Το κόστος της ιδιωτικής ασφάλισης Υγείας συνεχίζει να αυξάνεται σχεδόν κάθε χρόνο, μετατρέποντας το ασφάλιστρο σε έναν παράγοντα διαρκούς αβεβαιότητας για χιλιάδες ασφαλισμένους. Για πολλούς, η επιλογή είναι ξεκάθαρη αλλά δύσκολη: αποδοχή των αυξήσεων για να διατηρηθεί η πρόσβαση στην ιδιωτική περίθαλψη ή διακοπή του συμβολαίου με απώλεια ενός κρίσιμου πλεονεκτήματος.
Οι ασφαλιστικές εταιρείες αποδίδουν τις ανατιμήσεις στο αυξημένο κόστος αποζημιώσεων προς τα ιδιωτικά νοσοκομεία, ενώ τα θεραπευτήρια επικαλούνται την ποιότητα των υπηρεσιών, τη χρήση σύγχρονων ιατρικών τεχνολογιών και το υψηλό κόστος εξειδικευμένου προσωπικού. Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος αυξήσεων που τελικά μετακυλίεται στον καταναλωτή.
Το βασικό πρόβλημα για τους ασφαλισμένους δεν είναι μόνο το ύψος της ετήσιας αύξησης, αλλά η έλλειψη προβλεψιμότητας. Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πόσο θα κοστίζει το ίδιο συμβόλαιο σε πέντε ή δέκα χρόνια, γεγονός που καθιστά τον οικονομικό προγραμματισμό ιδιαίτερα επισφαλή.
Υπενθυμίζεται ότι το 2025, μετά από κυβερνητική παρέμβαση, οι αυξήσεις περιορίστηκαν περίπου στο 7%, αντί για σχεδόν διπλάσια ποσοστά που είχαν αρχικά υπολογιστεί. Παράλληλα, θεσπίστηκε δείκτης αναφοράς για τον έλεγχο των μελλοντικών ανατιμήσεων. Ωστόσο, ο δείκτης αυτός δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί και αναμένεται να εφαρμοστεί προς το τέλος του 2026, αφήνοντας φέτος ανοιχτό το πεδίο για νέες αυξήσεις.
Το θέμα έχει προκαλέσει αντιδράσεις από Ενώσεις Καταναλωτών και φορείς της αγοράς, που ζητούν εκ νέου παρέμβαση της Πολιτείας. Στην πράξη, πολλοί ασφαλισμένοι αναζητούν εναλλακτικές: μετάβαση σε οικονομικότερα προγράμματα, προσαρμογή παροχών ή επαναδιαπραγμάτευση των όρων με τον ασφαλιστή τους.
