2026 – Η χρονιά τού «Αϊ-Βασίλη» για τα μεγάλα «παιδιά», που πιστεύουν στα θαύματα!… …γιατί πολλές φορές τα «παραμυθάκια» μπορεί να είναι πραγματικά, αλλά και τρομακτικά!

Του Παναγιώτη Τραϊανού

Επί αιώνες οι Χριστιανοί μετέτρεπαν τους ναούς τής αρχαίας θρησκείας σε χριστιανικούς και προσάρμοζαν το «αφήγημά» τους επάνω στα παλιά θε­μέ­λιά τους! Αυτό, όμως, δεν το έκαναν μόνον επάνω σε μάρμαρα και πέτρες …Προσάρμοζαν και τους ίδιους τούς μύθους, που αφορούσαν τους αρχαί­ους θεούς, επάνω στα πρόσωπα και στις ανάγκες τής νέας θρησκείας! …Η Παναγία, για παράδειγμα, έπαιρνε τα χαρακτηριστικά τής αειπάρθενου Αθη­νάς, επάνω στα ερείπια του Ναού τής Αθηνάς! …Γινόταν μια θηλυκή πανί­σχυ­ρη και πάνσοφος Στρατηγός, η οποία προστάτευε τους λαούς από τους εχθρούς τους!

Ο Άγιος Γεώργιος γινό­ταν ένας νέος «Περσέας», που κάνει «άθλους», εξοντώνοντας τρομε­ρά «θη­ρία»! Ο Ίδιος ο Χριστός εμφανι­ζόταν ως ένας νέος πανέμορφος και φωτεινός και «εωσφόρος» Απόλλω­νας! Νέοι άγιοι πήραν τις θέ­σεις των παλιών ημίθεων και ηρώων κι ο κόσμος αυτό το αποδέχθηκε! …Η λατρεία παρέμενε η ίδια, οι γνώσεις προστατεύονταν κι απλά άλλαζαν τα ονόματα των πρωταγωνιστών! …Τα ονόματα «κάλυπταν», αλλά δεν κατέστρεφαν την «ουσία» των μύθων!

Όλα αυτά σταδιακά —και μέσα στους αιώνες— πέρασαν στη συνείδηση των ανθρώπων και έγιναν οι παραδόσεις τους! …Οι παραδόσεις τής νέας θρησκείας, οι οποίες είχαν τις βάσεις τους στους μύθους τής προηγούμενης, διατηρούσαν ατόφια τη Γνώση, έστω και καλυμμένη! Ό,τι έχει περάσει μέσα σ’ αυτές τις παραδόσεις των λαών ΔΕΝ είναι τυχαίο! …ΔΕΝ αποτελεί εφεύρημα των ανθρώπων, γιατί αυτού τού τύπου ανθρώπινα εφευρή­ματα ΔΕΝ επιβιώνουν μέσα στον χρόνο! Ό,τι με πείσμα διατηρούν οι άνθρωποι —ακόμα κι όταν οι συνθήκες είναι απόλυτα εχθρικές γι’ αυτά που πιστεύουν— έχει μέσα του Θεία Γνώση!

…Έχει το «ψήγμα» των αρχαίων μύθων, οι οποίοι έχουν απίστευτη «αντίσταση» στη φθορά τού χρόνου! …Ένα «μαργαριτάρι» πανέμορφο, το οποίο «χτίζεται» επάνω σ’ ένα «ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ»! …Ένα πολύ­τιμο μαργαριτάρι, το οποίο εξωτερικά φαίνεται ομοιογενές, αλλά δεν είναι, γιατί απλού­στατα ο σκληρός «πυρήνας» του είναι «δανεικός»! …Είναι αιώνιος και ΔΕΝ μπορεί ν’ αφαιρε­θεί απ’ αυτό, χωρίς να καταστραφεί το ίδιο το «μαργαριτάρι»!

Ένας τέτοιος προσαρμοσμένος «μύθος» είναι και αυτός του «Αϊ-Βασίλη»! Εκατομμύρια παιδιά σ’ όλον τον κόσμο πιστεύουν σ’ αυτόν τον καλό Άγιο, ο οποίος μοιράζει δώρα μια συγκεκριμένη στιγμή του χρόνου και βέβαια μετά από ΚΡΙΣΗ για τα πεπραγμένα τους! Για εκατομμύρια ανθρώπων ο Αϊ-Βασίλης είναι η πρώτη τους, η πιο δυνατή και πιο αγνή «επαφή» με το Θείο, που συνδέεται με την έννοια της Υπόσχεσης! …Με το Θείο, το οποίο έχει μια τεράστια γενναιοδωρία, η οποία αφορά τους πάντες και όχι μόνον τους λίγους κι εκλεκτούς! …Με το Θείο, το οποίο ελέγχει το σωστό και το δίκαιο και προσφέρει ανιδιο­τε­λώς ό,τι ακριβώς μπορεί να δώσει ξεχωριστή χαρά στον καθένα συγκεκριμένα και σε όλους μαζί! …Έχουν «επαφή» με το Δίκαιο Θείο, το οποίο ΔΕΝ ξεχωρίζει τα παιδιά ανά­λογα με τη φυλή, το έθνος ή τη θρησκεία!

Οι γονείς όλους αυτούς τους αιώνες αναπαράγουν και συν­τη­ρούν αυτόν τον μύθο, εκμε­ταλλευόμενοι τα ένστικτα των παιδιών και τη λαχτάρα τους για δώρα, που θα κάνουν τη ζωή τους ομορφότερη …Την ανάγκη τους για μια αναπάντεχη χαρά, η οποία έρχεται μέσα από μια αναπάντεχη έκπληξη από την αναμενόμενη εμφάνιση μιας ανώτερης δύναμης! Ως μικροί θεοί οι ίδιοι για τα παιδιά τους, αισθάνονται κι αυτοί θεοί, όταν τούς δίνουν μια τόσο μεγάλη χαρά. Ακόμα και με το υστέρημά τους συντηρούν αυτήν την «επαφή»! …Παίρνουν και δίνουν χαρά! …Βλέπουν στα μάτια των παιδιών τους αυτό το οποίο και οι ίδιοι ένιωθαν ως ανάγκη όταν ήταν παιδιά …Ονειρεύονται κι αυτοί σαν παιδιά να έρθει και γι’ αυτούς ο Άγιος που θα τους λυτρώσει! Από αυτήν τη «σύνδεση» μικρών και μεγάλων —επάνω στην ίδια ανάγκη— αρχίζουμε ν’ αναζητούμε το «ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ» επάνω στο οποίο χτίστηκε το πανέμορφο και πολύτιμο χριστιανικό «μαργαριτάρι»!

Τι μας λέει το «παραμυθάκι» τού Αϊ-Βασίλη; …Μας περιγράφει έναν Άγιο, προφανώς πανί­σχυρο, για να μπορέσει να ευεργετήσει ΟΛΟΚΛΗΡΗ την κοινωνία με τα δώρα που αυτήν επιθυμεί και λαχταρά και ο οποίος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα είναι «άφαντος»! …Έναν Άγιο ο οποίος διατηρεί ένα «εργαστήριο» παραγωγής δώρων, το οποίο όλοι γνωρί­ζουν ότι υπάρχει, αλλά κανένας δεν γνωρίζει πού αυτό βρίσκεται! …Έναν Άγιο υπόδειγμα συνέπειας, ο οποίος δοκιμάζει την υπομονή των ανθρώπων, αλλά έρχεται ΠΑΝΤΑ στο προκα­θορισμένο «ραντεβού» με τους ανθρώπους για να ευεργετήσει τα παιδιά τους …Έναν Άγιο ο οποίος σχίζει το ουράνιο στερέωμα με ένα τρομερό άρμα, το οποίο το σέρνουν πολλά ελάφια! …Έναν Άγιο ο οποίος κινείται την κρύα χειμωνιάτικη νύχτα, χωρίς να γίνεται καν αντιληπτός απ’ αυτούς που τον περιμένουν με λαχτάρα!

Αυτός ο Άγιος είναι που θα «τρυπώσει» μέσα στα κλειδωμένα σπίτια των ανθρώπων από την μόνιμα ανοιχτή «καμινάδα»!!! …στην κυριολεξία «ουρανοκατέβατος»!!! …Ένας Άγιος ο οποίος μπορεί μεν να είναι γενναιόδωρος, αλλά η γενναιοδωρία του περνάει μέσα από ένα «φίλτρο» ΚΡΙΣΗΣ! Είναι γενναιόδωρος υπό προϋποθέσεις! Κρίνει και ευεργετεί! Κρίνει Δίκαια κι ανταμείβει τα παιδιά ΟΧΙ για την πίστη τους σ’ Αυτόν, αλλά για την ποιότητά τους ως άτομα!!! ΔΕΝ ευεργετεί τα παιδιά που απλά πιστεύουν σ’ Αυτόν, αλλά τα παιδιά που ήταν καλά και φιλόπονα στη διάρκεια του «χρόνου» που μεσολάβησε κατά την απουσία του! …Εάν ήταν υπάκουα στους γονείς τους …Εάν μελετούσαν τα μαθήματά τους για να γίνουν καλοί άνθρωποι και χρήσιμοι στην κοινωνία. Αυτά τα παιδιά ανταμείβονται, παίρνοντας τα δώρα που ονειρεύονταν και τα οποία ο Άγιος γνωρίζει ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ!

Όμως, η αποστολή αυτού του ήρωα των παιδιών δεν είναι και τόσο εύκολη! …Δεν είναι ένας απλός «μεταφορέας» δώρων! …Δεν είναι ένας καλοκάγαθος παππούλης, που, για να συμπληρώσει την πενιχρή του σύνταξη, παριστάνει τον «ντελιβερά» τού Θεού! …Με δεδομένη την παγκοσμιότητα της αποστολής Του και την τεράστια γενναιοδωρία Του, προφανώς είναι κάτι άλλο πολύ πιο σημαντικό. Στην πραγματικότητα είναι ένας ήρωας! …Είναι ο Υιός Τού Θεού! Δίνει πραγματική μάχη ως πραγματικός μυθικός ήρωας, για να εκτελέσει την αποστολή Του! Δίνει μάχη εναντίον των δικών Του εχθρών! Δίνει μάχη με τις πιο ισχυρές δυνάμεις τού Κάτω Κόσμου και άρα με κίνδυνο της ζωής Του! …Μάχη εναντίον των Καλικάντζαρων, που το αίμα Του «ποτίζει» τη φορεσιά Του και την κάνει κατακόκκινη! …Φορεσιά, που, όταν ο Πάναγνος βγαίνει από τον Οίκο τού Πατέρα Του, είναι κατάλευκη και η θυσία Του —ως «Αμνός τού Θεού»— κάνει αυτήν τη φορεσιά κατακόκκινη!

Αυτοί οι εχθρικοί κι επικίνδυνοι Καλικάντζαροι είναι που παίρνουν την ευθύνη τού αίματός Του! Είναι αυτοί οι οποίοι κατοικούν και κυριαρχούν στον Κάτω Κόσμο και την περίοδο που είναι να εμφανιστεί ο Άγιος ανεβαίνουν κι αυτοί στον Άνω Κόσμο, προσπα­θώντας να Τον εμποδίσουν να δώσει χαρά στα παιδιά, κάνοντας τα ακριβώς αντίθετα απ’ Αυτόν! …Βδελυροί μαυροφορεμένοι Καλικάντζαροι, που, καθ’ όλη τη διάρκεια της απου­σίας Του προσπαθούν να κόψουν το «Δένδρο τής Ζωής»! Αυτοί οι πονηροί Καλι­κάντζαροι μισούν τον Άγιο και ξεγελούν τα παιδιά, για να τους κλέψουν τα «δώρα»! Είναι άπληστοι, κακοί και ψεύτες! Με ψέματα επιχειρούν να διαβάλουν τον Άγιο στα παιδιά τις κρίσιμες στιγμές πριν την εμφάνισή Του! Προκαλούν διχόνοιες και προσπα­θούν να τα φέρουν σε συγκρούσεις μεταξύ τους! …Μολύνουν το φαγητό τους! …Δηλητη­ριάζουν το νερό τους! …Κλέβουν τα παιχνίδια τους! Αυτοί οι απόλυτα αρνητικοί παρά­γοντες εγκαταλείπουν οριστικά τα σπίτια των ανθρώπων τα Θεοφάνια!!!…

…Όταν δηλαδή ο θριαμβευτής Άγιος έχει μοιράσει τα δώρα και η χαρά των παιδιών είναι τέλεια, αυτοί τιμωρούνται με τη μόνιμη επιστροφή τους στον δικό τους κόσμο! …Στον «Κάτω Κόσμο»! Αγιάζονται τα ύδατα και σφραγίζεται η «πόρτα» πίσω τους! Αυτόν τον Άγιο κάθε χρόνο τα παιδιά προσπαθούν να Τον «καλέσουν» με τα «κάλαντά» τους. Περιφέρονται σε ΟΛΑ τα σπίτια για να εισακουστούν, με την ελπίδα ότι θα φτάσουν και στον Κύριο του μεγάλου Οίκου! Αυτό το νόημα έχουν τα «κάλαντα»! …Είναι ένα «κάλε­σμα» προς Αυτόν που μπορεί να τους ευεργετήσει, για να είναι η χαρά τους τέλεια …Να εκμεταλλευτούν τη «γέννησή» Του, για να ευεργετηθούν! …Να γιορτάσουν τα Χριστούγεν­να και να πάρουν τα δώρα τους!

Εάν αυτόν τον «ενδεδυμένο την πορφύρα» πανίσχυρο Άγιο περιμένουν κάθε χρόνο τα μικρά παιδιά να τα ευεργετήσει, τι ακριβώς περιμένουν τα μεγαλύτερα; Τι περιμένουν οι Χριστια­νοί με βάση τις αρχές τής θρησκείας τους; …Περιμένουν την Επιστροφή τού Κυρίου …Του Κυρίου, ο οποίος εμφανίστηκε μπροστά τους φτωχός και ταπεινός, αλλά τους ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΕ ότι θα ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Υπέρλαμπρος και Πανίσχυρος, για να τους «σώσει» με μια τεράστια Ευεργεσία! …Του Κυρίου, ο οποίος πρέπει να νικήσει τις δυνάμεις τού Κάτω Κόσμου και να επιστρέψει θριαμβευτής, για να ολοκληρώσει το έργο Του …Του Κυρίου, ο οποίος —όπως μας ενημέρωσε με την παραβολή των παρθέ­νων—, θα δοκιμάσει την υπομονή και την πίστη των ανθρώπων και θα έρθει μέσα στο σκοτάδι —λίγο πριν την «αυγή»—! …Του Κυρίου, ο οποίος —προφανώς— θα έχει ν’ αντιμετωπίσει κι Αυτός τούς δικούς Του «Καλικάντζαρους», οι οποίοι θίγονται από την Επιστροφή Του!

Αυτόν τον «ουρανοκατέβατο» Άγιο περιμένουν οι Χριστιανοί! …Τον «από μηχανής Θεό» τής αρχαίας Θρησκείας! …Αυτόν, που, με τρόπο «μαγικό», στην πιο σκοτεινή στιγμή τής αιώνιας νύχτας, θα έρθει για να φωτίσει τον κόσμο! …Αυτόν, που, στην πιο δύσκολη κι αδιέξοδη κατάσταση για την ανθρωπότητα, θα δώσει λύσεις, οι οποίες θα συνοδεύονται από τεράστια Δωρεά! Αυτόν που στην πιο σκοτεινή στιγμή τής νύχτας θα βγει μέσα από τη «φωτιά» τής εστίας σαν «Φοίνικας» και θα φωτίσει τον Κόσμο! Ο Άγιος Βασίλης στην πραγματικότητα είναι ο Άγιος Βασιλεύς! …Ο Βασιλεύς των Βασιλέων! …Ο Θεός Βασιλεύς! …Ο ΑΥΤΟΚΡΑ­ΤΟΡΑΣ! …Ο Αυτοκράτορας της φοβερής, αιώνιας και «πυρακτωμένης» Ρώμης! …Ο Βασιλιάς τής «Καισάρειας»! …Αυτός, ο οποίος είναι «ενδεδυμένος την πορφύραν»!

Τα ελάφια ΔΕΝ είναι τα άκακα ελάφια τού παραμυθιού —για να μην τρομάζουν τα παιδιά—, αλλά τα τρομερά Άλογα του ζωοδότη Βασιλιά Ήλιου! …Τα φοβερά Άλο­γα της Αποκάλυψης! …Τα ανθρω­ποφάγα Άλογα, που μόνον ο Υιός μπορεί να τιθασεύσει! …Τα Άλο­γα που πήρε στα χέρια του ο νεαρός Φαέθωνας —που σημαί­νει: αυτός που φέρει το «φως»— και παραλίγο να κάψει ολόκληρο τον Κόσμο! Το «έλκη­θρο» του Άγιου Βασι­λέα, δηλα­δή, ΔΕΝ είναι άγνωστο στους ανθρώ­πους! Το έχουν ξαναδεί, αλλά, αντί για δώρα, έφερε την κατα­στροφή! Στην κυριολεξία όλους αυτούς τους αιώνες βρισκόταν μόνιμα μπροστά τους, αλλά ΔΕΝ το «έβλεπαν», ακόμα κι όταν οι ίδιοι ήταν μέσα σ’ αυτό! Ήταν το μέγα «άρμα» τής Ρώμης! Ο νεαρός Υιός εμφανίστηκε, αλλά η ανθρωπότητα ΔΕΝ ήταν έτοιμη να πάρει τα δώρα της! …Δεν ήταν σε θέση να τα διαχειριστεί και να τα εκμεταλλευτεί! Εμφανίστηκε το ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, αλλά η εμφάνισή Του μέσα στη «νύχτα» ΔΕΝ μπορούσε να αποδώσει «καρπούς» και ο Πατέρας Του έπρεπε να Τον «αποσύρει»!

Θεωρητικά ήδη υπήρχε ο Θρόνος τής Ρώμης, ο οποίος είχε την ισχύ να δώσει στον Υιό τη δυνατότητα να «σώσει» όλον τον κόσμο, αλλά πρακτικά αυτό ήταν αδύνατον, εφόσον ο Κόσμος ΔΕΝ ήταν έτοιμος να «σωθεί»! Άρχισε ο Θρόνος να λειτουργεί με έναν υποτυπώδη τρόπο δωρεάς, αλλά ήταν πολύ αδύναμος και τα δώρα πολύ φτωχά! …Απλά λειτούργησε, σαν μια «εικόνα» από το λαμπρό μέλλον που υποσχόταν! Δεν μπορούσε να γίνει κάτι διαφορετικό! Η κατάσταση στην οποία βρισκόταν η ανθρω­πότητα δεν ήταν η κατάλληλη! Έπρεπε να συνεχίσει να βαδίζει στο «σκο­τάδι», γιατί ήταν πολύ νωρίς για το «ξημέρωμα»! Το «άρμα» τής Ρωμαϊκής Αυτο­κρατορίας υπήρχε και μπο­ρού­σε να δοθεί στον Τέλειο «Ηνίοχο», αλλά η «νύχτα» είχε ακόμα «δρόμο» μπροστά της! Το «έλκηθρο» ήταν σχεδόν αδειανό και ο «Ηνίοχός», που θα μπορούσε το κυβερνήσει, ήταν Σταυρω­μένος! Το «πυρπολημένο» κι ακυβέρνητο πλέον «άρμα» μόνον «φωτιά» μπορούσε να βάλει στον κόσμο, όπως ο Ίδιος ο Χριστός μάς αποκάλυψε ως το αποτέ­λεσμα της εμφάνισής Του! …Κατά Ματθαίον 10: 34-39 …«ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν»!

Για να φτάσει όμως στο σημείο ο «Φαέθων» να ρίξει στη Γη το «άρμα», θα πρέ­πει αυτό το «άρμα» να έχει υπάρξει! …Να έχει δημιουρ­γηθεί! …Να έχει φτάσει —έστω και στιγμιαία— ο άνθρωπος στον Ουρανό, κοντά στον Πατέ­ρα του. Όλα αυτά μάς τα έχει γνωστο­ποι­ήσει ο Θεός ότι θα συμβούν πολύ πριν αυτά συμβούν! Μας τα έχει δώσει στις Ιερές Γραφές! Εδώ «συναντιούνται» δύο μεγάλοι «μύθοι» τής ανθρωπότητας! …Ο μύθος τού Ικάρου, ο οποίος πρώτος «πλησίασε» τον Ήλιο και ως Υιός Του διεκδίκησε το δικαίωμα να πάρει το άρμα Του στα αδύναμα χέρια του! …και, ο μύθος τού Φαέθωνα, ο οποίος έριξε το άρμα αυτό στη Γη, εφόσον αυτή ήταν η επιθυμία τού Πατέρα Του, λόγω του πρώιμου του χρόνου και της βιασύνης τού Υιού! Στην πραγματικότητα οι άνθρωποι «εί­δαν» το μέλλον τους χιλιάδες χρόνια πριν! …Είδαν μπροστά στα μάτια τους αυτό το οποίο ονειρεύ­ον­ταν να δουν!…

…Είδαν τον τελικό στόχο τού ανθρώ­που, που είναι να γίνει Θεός, όμοιος με τον Πατέρα του! …Είδαν τον Αλέ­ξαν­δρο των Ελλήνων ν’ ανε­βαίνει στον «Ουρανό» ως ο πρώτος πραγ­ματικός Θεάνθρωπος που αναγνω­ρί­στηκε από τους λαούς ως τέτοιος και αποτέ­λεσμα εκείνου του άθλου του ήταν να πάρει στα χέρια του το «άρμα» τού Ηλίου! …Να πάρει το «άρμα» τής Ανατολής! …και, αφού το οδηγήσει επάνω από το ουράνιο «στερέωμα» —για να το δουν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι της εποχής— να το μετα­φέρει προς τη Δύση! Αυτό το «άρμα» ήταν η «μισοφωτισμένη» Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που έφτα­σε σαν «υπέρλαμπρο» αστέρι πάνω από τη Ρώμη. Στη συνέχεια το ίδιο αυτό ιπτάμενο «άρμα» ο Ιησούς των Ιουδαίων το «πυρπόλησε» και το «έριξε» στη Γη —με ευθύνη των ίδιων των Ιουδαίων που Τον σταύρωσαν—!

Αυτό συνέβη, γιατί αυτό επέβαλε το Σχέδιο του Θεού! ΔΥΟ διαφορετικοί μύθοι, που είναι ΕΝΑΣ!!! …ΔΥΟ διαφορετικά πρόσωπα, που είναι ΕΝΑ!!! …Ο Αλέξανδρος, ο οποίος ήταν ο θνητός άνθρωπος που έγινε αθάνατος Θεός και ο Ιησούς, που από αθάνατος Θεός έγινε θνητός άνθρωπος, για να ολοκληρωθεί το Θεϊκό Σχέδιο. Ο πρώτος «ανέβηκε» στον Ουρα­νό κι ο δεύτερος «έπεσε» στην Γη! …Ο μύθος τού Διονύσου, ο οποίος γεννιέται ΔΥΟ φορές!!! …τόσο από τη μητέρα του όσο και από τον πατέρα του!!! Παράδοξα γεγονότα, τα οποία είναι ΜΟΝΟΝ μέσα στις δυνατότητες του Θεού να τα κάνει πραγματικότητα!

Αυτό το «έλκηθρο» των ΔΥΟ Θεανθρώπων που ήταν ΕΝΑΣ, έπρεπε να «φορτωθεί» με δώρα! …Δώρα, τα οποία εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχαν κι αναγκαστικά έπρεπε να παραχθούν απ’ αυτούς οι οποίοι ήθελαν να γίνουν θεοί και ήταν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι! Η Αυτοκρατορία έπρεπε ν’ αποκτήσει ΟΛΑ τα δώρα που έχει ανάγκη η ανθρωπότητα για να ευεργετηθεί στο σύνολό της και όχι μόνον τα μέλη τής Αυτοκρατορίας —και αυτά στοιχειωδώς—! Αυτή η Αυτοκρα­τορία, εξαιτίας τού Υιού, «μετασχηματίστηκε» σε Χριστιανική και, αντί να «φωτίσει» τον κόσμο, τον «πυρπόλησε»! …Τον «πυρπόλησε», και τον βύθισε στη στάχτη και στο κάρβουνο του «σκότους»! …ΑΛΛΑ, με κέρδος!!! …Το κέρδος που —και πάλι— όπως μάς εξήγησε ο Χριστός, έχει κόστος σε χρόνο! …Τον χρόνο που χρειάζεται ένας σπόρος για να γίνει δένδρο και να δώσει καρπούς! …Ο σπόρος ο οποίος πρέπει να μπει μέσα στη γη, για να δώσει —στον κατάλληλο χρόνο— του καρπούς του! Ο Ίδιος έγινε ο «σπόρος», που μπήκε στη γη για τον απαιτούμενο χρόνο!!! Κατά Ιωάννην 12:24 …«Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν δε αποθάνη, πολύ καρπόν φέρει».

Αυτός ο «σπόρος», για να είναι χρή­σιμος στους ανθρώπους, έπρεπε να «πεθάνει», για να «φυτευτεί» στη Ρωμαϊκή Αυτοκρα­τορία! Ο «Βασι­λεύς» των Ιουδαίων, νεκρός, επάνω στον Σταυρό, άλωσε την Αυτοκρα­το­ρία κι έγινε ο «σπόρος» που περιμέ­νουν όλοι να «καρπίσει»! …Τη «σκο­τείνιασε» και τη βύθισε σε βαρύ «χει­μώνα», γιατί με αυτόν τον τρόπο λειτουργεί η φύση! Αυτός ο «χειμώ­νας» συντηρεί τον σπόρο και είναι απαραίτητος για την ανάπτυξή του! Ο Χριστός εμφα­νίστηκε στον Κάτω Κόσμο των Ιουδαίων, ΓΙΑ ΝΑ θυσια­στεί!!!

Ο Άγιος Βασιλεύς μπήκε στον Κάτω Κόσμο, ΓΙΑ ΝΑ τον δολοφονήσουν οι Καλι­κάν­τζα­ροι!!! Τούς ενημέρωσε ότι είναι ο «Φαέθων» —και άρα ότι είναι αυτός που φέρει το «Φως»— και αυτοί Τον Σταύ­ρωσαν! Οι Καλι­κάντζαροι αφέ­θη­καν να «κό­ψουν» τον «Δένδρο τής Ζωής»! …Ο Ήλιος έγινε «μέλας» και η αυτοκρα­τορία βυθίστηκε στο «σκοτά­δι»!!! Στη συνέχεια πονηροί άνθρωποι —μεταξύ αυτών και οι «δούλοι» Του— ανέ­λα­βαν τον χειρισμό αυτής της «σκο­τει­­νής» αυτοκρατορίας. Για να την εκμεταλ­λευτούν για λογαριασμό τους, την έκαναν «συντρίμ­μια»! Η αυτοκρατορία στην τελική της μορφή διασπάστηκε σε εθνικά κράτη και δεν μπορούσε να ευεργετήσει τον κόσμο, γιατί ακόμα κι ένας καλός «Ηνίοχος» δεν είχε τη δυνατότητα να τη χειριστεί ως ενιαίο «άρμα», εφόσον είχε πλέον «συντριβεί» και είχε «σπάσει» σε πολλά κομμάτια! Όμως, ο χιτώνας τού Κυβερνήτη ΔΕΝ τεμαχίστηκε και ΔΕΝ μοιράστηκε μεταξύ των πονηρών, γιατί ήταν «Χιτώνας άρραφος»! Η εθνική λειτουργία τού Χριστια­νισμού δεν διέλυσε την ενιαία αυτοκρατορική λειτουργία τής Εκκλησίας του, εξαιτίας τής διάσπασής του!

Αυτή η «σπασμένη» αυτοκρατορία μπορεί να μην ευεργετούσε τον κόσμο, αλλά έγινε μια τρομερή «μηχανή» παραγωγής «δώρων»! …Έγινε το «εργαστήρι» τού Αυτοκράτορα, που θα κατασκεύαζε τα «Δώρα»! …«Δώρα», τα οποία ήταν αποτέλεσμα της Θείας Σοφίας τού Σχεδιασμού, ο οποίος εκμεταλλευόταν την ευφυΐα αλλά και τον κόπο των ανθρώπων! …«Δώρα», όμως, τα οποία δεν παραδίδονταν στους ανθρώπους, γιατί κάποιοι τα είχαν μετατρέψει σε ιδιωτικά τους προϊόντα, που δεν χαρίζονταν σε ΟΛΟΥΣ, αλλά πουλιόταν στους λίγους κι «εκλεκτούς» έχοντες και κατέχοντες! Η Βιομηχανική Επανάσταση, η οποία ξεκίνησε και γιγαντώθηκε απ’ αυτήν τη «μηχανή», την έκανε υπερπαραγωγική, αλλά με το κόστος το οποίο αναγκαστικά θα έπρεπε να πληρωθεί σε χρόνο και ανθρώπινο κόπο! Τα εθνικά «κομμάτια» αυτής της «μηχανής» πολλαπλασίασαν αυτήν την παραγωγή!

Από τη στιγμή που αυτή η «μηχανή» άρχισε να παράγει «δώρα» με τρομερή ταχύτητα, σημαίνει ότι πλησιάζει η ώρα τής μεγάλης Δωρεάς! …Πλησιάζει η ώρα τής Επιστροφής! Όμως, όπως συμβαίνει και στο παραμύθι, έτσι συμβαίνει και στην πραγματική ζωή! …Λίγο χρόνο πριν την Επιστροφή τού Κυρίου εμφανίστηκαν και οι Καλικάντζαροι! …Εμφανίστηκαν οι επικίνδυνοι Σιωνιστές! Βγήκαν από τον Κάτω Κόσμο κι ανέβηκαν στον Άνω, για ν’ αποτρέψουν αυτήν την Επιστρο­φή. Τι κάνουν; …Ότι ακριβώς προβλέπεται! …Με ψέματα δια­βάλουν τον Κύριο στα δικά Του παιδιά! …Με συνωμοσίες τα βά­ζουν και κάνουν φοβερούς πολέ­μους μεταξύ τους! …Τα κλέβουν ασύστολα! …Μολύνουν το φαγη­τό τους! Δεν υπάρχει κάτι, που να κάνουν οι Καλι­κάν­τζα­ροι στα παιδιά τού παραμυ­θιού, που να μην το κάνουν οι Σιωνιστές στους ανθρώπους!

Όμως, οι αδίστακτοι Σιωνιστές κάνουν λάθη, τα οποία μπορούν ν’ αποδειχθούν ολέθρια γι’ αυτούς! Τι είδους λάθη; …Αυτοί, οι οποίοι, εξαιτίας τής απληστίας τους, κυριάρχησαν στον ενιαίο Κάτω Κόσμο, θέλησαν να επαναλάβουν την «επιτυχία» τους και στον Άνω! Για να μεγιστο­ποιήσουν τα κέρδη τους, «ένωσαν» αυτό το οποίο είχε διασπαστεί! …Εν αγνοία τους απάλλαξαν το σύστημα εξουσίας από την τρομερή του έως τώρα αδυναμία να λειτουργήσει ως ενιαίο και άρα να χρησιμοποιηθεί από έναν «Ηνίοχο»! Με την παγκοσμιοποιημένη Νέα Τάξη έκαναν την αυτοκρατορία ξανά ενιαία και δημιούργησαν εκ νέου τη θέση τού «Ηνίοχου»! …Στην πραγματικότητα αυτοί, οι οποίοι Σταύρωσαν τον «Ηνίοχο» για τα συμφέροντά τους —και προκειμένου να προστατεύσουν τον δικό τους κόσμο από την αιφνιδιαστική εμφάνισή Του ανάμεσά τους—, με την απληστία τους —και εν αγνοία τους—, δημιούργησαν τις συνθήκες επανεμφάνισής Του!!!

…Οι «Καλικάντζαροι», οι οποίοι αφέ­θηκαν να «κόψουν» το «Δένδρο της Ζωής»! …Να σκο­τώ­σουν τον ίδιο τον Υιό! …Να κόψουν το ζωντανό «Δένδρο», αντικα­θιστώντας το με έναν «νεκρό» Ξύλινο Σταυρό στον λεγόμενο «αγρό τού αίματος»! …Μια απόφαση η οποία δεν ήταν ατομική της ηγεσίας τους, αλλά συλλογική τού λαού τους! …Εσκεμμένα —και όλοι μαζί ως λαός— αποφάσισαν να Τον Σταυρώσουν, αναλαμβάνοντας ακέραια την ευθύνη, δίνοντας την ευκαιρία στον Πόντιο Πιλά­το και στη Ρώμη να «νίψει τας χείρας του»! Κατά Ματθαίον 27:24 …«ἰδὼν δὲ ὁ Πιλᾶτος ὅτι οὐδὲν ὠφε­λεῖ, ἀλλὰ μᾶλλον θόρυβος γίνεται, λαβὼν ὕδωρ ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ἀπέναντι τοῦ ὄχλου, λέγων· Ἀθῷός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ δικαίου τούτου· ὑμεῖς ὄψεσθε. 25 καὶ ἀποκριθεὶς ΠΑΣ ο ΛΑΟΣ εἶπε· Τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ἡμῶν»!

Οι Ιουδαίοι νόμισαν ότι το «αίμα» Του δεν θα είχε συνέπειες εάν «έπεφτε» επάνω τους και ότι ως λαός με τον εύκολο αυτόν τρόπο θα Τον «ξεφορτώνονταν» για πάντα! …Θα «ξεφορτώνονταν» απ’ Αυτόν που διεκδικούσε τον Οίκο τού Πατέρα Του, τον οποίον είχαν οικειοποιηθεί και δεν ήθελαν να ξεβολευτούν από τις εξουσίες και τα πλούτη τους! Στη συνέχεια το «έριξαν» στον ομαδικό χορό!

Έναν περίεργο χορό, ο οποίος δεν μοιάζει με τους χορούς άλλων λαών, εφόσον χορεύουν σαν ψυχο­παθείς «δαι­­μο­νισμένοι». Οι ίδιοι ήταν που θα έκαναν το μοιραίο λάθος, εφόσον δεν είχαν τον έλεγχο του «σπό­ρου» που άφησε πίσω Του! Θεω­ρώντας ότι έχουν «κόψει» για πάντα το «Δένδρο τής Ζωής», νόμισαν ότι δεν κινδυνεύουν πλέον απ’ αυτό. Υποτίμησαν τον «σπό­ρο» και υποτίμησαν και τον Λόγο τού Υιού, που τους προειδο­ποίησε από ποιους κινδυ­νεύ­ουν! …Από ποιους θα έρθει η ώρα να «δοξασθεί ο Υιός τού Ανθρώπου» —και άρα η Επιστροφή Του— και οι οποίοι είναι οι Έλληνες! Κατά Ιωάννη 12: 23 …«ίνα δοξασθεί ο υιός του Ανθρώπου»! Η απληστία τους Τον «σταύρωσε» και η ίδια απληστία θα Τον «επαναφέρει»!!! Οι άνθρωποι αυτοί, που για τα εθνικά τους συμφέροντα έγιναν η αιτία να «συντριβεί» το ενιαίο αυτοκρατορικό «έλκηθρο» σε εθνικά «κομμάτια», είναι οι ίδιοι που για τα ίδια συμφέροντα το «ΞΑΝΑσυναρμολόγησαν»!

Αυτό το «πυρακτωμένο» άρμα τού «ενδεδυμένου την πορφύρα» θα ευεργετήσει ΟΛΟΚΛΗ­ΡΟ τον Κόσμο και όχι μόνον τους Χριστιανούς! Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά μεταξύ τού Χριστιανισμού και των άλλων θρησκειών! Οι Χριστιανοί θα δουν πρώτοι «ουρανοκατέβατο» τον «Χειριστή» να βγαίνει από την τρομερή «φωτιά» ενός αναμμένου «τζακιού» μέσα στον «Χειμώνα»! Όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να Τον εμποδίσουν να «μπει» στο «κλειδα­μπαρωμένο» χριστιανικό σύστημα, Αυτός θα περάσει, ακόμα κι αν χρειαστεί να περάσει μέσα από το «μάτι» τής βελόνας! Αυτός θα πάρει το «φορτωμένο» με δώρα «έλκηθρο» και θα το «απογειώσει»! Οι υπόλοιποι λαοί θα δουν αυτό το «έλκηθρο» να «ίπταται» στο «σκοτάδι» λίγο πριν την «αυγή»! Η νέα «ημέρα» θα τους βρει με άπειρα δώρα στη διάθεσή τους, γιατί ΟΛΟΙ οι άνθρωποι εργάστηκαν και δικαιούνται δώρα! Αυτό το τεράστιο και «φορτωμένο» πλέον «έλκηθρο» θα περάσει «επάνω» από όλες τις θρησκείες και θα μοιράσει τα «δώρα» που έχουν ανάγκη όλοι οι άνθρωποι και τα οποία έχει υποσχεθεί ο Θεός σε ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους ΟΛΩΝ των θρησκειών! …Επάνω στο «άρμα» θα δουν οι Μουσουλμάνοι τον Ίδιο τον Μέγα Γαβριήλ! Οι Κινέζοι θα δουν τον Κόκκινο Δράκοντα, που φέρ­νει τα «δώρα» στην αρχή τής Χρονιάς τους! …Οι Ιάπωνες τον λαμπρό Υιό τής Αματε­ράσου! …Οι Ινδοί θα δουν τον γενναιόδωρο «γαλαζοαίματο» Βισνού με τα δικά τους «δώρα»!

Γι’ αυτόν τον λόγο η εμφάνιση του Αγίου Βασιλέα γίνεται αμέσως μετά τα Χριστούγεννα! …Γιορτάζεται η «γέννηση» Αυτού που έχει γεννηθεί και θα «επιστρέψει»! …Αυτού που θα επιστρέψει και θα βρει τον Χιτώνα Του ακέραιο, γιατί απλά δεν μπο­ρούσαν οι πονηροί να τον μοι­ρα­στούν μεταξύ τους …Αυτού που την Επιστροφή προσπαθούν να εμποδίσουν οι Καλικάντζαροι, βγαίνοντας στον κόσμο λίγο πριν τα Χριστούγεννα να γιορτάσουν Χανουκά! …Να γιορτάσουν τη «νίκη» τους κατά των Ελλήνων και της Ρώμης και άρα να «διαψεύσουν» τον Άγιο Βασιλέα!

Το βροντε­ρό Του γέλιο θ’ ακου­στεί στα πέρατα κόσμου! …αλλά, για άλλους θα είναι χαρμόσυνο και για άλλους εφιαλ­τικό! Τα φετινά «κά­λαν­­τα» των μεγάλων «παι­διών» —όπως φαί­νεται— θα «ακου­στούν» πιο δυ­να­τά από ποτέ και θα έχουμε εξελίξεις θεαματικές! Οι φωνές τους θα φτάσουν μέχρι τον Ουρανό! Τα ξεκίνησαν νωρίτερα οι αγρότες τής Ευρώπης και σύντομα θα τους μιμηθούν και οι υπό­λοιποι! Το «εργαστήρι» δουλεύει διπλοβάρδιες, για να προλάβει τις ανάγκες τού κόσμου στα φετινά «μαγικά» Χριστούγεννα!!! Τα «παιδιά» είναι ανήσυχα και οι Καλικάντζαροι έχουν αποκαλυ­φθεί! Οι δολοφονικοί «Νετανιάχου» με τα παγκόσμια διαγγέλματά τους αποκαλύ­φθηκαν και δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από γελοίους Χριστιανούς «Χίτλερ», τους οποίους τους χρηματοδοτούν οι ίδιοι για να σκοτώνουν τον κόσμο. Ο κόσμος πήρε «φωτιά»! Έφτασε πλέον η ώρα να εμφανιστεί Αυτός που θα τους νικήσει άπαξ και δια παντός!

Υπομονή μέχρι τα Θεοφάνια!!!

Μέχρι τότε να είστε «καλά παιδιά»…

…και, τον «νου» σας στις «καμινάδες» των Χριστουγέννων!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ