Για πρώτη φορά ο Δημήτρης Παπαστεργίου επιχείρησε να απαντήσει δημόσια για τη σύνδεση του ονόματός του με την πολύνεκρη τραγωδία στο εργοστάσιο «Βιολάντα», όπου πέντε εργαζόμενες έχασαν τη ζωή τους. Με τη σκιά των αποκαλύψεων να βαραίνει το πολιτικό του προφίλ, ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης βρέθηκε σε θέση άμυνας, προσπαθώντας να «πετάξει» από πάνω του κάθε ευθύνη.
Μιλώντας το πρωί της Τετάρτης 25 Φεβρουαρίου στην ΕΡΤ, με αφορμή δημοσίευμα εφημερίδας που αναφέρεται σε εγκρίσεις και υπογραφές του για την εν λόγω επιχείρηση, ο κ. Παπαστεργίου τόνισε ότι από το 2000 έως το 2013 εργαζόταν ως ελεύθερος επαγγελματίας ηλεκτρολόγος μηχανικός. Όπως υποστήριξε, η τελευταία του υπογραφή σε άδεια λειτουργίας σχετιζόταν με το 2011, αφήνοντας να εννοηθεί πως έκτοτε δεν είχε καμία απολύτως εμπλοκή.
Διευκρίνισε ακόμη ότι η συγκεκριμένη άδεια αφορούσε τμήμα κτιρίου που είχε ανεγερθεί σε δύο φάσεις, επισημαίνοντας πως «η επιχείρηση προφανώς μεγάλωσε» τα επόμενα χρόνια. Ωστόσο, η τοποθέτηση αυτή περισσότερο ενίσχυσε τα ερωτήματα παρά τα έκλεισε, καθώς παραμένει ασαφές ποιοι έλεγχοι έγιναν, υπό ποιες προϋποθέσεις δόθηκαν οι εγκρίσεις και κατά πόσο τηρήθηκαν όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Ο υπουργός επέλεξε να μην επεκταθεί περαιτέρω, επικαλούμενος το γεγονός ότι η υπόθεση βρίσκεται πλέον στη Δικαιοσύνη. Η επίκληση της δικαστικής διερεύνησης, ωστόσο, δεν αναιρεί την πολιτική διάσταση του ζητήματος ούτε απαντά στο βασικό ερώτημα: πώς ένα εργοστάσιο με υπογραφές και εγκρίσεις προηγούμενων ετών κατέληξε να γίνει τόπος τραγωδίας.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στην απολογία του ιδιοκτήτη της επιχείρησης, ο οποίος φέρεται να άφησε σαφείς αιχμές προς το πρόσωπό του. Ο κ. Παπαστεργίου δήλωσε «σοκαρισμένος» από την «ευθεία βολή» που δέχθηκε, σημειώνοντας ότι «καταλαβαίνει τη θέση στην οποία βρίσκεται» ο επιχειρηματίας. Παρ’ όλα αυτά, η προσωπική του ενόχληση δεν φαίνεται να αγγίζει την ουσία: πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και η κοινωνία αναζητά απαντήσεις.
Σε μια περίοδο όπου η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τους θεσμούς δοκιμάζεται έντονα, η υπόθεση αυτή εντείνει το κλίμα δυσπιστίας. Όσο ο υπουργός περιορίζεται σε χρονολογικές αποσαφηνίσεις και αποφεύγει μια πιο ξεκάθαρη πολιτική αυτοκριτική, τόσο η εικόνα του παραμένει εκτεθειμένη. Διότι πέρα από τη νομική διερεύνηση, υπάρχει και η πολιτική ευθύνη — και αυτή δεν παραγράφεται με μια απλή δήλωση αποστασιοποίησης.
