, ενώ παράλληλα διαχειρίζεται υπερπληρότητα και εφημερίες-μαραθώνιους.
Η καθημερινότητα των εργαζομένων περιλαμβάνει εξουθενωτικά ωράρια, δεκάδες οφειλόμενα ρεπό και συνθήκες που αγγίζουν τα όρια της επαγγελματικής εξουθένωσης. Η αντίθεση ανάμεσα στη βιτρίνα και την πραγματικότητα προκαλεί εύλογα ερωτήματα για τις προτεραιότητες της πολιτικής ηγεσίας.
Υποστελέχωση και περιφερειακή εγκατάλειψη
Η κρίση είναι ακόμη πιο έντονη στην περιφέρεια. Στο Γενικό Νοσοκομείο Μυτιλήνης, η ψυχιατρική κλινική λειτουργεί με μόλις τρεις ψυχιάτρους, ενώ η απουσία παιδοψυχιάτρου αναγκάζει οικογένειες να μετακινούν ανήλικους ασθενείς στην Αθήνα για νοσηλεία. Στο Κέντρο Υγείας Μανταμάδου υπηρετούν μόλις δύο γιατροί, γεγονός που καθιστά επισφαλή την κάλυψη βασικών αναγκών.
Τα εγκαίνια και οι εξαγγελίες δεν μπορούν να καλύψουν τα δομικά κενά. Η υποστελέχωση, οι καθυστερήσεις σε προσλήψεις και η εξάρτηση από επικουρικό προσωπικό δημιουργούν ένα εύθραυστο σύστημα, που επιβιώνει χάρη στην υπεράνθρωπη προσπάθεια των εργαζομένων.
Αριθμοί που εκθέτουν
Τα συγκριτικά στοιχεία με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αποκαλυπτικά:
Καταστροφικές δαπάνες υγείας: Ελλάδα 10% – ΕΕ 6,4%
Ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες: Ελλάδα 21,9% – ΕΕ 3,6%
Δημόσια χρηματοδότηση υγείας: Ελλάδα 61% – ΕΕ 80%
Ιδιωτική δαπάνη υγείας: Ελλάδα 34% – ΕΕ 16%
Δαπάνη υγείας ανά κάτοικο: 2.191€ στην Ελλάδα έναντι 3.832€ στην ΕΕ
Τα στοιχεία αυτά αποτυπώνουν μια χώρα όπου οι πολίτες βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για υπηρεσίες που θα έπρεπε να παρέχονται επαρκώς από το δημόσιο σύστημα.
Γιατροί στα όρια
Το 50% των ειδικευόμενων γιατρών εμφανίζουν επαγγελματική εξουθένωση – ποσοστό διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου – ενώ οι εβδομαδιαίες ώρες εργασίας συχνά ξεπερνούν τις 72, κατατάσσοντας την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις στην ΕΕ σε υπερεντατική απασχόληση. Η διαρροή ιατρικού προσωπικού στο εξωτερικό συνεχίζεται, υπονομεύοντας περαιτέρω τη βιωσιμότητα του συστήματος.
Πολιτική ευθύνη
Η συστηματική υποχρηματοδότηση και η αδυναμία ουσιαστικής ενίσχυσης του ΕΣΥ βαραίνουν την πολιτική ηγεσία. Οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει να επενδύει σε επικοινωνιακές καμπάνιες αντί για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό στελέχωσης και χρηματοδότησης.
Η πραγματικότητα στα δημόσια νοσοκομεία δεν μετριέται σε αναρτήσεις και τελετές εγκαινίων, αλλά σε ανθρώπινες ζωές, εξαντλημένους γιατρούς και ασθενείς που περιμένουν ώρες για περίθαλψη. Και όσο η πολιτική ηγεσία δεν αναλαμβάνει ουσιαστικές πρωτοβουλίες, το χάσμα ανάμεσα στη βιτρίνα και την αλήθεια του ΕΣΥ θα διευρύνεται.
