Υπό κανονικές συνθήκες, τα στοιχεία για τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα του 2025 θα έπρεπε να προκαλούν κοινωνικό σοκ και πολιτικό σεισμό. Στην Ελλάδα, όμως, της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι νεκροί της δουλειάς αντιμετωπίζονται ως «παράπλευρες απώλειες» και εξαφανίζονται πίσω από σκόπιμα ελλιπείς στατιστικές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Ομοσπονδία Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΟΣΕΤΕΕ), οι θάνατοι εν ώρα εργασίας το 2025 ξεπέρασαν τους 200, ενώ 332 εργαζόμενοι τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά. Πρόκειται για νέο αρνητικό ρεκόρ, που επιβεβαιώνει ότι η εργασία στην Ελλάδα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη – όχι από «ατυχία», αλλά από πολιτικές επιλογές.
Τα τελικά στοιχεία θα ανακοινωθούν στα τέλη Φεβρουαρίου, μετά τη διασταύρωση περιστατικών και τη διερεύνηση υποθέσεων που ποτέ δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Γιατί όταν το κράτος δεν ψάχνει, δεν βρίσκει. Και όταν δεν βρίσκει, ισχυρίζεται ότι «δεν υπάρχει πρόβλημα».
Το in προδημοσιεύει κατ’ αποκλειστικότητα μέρος της ανεξάρτητης έρευνας της ΟΣΕΤΕΕ, που αφορά τις ανθρώπινες απώλειες στις αγροτικές εργασίες. Τα στοιχεία παραχώρησε ο πρόεδρος της ΟΣΕΤΕΕ και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία (EU-OSHA), Ανδρέας Στοϊμενίδης.
Ένας στους τέσσερις νεκρούς πέφτει στο χωράφι
Από τα 201 θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα του 2025, τα 48 αφορούν τον πρωτογενή τομέα. Σχεδόν ένας στους τέσσερις εργαζόμενους που σκοτώθηκαν στη δουλειά, άφησε την τελευταία του πνοή στο χωράφι, στη θάλασσα ή στο δάσος.
Ο πρωτογενής τομέας είναι πλέον ο δεύτερος πιο θανατηφόρος κλάδος, μετά τις κατασκευές (50 νεκροί), ενώ τα τρία προηγούμενα χρόνια κρατούσε τη θλιβερή πρωτιά. Αυτή η πραγματικότητα, όμως, δεν υπάρχει για την κυβέρνηση.
«Ό,τι γίνεται στο χωράφι, θάβεται στο χωράφι»
Τα αγροτικά δυστυχήματα αποτελούν τη σκοτεινή, αόρατη πλευρά της εργασιακής πραγματικότητας. Όχι επειδή δεν συμβαίνουν, αλλά επειδή το κράτος αρνείται συστηματικά να τα καταγράψει.
Το ανεπίσημο μότο των αρμόδιων αρχών φαίνεται να είναι ξεκάθαρο: «Ό,τι γίνεται στο χωράφι, μένει στο χωράφι».
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιλέξει τον δρόμο του στρουθοκαμηλισμού. Δεν καταγράφει, δεν ελέγχει, δεν προλαμβάνει. Ακριβώς όπως το «μπάζωμα» εξυπηρετεί την απόκρυψη ευθυνών σε υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος, έτσι και η υποκαταγραφή των εργατικών δυστυχημάτων εξυπηρετεί την πολιτική βιτρίνα της «ανάπτυξης».
Πρωτογενής τομέας: Ένα μαύρο κουτί ευθυνών
«Ο αγροτικός κλάδος στην Ελλάδα είναι ένα μαύρο κουτί. Οι άνθρωποι πεθαίνουν κυριολεκτικά στο χωράφι και το κράτος κάνει πως δεν βλέπει», τονίζει ο Ανδρέας Στοϊμενίδης.
Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, 162 αγρότες, αγρεργάτες, αλιεργάτες και δασεργάτες έχασαν τη ζωή τους στη δουλειά. Και όμως, η κυβέρνηση δεν έχει λάβει ούτε ένα σοβαρό μέτρο πρόληψης.
Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα – μαζί με την Πορτογαλία – είναι η μόνη χώρα στην ΕΕ που δεν καταγράφει επαγγελματικές ασθένειες από:
-
ηλιακή ακτινοβολία
-
φυτοφάρμακα
-
σκόνη και κοπριά
Όχι γιατί δεν υπάρχουν. Αλλά γιατί δεν συμφέρει να υπάρχουν.
Αύξηση 26% των αγροτικών νεκρών μέσα σε έναν χρόνο
Τα στοιχεία είναι αμείλικτα:
-
2022: 32 νεκροί
-
2023: 44 νεκροί
-
2024: 38 νεκροί (σε σύνολο 149 εργατικών δυστυχημάτων)
-
2025: 48 νεκροί – αύξηση 26% σε έναν μόλις χρόνο
Ανάμεσά τους: κτηνοτρόφοι, αλιεργάτες, δασεργάτες και δεκάδες καλλιεργητές, με τις ανατροπές τρακτέρ να αποτελούν διαχρονική μάστιγα.
Πολλοί από τους νεκρούς είναι ηλικιωμένοι άνθρωποι, που εργάζονται σε ακραίες συνθήκες, με τη θερμική καταπόνηση να γίνεται φονική κάθε καλοκαίρι – την ώρα που η κυβέρνηση περιορίζεται σε ευχολόγια.
ΕΛΣΤΑΤ εναντίον πραγματικότητας
Η υποκαταγραφή δεν είναι ατύχημα. Είναι πολιτική επιλογή.
Το 2023:
-
Η ΕΛΣΤΑΤ κατέγραψε 51 θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, μόλις ένα στον αγροτικό τομέα.
-
Η ΟΣΕΤΕΕ κατέγραψε 179 νεκρούς, εκ των οποίων 44 αγρότες.
Η ΕΛΣΤΑΤ μετρά μόνο μισθωτούς, αφήνοντας εκτός:
-
αυτοαπασχολούμενους
-
εργολαβικούς
-
ανασφάλιστους
-
μετανάστες εργάτες γης
Δηλαδή, τη συντριπτική πλειονότητα όσων δουλεύουν στην ελληνική ύπαιθρο.
Η Eurostat ξεγυμνώνει το κυβερνητικό αφήγημα
Η Eurostat καταρρίπτει πλήρως την ελληνική «εικονική πραγματικότητα». Σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά στοιχεία:
-
Το 13% των θανατηφόρων εργατικών ατυχημάτων συμβαίνει στη γεωργία.
-
Ο αγροτικός τομέας είναι ο 4ος πιο επικίνδυνος κλάδος στην ΕΕ.
-
Το 2022 σημειώθηκαν 4,2 θανατηφόρα ατυχήματα ανά 100.000 εργαζόμενους, δηλαδή 2,5 φορές πάνω από τον μέσο όρο.
Η αλήθεια είναι απλή και αμείλικτη:
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν αποτυγχάνει να προστατεύσει τους εργαζόμενους. Επιλέγει να μην τους προστατεύσει.
Και όσο οι νεκροί της εργασίας παραμένουν «αόρατοι», τόσο η πολιτική ευθύνη θα συνεχίζει να βαραίνει εκείνους που κυβερνούν.
