Η ένταξη της Βουλγαρίας ως 21ου μέλους της Ευρωζώνης άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για το ποια κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης παραμένουν εκτός της νομισματικής ένωσης και αν υπάρχει προοπτική περαιτέρω διεύρυνσης.
Παρά το γεγονός ότι σε αρκετές από τις εναπομείνασες χώρες καταγράφεται σημαντική κοινωνική στήριξη προς το ευρώ, οι πολιτικοί συσχετισμοί και οι δημοσιονομικοί περιορισμοί λειτουργούν ανασταλτικά, όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του το Reuters.
Στην Ουγγαρία, αν και σχεδόν τρία τέταρτα των πολιτών δηλώνουν υπέρ της υιοθέτησης του ευρώ, η κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν παραμένει έντονα επιφυλακτική. Το υψηλό δημόσιο χρέος, οι δυσκολίες στον περιορισμό του ελλείμματος και η συνταγματική κατοχύρωση του φιορινιού καθιστούν την ένταξη πολιτικά και θεσμικά περίπλοκη, ακόμη και αν πληρούνταν τα οικονομικά κριτήρια.
Η Ρουμανία αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα στην ΕΕ, γεγονός που απομακρύνει χρονικά οποιαδήποτε ρεαλιστική συζήτηση για ένταξη στην Ευρωζώνη. Παρά τη σχετική πλειοψηφική στήριξη της κοινής γνώμης, ο υψηλός πληθωρισμός και το πολιτικό κλίμα ενόψει των εκλογών του 2028 έχουν ωθήσει το ζήτημα στο περιθώριο.
Στην Πολωνία, τη μεγαλύτερη οικονομία της Ένωσης εκτός Ευρωζώνης, η κυβέρνηση δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν προετοιμάζεται για την υιοθέτηση του ευρώ, ενώ η αντιπολίτευση υιοθετεί σκληρή ρητορική κατά του κοινού νομίσματος. Η κοινωνική υποστήριξη παραμένει μειοψηφική, ενισχύοντας τη στάση διατήρησης του ζλότι.
Ακόμη πιο αρνητικό είναι το κλίμα στην Τσεχία, όπου μόλις το 30% των πολιτών βλέπει θετικά το ευρώ. Το χαμηλό δημόσιο χρέος και ο φόβος ανάληψης ευθυνών για υπερχρεωμένες χώρες της Ευρωζώνης τροφοδοτούν τον σκεπτικισμό, με την κυβέρνηση να αποκλείει κινήσεις ένταξης στο άμεσο μέλλον.
Στη Σουηδία, η συζήτηση παραμένει σε θεωρητικό επίπεδο, καθώς τα περισσότερα κόμματα, συμπεριλαμβανομένων των βασικών στηριγμάτων της κυβέρνησης, αντιτίθενται στην ένταξη. Το δημοψήφισμα του 2003 εξακολουθεί να βαραίνει πολιτικά, παρά τη σταδιακή μείωση της κοινωνικής αντίθεσης τα τελευταία χρόνια.
Τέλος, η Δανία διατηρεί το ειδικό καθεστώς εξαίρεσης από το ευρώ, με την κοινή γνώμη να παραμένει διχασμένη και τη χώρα να μην αντιμετωπίζει θεσμική πίεση για αλλαγή πορείας.
