Εκπαιδευτικοί στη Νέα Υόρκη προειδοποιούν: έχει έρθει η ώρα για μια «επανάληψη» στα αναλογικά ρολόγια, γιατί τα παιδιά… δεν ξέρουν πλέον να τα διαβάζουν.
Η φετινή απαγόρευση των smartphones στη Νέα Υορκή αποκάλυψε μια απρόσμενη εξέλιξη που δύσκολα θα φανταζόμασταν οι άνω των 30 ετών.
Πολλοί έφηβοι δυσκολεύονται να διαβάσουν τα παραδοσιακά ρολόγια. «Είναι μια βασική δεξιότητα με την οποία δεν είναι καθόλου εξοικειωμένοι», αποκαλύπτει η υποδιευθύντρια στο λύκειο Cardozo στο Κουίνς, Tiana Millen.
Σύμφωνα με τη Millen, η απαγόρευση των κινητών στο σχολείο ήταν μια «μεγάλη επιτυχία» και βοήθησε τα παιδιά να συγκεντρώνονται στο μάθημα και να κοινωνικοποιούνται στο διάλειμμα για φαγητό.
Η κίνηση στους διαδρόμους γίνεται πιο γρήγορα, τονίζει. Χωρίς τα μάτια κολλημένα στα τηλέφωνά τους, περισσότεροι μαθητές φτάνουν εγκαίρως στην τάξη. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν το γνωρίζουν την ώρα, «γιατί δεν ξέρουν να διαβάζουν τα ρολόγια».
Εδώ και χρόνια, γονείς και εκπαιδευτικοί κατηγορούν την τεχνολογία για μια σειρά από δεξιότητες που έχουν ατονήσει – από την ευανάγνωστη γραφή μέχρι τη διατήρηση της προσοχής στην ανάγνωση ολόκληρων βιβλίων.
Ωστόσο, παρότι οι εκπαιδευτικοί έχουν σε μεγάλο βαθμό επαινέσει την απαγόρευση των smartphones σε ολόκληρη την πολιτεία της Νέας Υόρκης, που τέθηκε σε ισχύ αυτό το φθινόπωρο, πολλοί δάσκαλοι αναφέρουν στο Gothamist ότι ανέδειξε επίσης ένα απροσδόκητο κενό.
«Το μόνιμο ρεφρέν είναι «Κυρία, τι ώρα είναι;»», λέει η Madi Mornhinweg, που διδάσκει αγγλικά σε λύκειο στο Μανχάταν. «Πρόκειται για μόνιμη πηγή εκνευρισμού, γιατί όλοι θέλουν να ξέρουν πόσα λεπτά απομένουν στο μάθημα… Έφτασε στο σημείο που άρχισα να λέω «Πού είναι ο μεγάλος δείκτης και πού ο μικρός;»».
Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, οι μαθητές μαθαίνουν να διαβάζουν ρολόγια στην πρώτη και τη δεύτερη τάξη του δημοτικού.
«Στα NYCPS αναγνωρίζουμε πόσο απαραίτητο είναι για τους μαθητές μας να μπορούν να λένε την ώρα τόσο σε αναλογικά όσο και σε ψηφιακά ρολόγια», δηλώνει η εκπρόσωπος του υπουργείου Παιδείας Isla Gething. «Καθώς οι νέοι μας μεγαλώνουν σε έναν ολοένα και πιο ψηφιακό κόσμο, καμία παραδοσιακή δεξιότητα δεν πρέπει να μείνει πίσω». Αξιωματούχοι ανέφεραν ότι τα παιδιά διδάσκονται από τις πρώτες τάξεις όρους όπως «ακριβώς», «και μισή» και «παρά τέταρτο».
Μετά τη λήξη των μαθημάτων έξω από το λύκειο Midwood στο Μπρούκλιν, πολλοί μαθητές ανέφεραν ότι ξέρουν να διαβάζουν τα ρολόγια τοίχου – αλλά έχουν συμμαθητές που δεν μπορούν.
«Απλώς ξέχασαν αυτή τη δεξιότητα επειδή δεν τη χρησιμοποιούσαν ποτέ, γιατί πάντα έβγαζαν το κινητό τους», είπε η 14χρονη Cheyenne Francis.
«Εγώ ξέρω να διαβάζω το ρολόι», πρόσθεσε. «Η μόνη φορά που νομίζω ότι θα δυσκολευόμουν είναι αν η ώρα στο ρολόι είναι λάθος. Γιατί μερικές φορές δεν το ρυθμίζουν σωστά».
Αρκετοί μαθητές είπαν ότι τα ρολόγια στο σχολείο τους συχνά είναι χαλασμένα.
Η 15χρονη Farzona Yakuba είπε ότι μπορεί να λέει την ώρα με τον παλιό τρόπο, αλλά κατανοεί τους συμμαθητές της που δυσκολεύονται.
«Μπορεί να είμαι κι εγώ μια από αυτούς τους μαθητές κάποιες φορές, γιατί ξέρω να διαβάζω το ρολόι αν πραγματικά χρειαστεί. Αλλά νιώθω ότι οι περισσότεροι μαθητές εδώ απλώς τεμπελιάζουν και ρωτούν».
Σύμφωνα πάντα με το Gothamist, η ανησυχία για την ικανότητα των μαθητών να διαβάζουν αναλογικά ρολόγια προϋπήρχε της απαγόρευσης των κινητών. Το 2017, μια μελέτη στην Οκλαχόμα διαπίστωσε ότι μόνο ένα στα πέντε παιδιά ηλικίας 6-12 ετών ήξερε να διαβάζει ρολόγια. Η Αγγλία άρχισε να αντικαθιστά τα αναλογικά ρολόγια στις σχολικές αίθουσες με ψηφιακά το 2018.
Τα ρολόγια παππού και τα ρολόγια κούκου απλώς δεν είναι τόσο συνηθισμένα όσο παλιά. Ακόμη και τα παιδιά που κατακτούν νωρίς την ανάγνωση της ώρας δεν χρειάζεται να εξασκούν αυτή τη δεξιότητα όπως παλαιότερα.
Η Kris Perry, εκτελεστική διευθύντρια του «Children and Screens: Institute of Digital Media and Child Development», εξηγεί πως είναι λογικό οι έφηβοι που έχουν μεγαλώσει σε ένα πλήρως ψηφιακό περιβάλλον να μην έχουν εξασκηθεί στην ανάγνωση αναλογικών ρολογιών. Το ερώτημα είναι αν αυτή η μετατόπιση συνιστά «μια γνωστική υποβάθμιση ή απλώς μια αντικατάσταση».
Οι απεικονίσεις του εγκεφάλου – σημειώνει – έχουν δείξει πως το κράτημα βιβλίων και η χειρόγραφη γραφή γενικά οδηγούν σε μεγαλύτερη εγκεφαλική δραστηριότητα από την ανάγνωση και την πληκτρολόγηση σε οθόνες.
Ωστόσο, αρκετοί εκπαιδευτικοί επισημαίνουν ότι, παρότι οι δεξιότητες των μαθητών στην ανάγνωση ρολογιών μπορεί να υστερούν, οι ψηφιακές τους δεξιότητες είναι ισχυρές. Πολλά σχολεία διαθέτουν προηγμένα προγράμματα κώδικα και ρομποτικής, και οι εκπαιδευτικοί λένε ότι μερικές φορές απευθύνονται στα παιδιά για βοήθεια με την τεχνολογία.
