Μια ομάδα επιστημόνων ανακοίνωσε την αναγνώριση του πρώτου μεγάλου ηφαιστειακού σπηλαίου στην Αφροδίτη, αποτέλεσμα επανεπεξεργασίας παλιών ραντάρ δεδομένων της αποστολής Magellan.
Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature Communications, εντοπίζει το φαινόμενο στη δυτική πλευρά του ηφαιστείου Nyx Mons και υποστηρίζει υποθέσεις δεκαετιών για την ύπαρξη υπόγειων στοών στον γειτονικό πλανήτη.
Σύμφωνα με τους ερευνητές —μεταξύ των οποίων οι Leonardo Carrer, Elena Diana και Lorenzo Bruzzone— η παρουσία της σήραγγας έγινε αισθητή μέσω της κατάρρευσης τμήματος της οροφής, δημιουργώντας ένα μεγάλο άνοιγμα («φεγγίτη») που αποκάλυψε ανωμαλίες στα σήματα ραντάρ. Από την ανάλυση προκύπτουν εντυπωσιακές διαστάσεις: το άνοιγμα προσεγγίζει το ένα χιλιόμετρο σε διάμετρο, ενώ το ραντάρ διείσδυσε έως και 300 μέτρα — και εκτιμήσεις δείχνουν ότι το συνολικό δίκτυο σωλήνων λάβας μπορεί να εκτείνεται έως και περίπου 45 χιλιόμετρα.
Οι επιστήμονες εξηγούν ότι η σχηματοποίηση τέτοιων τούνελ προκύπτει όταν η επιφάνεια λάβας ψύχεται και στερεοποιείται, αφήνοντας κενά κάτω από τον στερεό φλοιό. Η ειδική συνδυασμένη επίδραση της χαμηλότερης βαρύτητας και της πυκνής ατμόσφαιρας της Αφροδίτης φαίνεται πως ευνόησε τη δημιουργία πολύ μεγαλύτερων και πιο σταθερών στοών σε σύγκριση με τη Γη ή τη Σελήνη.
Η ανακάλυψη όχι μόνο επιβεβαιώνει θεωρητικά μοντέλα αλλά και αναζωπυρώνει το ενδιαφέρον για τις προγραμματισμένες αποστολές EnVision και VERITAS, οι οποίες θα διαθέτουν σύγχρονα ραντάρ ικανά να χαρτογραφήσουν το υπέδαφος σε βάθος εκατοντάδων μέτρων. Οι ερευνητές τονίζουν ότι πιθανότατα υπάρχουν πολλές ακόμη ανάλογες δομές που παρέμειναν αόρατες λόγω της περιορισμένης ανάλυσης των παλαιών μετρήσεων, και ότι με τα νέα όργανα θα ανοίξει «παράθυρο» σε έναν άγνωστο υπόγειο κόσμο της Αφροδίτης.
Η ομάδα καταλήγει ότι η συστηματική ανασκόπηση υφιστάμενων αρχείων, σε συνδυασμό με τις επόμενες διαστημικές αποστολές, μπορεί να μεταβάλλει ριζικά την εικόνα μας για τη γεωλογική δραστηριότητα και την ιστορία του πλανήτη.
